Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Seite
LXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

Tercō vt oſtentacōem fugerē ſuaderet. qr̄tovt voluntatē tēptatoris cōtempneret: qꝛ fas ea̓t dn̄m voluntati eius obtꝑare et alitertemptator vincit̉ niſi cōtempnat̉: quintovt doce̓t nūqͣ eſſe credendū dyabolo et nichil faciendū ad eius imꝑiū eciā ſi bonū et vtile eſt qd̓ꝫ ſuggerit vel iubet. Moraliter ſepeſuadet dyabolus vt lapis ideſt dui̓cies penitencie ſub quadā ſpecie diſcrecōis cōuertat̉in panē ideſt indelicias et molliciem dicensIam filius dei es de cetero tanta auſteritateet penitēcia indiges. Sic athalia vineānaboch cōuertit in ortū olerū ſic libanus conuertit̉ in chermel qd̓ interp̄tatur mollis qd̓ſit frequēter honorare feſtiuitatis. vel cauſaſocietatis: ſic iudei pecierunt a pylato ne corpus ih̓ū maneret in cruce in die feſto. Tūchit dletant̉ in cildyabolo iſta ſuadenti eſt rn̄dēdum vt ſupraſcd̓m rn̄ſionem dn̄i Et nota exēplo dn̄ireſiſtendū eſſe gule. nam ab ip̄a inchoādūeſt ſi cetera vicia volumus ſuꝑare. Videt̉ em̄ qui gule ſuccumbit inbecillis reddat̉ adalia vicia deuincēda. Vnde Geda. Ciſi p̓usgula refrenet̉. fruſtra ꝯtra alia vicia laborat̉Et ideo pͥmo ponit̉ temptacō de gula. quiahec temptacō pͥmo occurrit homini ab infancia et alie ſequūt̉ poſtea. Quia ergo dn̄s ieiunans tēptatus fuit. ſi tu ieiunauei̓s et tēpteris non dicas qꝛ ieiunij mei fructū ꝑdidiNam et ſi tibi ꝓfuit ieiuniū tuū vt nontempteris: tamen ꝓficiet vt a tēptacōnibus vīcaris. Et aūt anima a tarne vincat̉neceſſe eſt vt dyabolo temptatori reſiſtat etdeo rectori ſeruiat. Vnde Auguſtinꝰ. Visſeruiat caro tua anime tue. deo ſeruiat aīatua. Debes regi vt poſſis regere. ſꝫ qꝛ dyabolus ſic vnnicere eum potuit cogitauit apudſe dicēs ſicut ayt Criſoſtimꝰ. Homo iſte ſāctus videt̉: ſancti aūt et ſi vnicūtur de vicio gule. ſepe tamen vincūtur de aliquo motuvane glorie et dei aſſūpſit dn̄m et portauiteum in ſanctā ciuitatē id eſt in ihrl̓m. que reſpectu aliarū in qͥbus ydola colebant̉. dicebat̉ ſancta qꝛ diuino cultui deputata ꝓptertemplū et ſanctaſanctorū que erant ibi. necerat licitū in lege ſacrificare alibi nūc aūt dicit̉ ſancta. ꝓpter ſacramenta nr̄ē redēpcōnisibi patrata Scd̓m Criſoſti. ex pacienciaimpotēcia ſe ꝑmiſit aſſum et hoc corꝑaliterquia ſcd̓m gloſam. veriſil̓e eſt dyabolum inhumana ſpecie apparuiſſe ſed tamen xp̄s ſicegit vt a nemine videret̉ et ſcd̓m aliqͦs eumin brachijs portauit: ſcd̓m alios ad manumduxit qui ſequebatur eum quaſi athleta adtēptacōnem ſponte ꝓficiſcens. Conſiderabenignitatē et pacienciā dn̄i ꝑmiſit em̄ ſe porlxvijtarī et cōtrectari ab illa cruenta beſtia ſuūet oīm amicoꝝ ſuorū ſanguinē ficiebat. Necmirū ſcd̓m Gregoriū. ſi ſe ab illo ꝑmiſitꝭ duci qui ſe ꝑtulit a mēbris illius crucifigi. Etſtatuit ac collocauit ſupra pinnaculū tēplivt de vana gloria tēptaret ibi. Sciendūaūt in templo erant tres manſiones. Prima pauimentū vſqꝫ ad pͥmū tabulatū ſiue ſolariū altitudinis trignita cubitorū. ſcd̓a amo ſolario vſqꝫ ad ſcd̓m. trignita eciā cubitis alta. tercia vſqꝫ ad terciū ſolariū qd̓ erattectū templi cameratū ſꝫ planū altitudinisquadraginta cubitoꝝ. Quodlibet aūt ſolariūhabebat in circuitu exterius vnū de ambulatoriū et de iſta ambulatoria ſcd̓m magiſtrūin hyſtorijs dicunt̉ ꝑmnacula. ſuꝑ quorumvna xp̄m ſtatuit dyabolus. et forte in eminēcōri vel forte infei̓ori. vbi ſcribe et ſacerdotesalloq̄bant̉ ppl̓m exponendo legem dn̄i Etnota ſcd̓m gloſam in eo loco dyabolꝰ xp̄mde vana gloria temptabat in quo multosvanū gl̓am in cathedra doctoꝝ deceperat. Etſimile volens explorare qd̓ꝫ ſupra. temptauiteum de vana gloria dicēs. Si filiꝰ dei es mitte te deorſum. Quaſi diceret. v̓tute ꝓpria potes ſine ꝑiculo te mittere deorſum: et eciamꝓpter mīſteriū angeloꝝ tibi ſeruientiū et tecuſtodiētiū. Logitabat ſi aera volādo ſine leſione deſcenderet filius dei eſſꝫ ſuaſitqꝫvt deorſum ſe mitteret. vt ſic cadendo etſe ledendo homines mirarent; et ipſū tamꝙͣdei filiū reuereret̉ et inde occaſionem inanisglorie aſſumeret omnis ciuitas laudareteum et magnificaret. Iere dyabolica voxad celi aſcenſum ſꝫ ad deſcenſum ꝓuocat: etmente hominis de alcōri gradū meritorū p̄cipitare cōtendit. Non em̄ qͦs decipit ſurſumaſcendere monet. ſꝫ in yma ꝓuocat et deorſūruere ſuadet: quia optat omnes cadere quiſe ſentit om̄ibus cecidiſſe. Dyaboli qͥppeeſt ſtantes deorſum mittere dei aūt iacentesſurſum exigere. Dicēs autē mitte te deorſūinfirmitatem ſuam manifeſtat: qꝛ nemini p̄tnocere niſi ipē deorſum ſe miſerat. Nam ipēqui omnes deorſum cadere deſiderat. ꝑſuade̓quidē poteſt p̄cipitare poteſt. Vnde Criſoſtimꝰ. Non dixit mitto ne vim facere videat̉ſꝫ mitte deorſum dixit vt oſtenderet. vnuſquiſqꝫ noſtrū libertate arbitrij et voluntatisſue culpa cadit in mortem. Illius eſt quidemſuadere ſed nr̄m eſt ꝑſuaſiones eius legisobſeruātiam ſuꝑare. Et qꝛ xp̄s ſupͣ vſus eſtauctoritate: idro et ipe auctoritatē aſſumitſcripture et hoc vt v̓tutes cōſtruat et doceat: ſed vt errores ingerat et fallat. Vndeſubiūgit. Scriptū eſt em̄ de te ſcꝫ in pſalmo