et nō cognouerūt ꝑrites eius ideſt nō adu̓terunt ꝙ in ihrl̓m remaneret: exiſtimātes illūeſſe in cōmitatu id eſt inter eos qͥ ſil̓ fuerantcomitati. Secreto aūt et eis ignorātibus remanere voluit. ne aūt eis obediendo recedēsretraheret̉ a diſputacōne: aut nō obediendoremanēs videret̉ eos cōtempnere. Hinc habetur argumentū. ꝙ filius abſqꝫ cuiꝰ pn̄ciapater et mater vitā pn̄t trāſigere: ipſis eciāneſciētibus aut nolentibus p̄t ad religionēet ad ſtatū ꝑfectōnis euolare. ſeqꝫ diuino cultui mācipare diſcreconis iudicō cōmite. et impeditoribus ayt dn̄s. Sinite ꝑniulos veniread me taliū eſt em̄ regnū celorū ¶ Sed qͣrit̉h̓ qūo ꝑntes eius obliuiſcendo eum relinque̓potuerūt qꝛ tanta cura eum nutriuerūt. Adhoc dicendū. ꝙͣ mos erat filijs iſrl̓ ad feſtacōfluētibus vel ad ꝓpria redeūtibus vt ſeorſum viri et ſcorſū mulieres ꝓpter mūdiciamcaſtitatis incederēt: vt ab inuice cōtinētes.magis religioſe ſcd̓m leges dacōem feſta celebrarēt et ne eoꝝ mixta ſocietate aliquid inhoneſti ꝯtingeret: pueri aūt cū quolibet parente indrn̄ter ire poterāt. Vnde ioſeph viadens puerū ih̓m nō eſſe ſecū putabat eū eſſetum maria in comitatu mulierū: et ecōuerſomaria putabat eum eſſe cū ioſeph in cōmitatu virorū. Sic ergo venerunt iter vniꝰ dieia ihrl̓m ſine puero: cū hac exiſtimacōne ꝙeſſet in cōmitatu virorū vel mulierū ¶ Et cūin ſero veniſſent ad locum vbi hoſpitari debebant: videns dn̄a ipſum ioſeph ſine puerōnofus. non yquē cum eo rediſſe credebat. dolore vehementi cōcuſſa cū lacrimis ꝑ domos ꝙͣ decēter poterat ſero circuibat et de ipō puero querebatIoſeph vero ſenex cū fletū eam ſequebaturet aſſociabat. Vade et tu ſemꝑ cū eis et qͣrepuerū ih̓m donec inuenias Duero aūt a ꝑntibus tūc nō inuento qualem quiētē haberepotetant tuipē cogita et maxime mr̄ que ipſūarcius diligebat. Et licet a notis cōfortaret̉tamen cōſolari nō poterat. Quid em̄ erat ꝑde̓ih̓m. Conſpice bene ipſam et vehemēter ei cōpatere: qꝛ in magna anguſtia eſt nūc aīmaſua ¶ Nūquā exquo nata eſt vſqꝫ tūc fuit intanta. Non ergo turbemur qn̄ tribulacōneshabemus cū eciā mr̄i ſue non peꝑcit dn̄s. Adſuos em̄ eas venire ꝑmittit et ꝑ ipſas ſignūſue dilcōis ſuis oſtendit. Tandē dn̄a in camera ſe reducēs et ad oracōnem et planctumſe cōuertēs ꝑ totam noctē illam āguſtiabat̉ſuꝑ dilecto filio ſuo. Nane vero ſequēti tempeſtiue domū exeūtes. eū eciā ꝑ circūſtancialoca querebāt nam reditus ꝑ plures vias patebat. Circueūdo igit̉ eum in vtraqꝫ cōmititiua reqͥrebant: maxime inter cognatos etfiotos amicos. qui in vtroqꝫ cōmitatu erantQuo eciā tūc nō inuento mater ſine ſpe anxiebat̉ et cōſolari non poterat. Nec diligenterrecogita quātis vulneribus et cruciatibuscor btē v̓ginis tūc ſauciatū fuerat. q̄ ſuſpiriaq̄ lamenta qͣs anxietates ꝑtulerit: cū queſitum filiū nō inuenit. Iam exꝑiri cepit qual̓eſſet futurus dolor eius. de quo p̄dixit ei ſymeon. dicēs: tuā ipſius animā ꝑtrāſibit gladius. Neſciebat virgo qͥd ageret qꝛ thezaū̓rū ſibi pie a deo cōmiſſum p̄diderat. Vnde lamentabiliter potuit dicere illud Geneẜ. Puer nō cōparet et ego quo ibo. ¶ Conſidera hicꝙ beata virgo de terra ſua expulſa et in egiptum fugata in tanta tribulacōe poſita filiū nōꝑdidit: ſed poſtꝙͣ ad feſtiuitates iuit ipſumamiſit per qd̓ datur intelligi. ꝙ iljs ſepe inaduerſitate cuſtodit̉ et in ꝓſperitate perdit̉.¶ Tercia vero die regreſſi ſunt in iheruſalema qua ꝑ vnā dietam receſſerant et eū ibidēmreqͥrebant. Puto ꝙ cū labore multo itineriset lac̓mis plurimis v̓go iterato redijt ihrl̓met appropriate potuit dicere illud CanticorūQueſiui quē diligit aīa mea: queſiui illumet nō inueni. ſcꝫ inter cognatos et notos Surgam ergo eundo de loco ad locū. et circuibꝰciuitatē per vicos et plateas et querā quē diligit animā mea. Et poſt triduū amiſſioniseius in quo p̄figuratū eſt triduū mortis eiusin quo credebat̉ amiſſus: quarto die maneinuenerūt eum in templo. vt ẜm Ambroſiūdaret iudiciū: qꝛ poſt triduū triūphalis paſſionis reſurgeret q̄ credebat mortuus et tūccum gloīa immortalitatis eſt inuentus. Inuenerūt ergo eum in templo in loco vtiqꝫ deuoto in loco dei ſancto. Non inuenerūt eumin theatro aut foro vel ludo ſicut ſolent pueri inueniri ſꝫ in loco deputato doctrine ſacreet oracōni. Filius libent̓ in domo prīs ſui manet. Ille igit̉ qui libent̓ ſtat in eccleſia ſignūeſt ꝙ ſit filius dei: qꝛ ſtat ī domo patris ſuiille vero qui libent̓ ſtat in taberna ſignū eſtꝙ ſit filiꝰ dyaboli qꝛ inorat̉ in domo patrisſui. Inuenerūt inqua eum in templo nō hucatqꝫ illuc leuiter ꝓut mos eſt pueris diſcurrētem ſꝫ tamꝙͣ ſapiēcie fontē ī medio doctoꝝvt melius om̄s audire et cū eis cōferre poſſetConſpice ſedētem et tamꝙͣ exemplar hūilitatis prius audiētem illos et int̓rogantem. ꝙdocentē. Ille doctores interrogat in templo qangelos docet in celo. Ille doceri int̓rogandovoluit: qui verbū ſciēcie ipſis ſuis doctoribꝰminiſtrauit. Int̓rogabat non qꝛ indigeret.vel vt addiſceret ſed vt nobis addiſcendi etzelandi ſcripturas ſacras. formā daret et vtea que nō intelligiꝰ int̓rogare nō crubeſcaꝰ