ꝑfectus em̄ timor ſoluit oēm pudorem. Illicaūt turpitudo cōfeſſionis aſpicit̉. vbi futuriiudicij pena non credit̉ Et qꝛ ip̄m erubeſcerepena eſt grauis ideo iubet nos deus nrā cōfiteri peccata. vt ve̓cūdiā paciamur ꝓ pena nāet hocipſum ꝑs diuini iudicij eſt. Vnde etIalerius Venia dignus eſt qui pectati excuſacionē nō querit. Vbi em̄ ē cōfeſſio ibi eſtremiſſio quia ꝓximū ad innocēciā locū tenꝫverecunda confeſſio. Vnde eciam aug. Qm̄verecūdia magna eſt cōfiteri pectata qui erubeſcit ꝓ xp̄o ſit dignus miſericordia. Et qn̄to pluribꝰ confitetur quis in ſpe venie turpitudinē criminis tāto facilius cōſequet̉ grām remiſſionis Et iteꝝ O ſtulte cur erubeſcis hominē dicere qd̓ nō erubiſtī in cōſpcū dei face̓Remoue ate pudorē curre ad ſacerdotē reuela ſecretū confitere peccatū alioqn̓ nichil tibiꝓderit cōtricio cordis niſi ſequāt̉ oris cōfeſnō ſi poſſis Et iteꝝ. Confeſſio ē ſalus aīaꝝdiſſipatrix viciorum/ reſtauratrix virtutumoppugnatrix demonū Quid plurā Obſtruitos inferni portas aꝑit ꝑadyſi. Hec aug Vn̄et gregorius ad cōmēdacionē cōfeſſionis ſicdicit. Rirentur qui volunt in quolibet iuſtocaſtitatis cōtinēciā. mirēt̉ ītegritatē iuſticiemirēt̉ viſcera pietatis. ego nō minꝰ āmirorconfeſſionem hūilimā pcc̄oꝝ ꝙ tot ſublimiageſta v̓tutū Nec gregorius ¶ Vtile ē eciamet valde ſalubre cōfeſſionē eciam eorundempcc̄orū frequēt iterare. et pluribꝰ confiteri qꝛcōfeſſio īterata licꝫ ad ſalutē nō ſit neceſſai̓atn̄ multū eſt ꝓficua. tū quia neſcit homo anin pͥma cōfeſſione ſufficient̓ contritus fuerittū quia maior humilitas et erubeſcēcia meritum cauſat ⁊ acquirit. tū quia ꝑ quantamcūqꝫ cōfeſſionē tollitur virtute ſacramenti aliquid de pena et cōfertur aliqͣ grā. Quia em̄ſacerdos v̓tute clauiū aliquid relaxat de pena debita. poſſet aliqͥs tociens cōfiteri ꝙ tandem nichil remaneret d̓ pena. Et licet aliquidicant ꝙ ſola pͥma abſolucio effectū habeatvi clauiū. alie aūt non. cū nichil inueniāt abſoluendū. ſcd̓m benigniorē tamen opinionēaliorū nō reputatur inꝯueniēs. qnͥ homo poſſet tociens idēm pcc̄m corde contrito cōfiteriet ab eo abſolui. quia ꝑ hoc lueret totā penāpurgatorij. et taſis moriēs ſtatim euolarettū virtute claiuū. que ſemꝑ aliquid relaxatet ſi talis abſolucio nō inuenit culpam. mnusnit reatum pene. et dato ꝙ nichil pene inueniat tunc facit ad augmentū gracie. tū ex vi cōtricionis. nec tn̄ pctm tūc remaneret ſine pena nō em̄ modica pars pene eſt dolor cōtricionis. et erubeſcēcia cōfitentis q̄ in ſequēti confeſſione iterat̉ Quid igit̉ melius ꝙͣ frequenter confiteri quouſqꝫ ꝑ centeſimā vel milleſimam cōfeſſionē tota pena relaxet̉ cōfitenti.Et notandū ꝙ cōfeſſio generalis que fit an̄miſſā in ecc̄ia purgat peccata venialia. et delet pecc̄a moͣria oblita Valde āt cautus dꝫ eēcōfeſſor in tenendo ſecretū confeſſionis. itavt nec illud reuelet eciā de licencia confitentis In caſu em̄ quo cōfitens renunciat ſuo ſecreto. et dat cōfeſſori licenciam dicendi cuivoluerit. vel loquendi d̓ eo nō poteſt ipſe confeſſor reuelare dictū ſibi in confeſſione. quiaipſe confitens non poteſt in p̄cepto legis diuine et ewangelice ſub quo ſecretū confeſſionis cadit diſpenſare. et ideo ſi confeſſor nonhabet poteſtatē abſoluendi. vel indiget conſilio ſaniori debet ſibi iterū extra confeſſioneꝫob hanc tantū cauſam dici facere. et tunc poteſt exprimere ſuperiori vel alteri conſulentiSed nec in caſu mortis ſibi inminentis. necſub ſigillo confeſſionis poteſt vel debet quisſecretū confeſſionis alijs reuelare nec debetipſi confitenti poſt confeſſionem pectatum imꝓperare. nec ab eo peccatū ad denudandū vl̓detrahendum cautuloſe poſt confeſſionem extorquere. ¶ Tercia pars pm̄e eſt opei̓s ſatiſfactio Eſt autē ſatiſfactio. qua ꝓ qualitateculpe. pena digna exoluit̉ Hinc eſt illud baptiſte Facite dignos fructus penitencie VndeGregorius. Non ſolū fructus penitencie ſeddignos penitencie fructus ammonet eſſe faciendos Neqꝫ em̄ par frcūs eſſe boni oꝑis debet eius. q̄ minus. et eius qͥ āplius deliquitaut eius qͥ in nullis et eius qui in quibuſdāfacinoribꝰ cecidit Per hoc ergo cuiuſlibet cōſcīa cōuenit̉. vt tanto maiora querat bonorūoꝑm lucra per penitenciā. quanto gͣuiora ſibiintulit dampna ꝑ culpā Et iterū Nam cogitandum ſūmoꝑe ē vt qui ſe illicita meminitcōmiſiſſe a quibuſdam eciam licitis ſtudeatabſtinere Quatenus per hoc conditoi̓ ſuo ſatiſfaciat. vt qui cōmiſit prohibita ſibimetabſcidere debeat eciam conceſſa Vn̄ ⁊ Bernhardus. Pro eo qd̓ ab ipſis licitis abſtinemus. ea nobis que prius cōmiſimus illicitacōdonantur. Patet ergo ex iſtis qm̄ ad penitenciam pertinet oꝑari contraria hijs q̄ aliqͥspcc̄auit Vn̄ Criẜ. Penitenciā vero dico. nōſolum vt a malis prioribꝰ deſinamus. verūeciam vt bonorum operum fructibus impleamur. Facite īquit fructus dignos penitēcieQuo autem modo fructificare poterimus Sivtiqꝫ peccatis aduerſa faciamus Aliena rapuiſti incipe donare iam propria longo es tēpore fornicatus. a legittimo quoqꝫ te vſu ſuſpende coniugij. ac perpetuam cōtinenciam ſepius paucorum dierum caſtitate meditare.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten