ergo in lege offerre iubemur pͥmicias et decimas rerū. ita quadragīta diebꝰ ieiunādo offerimus pͥmicias et decimas dieꝝ Vt qͥ nobismetipſis ꝑ acceptū animū viximus auctorinrō nos eius in decimis et pͥmicijs ꝑ abſtinenciā mortificemus et qͥ a ꝑadiſi gaudijs ꝑcibū cecidimus ad hec inquantū poſſumus ꝑabſtinenciā reſurgamus Igit̉ tꝑe qͣdrageſime plus ſolito debemus abſtinēcie et deuocōni intēdere. et aliorū tꝑm negligēcias hoc tēpore ſancto diluere et emēdare. Hic numerꝰqͣdragenarius multiplicit̓ ē cōſecratus. nā qͣdragnita ānis pauit dn̄s filios iſrl̓ pane angelorū in deſerto. qͣdraginta mēſibus p̄dicauit in mūdo. qͣdraginta ſeptimanis fuit invterō virgineo. quadragīta diebꝰ ieiunauit īdeſerto. qͣdragnita horis fuit in ſepulcro. abhora mortis cōputando. quadragīta diebꝰ fuit poſt reſurrectionē cū diſcipulis in mūdo Itēſcd̓m Ambro. qꝛ quadragīta diebꝰ aque diluuij mūd auerūt. ꝑ qͥs pcc̄ores exterminatifuerūt. et exinde celi ſerenitas illuxit ⁊ refuſafuit ſic ſacro iſto ieiunij tꝑe. abolent̓ pcc̄aet refulget diuina clemēcia Cū ergo ieiunaſſet dn̄s qͣdraginta diebꝰ quadragīta ⁊ noctibus. nō vltra ꝓceſſit vel trāſijt ieiunādo. neincredibilis videret̉ carnis aſſūpcio. et vt v̓tus diuinitatis celae̓t̉ dyabolo qꝛ eciā tot dīebus moyſes īeuinauit et heſyas et poſte̓adn̄s eſurijt. Nō aūt ncc̄itate ſed volūtate eſurijt. et corpus eſurire ꝑmiſit vt in ſe et veritatem hūane īfirmitatis oſtēderet et occaſioneꝫ tēptādi dyabolo dae̓t. ac īfeſtatus mōſtraret. qͣliter ſuꝑare et vincere oporteret. ſecūdum Criẜ. Per quadragīta dies nō eſurirenō erat hoīs. poſtea aūt eſurire nō erat dei. ⁊ideo dyabolus ſicut dubius d̓ xpō accepit occaſionem tēptandi ip̄m. Noyſes et helyas qͣdraginta diebꝰ ieiunauerūt ſed iciunātes eſuriebant et ficiebāt. xp̄us vero qͣdragintadiebꝰ nō eſurijt ſed poſtea Criſtus aūt noluit ieiunare plus ꝙͣ illi ne deꝰ a dyabolo putaretur. nec minus nec purus homo videret̉Tunc ergo dya bolus ſenciēs dn̄im eſurire.atreſſit vt tēptaret. ſi poſſet eum in pcc̄m deicere. et vt exploraret. an filius dei eſſet. quēſciebat qn̄qꝫ venturū et ſuā per eū ptātem amiſſurum ſcd̓m Gregoriū. Temptauit dyabolus dn̄in eiſdē tribꝰ modis. quibus pͥmū hominem deiecerat. Primū hominem ſuꝑauitgula in vetito pomo. vana gloīa. dicēs eritisſicut dij. auariciā dicēs. ſcientes bonū et malum auaricia em̄ eciā dicit̉ ſciencie et ſublimitas ambicō Sic et dn̄in tēptauit ſed victus receſſit. Pauid goliā proſtrauit tribuslapidibꝰ de torrente. xp̄us dyabolū tribꝰ teſtimonijs d̓ lege Et ſcd̓m Gregoriū. cū tēpt̓acio tribꝰ modis fieret ſcꝫ ſuggeſtione. delectacione et conſenſu dn̄s ſola ſuggeſtionē tēptatus ē. qꝛ delectacō pcc̄i mentē eius nō momordit nec cōſenſus eū ſuꝑauit Et ideo oīsilla tēptacio. foris nō intus fuit. qꝛ nichil cōtradictionis in ſemetipō tollerauit. Itrū autem onēs iſte tēptacōnes facte ſint vna dievel diu̓ſis nō ē expreſſū in ſcriptui̓s. Primoitaqꝫ tēptauit eū de gula dicēs. Si filius deies ſcꝫ naturalis. et ꝑ ꝯn̄s in ptāte ei equalisdic vt lapides iſti panes fiant. Cogitabatem̄ intra ſe dicēs ſi lapides in panes cōuerterit. filius dei erit. ſi aūt cōuertere non potei̓thomo purus apparebit Hoc eciā eſuriēti congrue dicebat̉. vt panes vidēs inmoderato cibi appetitu accēderetur Nō ſolū exꝑiri voluitan deus eſſet ſed eciā quaſi hominē allicerevoluit vt eſuriens indebite delectaret̉ in ciboet ſic vicō gule peccaret. Vn̄ Hylarius. Intēdebat demonū pnͥceps. ex mutacōne lapidūin panes virtutē ptātis in deo agnoſcere et īhomine oblectamēto cibi. paciēciam eſuricōnis illudere. Sed nō potuit dyabolus magiſtrum deciꝑe Talit̓ em̄ rn̄dit ⁊ ſic ſe habuitꝙ nec ip̄m ad gulā poterat inducere. nec deitatem eius perpēdere. Nō em̄ in tēptacōne ſuecubuit ſeqꝫ filiū dei eſſe. nec negauit nec aſſeruit. ſed eū auctoritate ſcripture cōuicit dicens Nō in ſolo pane ſcꝫ corꝑali. viuit homō ⁊ ſuſtētatur. ſꝫ in omni v̓bo qd̓ꝫ ꝓcedit deore dei. cū ſcꝫ volūtatem ſuā ꝑ ſcripturas reuelat. Vn̄ Augꝰ. Certiſſmme ſcitote frēs kariſſimi. qꝛ qualis ē caro que poſt multos diesnō ꝑcipit cibū talis eſt aīa q̄ nō aſſidue paſcitur dei verbo Hec Lugꝰ. Hoc eciā dictū domini verificatur non ſolū de vitā ſpūali ſed eciam de corꝑali ſicut patet de moyſe qui ieiunauit quadraginta diebꝰ et noctibꝰ verbo etalloquio dei ſpūaliter ⁊ corꝑalit̓ ſuſtentatusQuaſi diceret Nō tm̄ pane corꝑali ſuſtētat̉et viuit homo ſed eciam ſpūali pane ſcꝫ v̓bidei pane oꝑacionis ſcē. pane grē. tandē victurus ineternū pane glorie Et ideo non oportet de lapidibus panes facere qꝛ licet eſuriātn̄ dn̄s poteſt ſolo ſermone eſurientē ſuſtētae̓Vn̄ ꝑſuaſio tuā tēptacio eſt cū mēcionē faciat ⁊ michi ſuadeat tm̄ de cībo corꝑis. non decibo mētis ſcd̓m Criſoſ. De veteri teſtamētoteſtimoniū protulit. atqꝫ precepit vt famemſiue aliquid aliud paciamur nūꝙͣ tn̄ dn̄in relinquamus Dominus quidem ih̓us panes d̓lapidibus facere potuit. ſed noluit nec decuitet ideo non fecit. Primo vt dyabolum eiusdiuinitas laterēt Secūdo vt ꝑ hūilitatē et ſaPienciā magꝰ ꝙͣ ꝑ potēciaꝫ vīcere nos doceret