ꝑuenit nobis illud bonū ꝙ idem verbū ſiosinhabitat mētaliter. Et vidimꝰ gloriā eiusid eſt cognouimꝰ māieſtatē glorioſam diuīnitatis: quaſi ideſt vere vnigeniti a patrevnius et eiuſdē cū eo nature. Videre accipit̉ꝓ viſione corꝑali et ꝓ cognicōe intelligibiliet vtroqꝫ modo videndi habuit ioh̓es et alijapl̓i noticiā verbi incarnati. qꝛ cū ipō fuerūtcorꝑaliter cōuerſati et ſic viderūt ſenſibiliopera. virtutē tocius nature excedēcia. ex qͥbꝰviſu mentis ꝑceperūt et intellexerūt diuinitatis eius excellenciam in carne latentē quamꝓ infirmitate carnis viſibilis ſuꝑbi crederenoluerūt. Gloriā quippe verbi cognoueruntdiſcipuli in ſapiēciā doctrine et qꝛ erat docēsſedt Em cotppaſicut ptātem hn̄s ⁊ ꝓp̓ria auctoi̓tate loquēsſil̓r in miraculorū oꝑacōne et qꝛ creature obediant ei ad nu̓tū ſicut dn̄o et creatori; necnōin trāſfiguracōne. in paſſione. in reſurrectiōein aſcenſiōe et in ſpūſſancti miſſiōe. Propt̓ri ſie lano xqͦd dicēs et vidimꝰ gloriā eius. ſubdit qͣſiexponēdo hanc gloriā quaſi vnigeniti a prēid eſt nō ꝑ adopcōnem ſꝫ reuera vnigeniti pernaturā et naͣliter ab eo ꝓcedentis et ꝑ ꝯn̄seandē naturā numero cū ipō habentis. Et attende ꝙ ly quaſi nō ponit̉ hic ad ſignificandum ſil̓itudinē filiaconis diuine. qꝛ non eſthic exp̄ſſiuū ſil̓itudinis vel cōꝑacōnis ſꝫ veritatis et exp̄ſſionis. Ac ſi dicat ẜm CriſoſtiVidimꝰ gloriā qualem decebat et cōueniēseſt habere vnigenitū filiū. Et eſt modus loquēdi ſecundū eūdē ſicut ſi aliqͥs vidiſſet regem valde ornatū et in ml̓tiplici gloria incedentem et incipiens de hoc alijs narrare necyalens totū app̓aratū et ornatus claritatemis ieciam in linenumerare dice̓t alijs ſic. Quid oportet ml̓epus alis epiſcota dicere. quaſi rex ibat. id eſt ſicut decebatt huiuſmadi m tat̓regem. Ita et hic euāgeliſta cū nō poſſet ſubbreui ſermone omnia que de gloria verbi ꝯgnouerat enarrare. puta qūo angeli ipſū glorificauerāt vt ſerui. paſtores magi adducti ꝑſtellam. demones de corꝑibꝰ expulſi. mortuiſuſcitati infirmi curati et alia iam ſupͣ memorata. Et breuiter omnis creatura cognouit etclamauit regē celorū adueniſſe. ȳmo et pat̓de celis et ſpūſſcūs ſuꝑ ipſū veniēs hec teſtatiſūt. Iec et infinita alia gloriā verbi atteſtancia breuit̓ cōmp̄hendēs ioh̓es dicit. et vidims gloriā eius quaſi vnigeniti a patre.ideſt talem qualem decet vnigenitū dei. Eſtergo dei filius iuxta diuinitatis excellēciamvnigenitus a prē iuxͣ fraternā vero ſocietatēpͥmogenitus in gracia Inde eſt ꝙ frater nūcupat̉ et dn̄s frater qꝛ pͥmogenitus dn̄s qꝛ vnigenitus. Cognicō aūt verbi incarnati quamhabuerūt apl̓i et credētes. fuit qnͣtū ad vtrāqꝫ naturā ſcꝫ diuinā et huānam quātū ergoad diuinā dicit. et vidimus gloriā eius qͣſivnigeniti a prē: ſꝫ quantū ad huānam ſubiūgit et vidimus en̄ plenū gracie. id eſt cariſmatibus qꝛ omnia dona ſanctiſpiritus abqꝫmenſura recepit et veritatis qꝛ ꝓmiſſa adimpleuit. Et dicit plenū gracie ad exhauriēdapeccata et plenū veītatis ad implenda ꝓmiſſa. Et vere plenū qꝛ in ipō habitat omnis plenitudo diuinitatis corꝑaliter ¶ Et notandūꝙ iſtud euāgeliū cū ſit altiſſime intelligēcieet ꝯtineat ꝓfūdiſſima miſteria et p̄cipue vbidicit̉. verbū caro factū eſt: cuius miſterij nōdum explitare ille ſanctiſſimꝰ Iohānes ſe fatetur indignū: nō dubiū qn̓ verba ſint magne efficacie. Vnde cōſuetudo laudabilis eſt. ꝙin fine miſſe iſtud euangeliū legit̉. de cuiuseuangelij efficacia. breuiter recito quedā exēpla. In aquitania fuerunt duo demoniaciambo mendici. et videns vnus ꝙͣ alterī plꝰdaret̉: clam vni ſacerdoti dixit. Si fecerisid qd̓ꝫ tibi dixero. ſcilicet ꝙ illud euāgeliumIn prīcipio erat verbum. legeris in aure ſocijmer me tamen nō audiente ꝓ certo fugabit̉demon ab ipō. Intelligens aūt ſacerdos verſuciā demonis: alte illud euangeliū legitEt cū diceret. Serbū caro factū eſt ſtatim demones euolauerūt et ambo liberati ſunt. Itēnarrat̉ dyabolus dixiſſe cuidam ſancto hōieſſe quoddā verbū euangelij valde tremebūdum demonibꝰ. quo int̓rogāte qd̓ eſſet illdiverbū: noluit dicere. Hir aūt ille cū inducetin mediū plures auctoritates: dyabolus rn̄ᵗad ſingula nō eſt aliud. Tandē interrogatꝰan eſſet illud. Verbū caro factū eſt. nō rn̄ditſꝫ cū clamore diſparuit ¶ Itē cuidā abbatꝭapparuit dyabolus in forma ml̓eris pulchrealliciens eum ad cōcubitū. cū ſoli eſſent in qͦdam viridario. et adu̓tens abbas maliciamdyaboli ſignauit ſe dicēs. Verbū caro factūeſt et habitauit in nobis et mox demon cummagno ſtrepitu diſparuit ¶ Item legit̉ de qͦdam moācho qui cū audiens legi iſtud euāgeliū. In prīcipio erat verbū. et ꝑuento adverbū caro factū eſt. nō genuflecteret nec aliquā reuerēciam faceret. dyabolus ei alapādedit dicēs. Si lege̓ret̉ verbū demon factūeſt. nos nūꝙͣ genuflectere ceſſaremus. ¶ Etex ꝑimento patet. ꝙ vidimus eū plenū grēet veritatis. qꝛ de plenitudine eius nos om̄saccepimꝰ et graciā ꝓ grā Quaſi diceret eciānos om̄s duodecī et omnis plenitudo fideliūet qui nūc ſunt et futurorū de pleītudine eiꝰaccepimus: et ideo plenū fuiſſe dicere poſſumus. Vbi ſciendū ꝙ multiplex diſtinguiturpleītudo. Vna eſt vniu̓ſitatis ſiue nu̓oſitatis