LIBERnec auras reſpiciant clauſi tenebris, & carcere cæco. quo efficitur, ut eaduntaxat noſtra, atque in nobis exiſtere uideantur quæ ab animo& ratione profecta ſint. cætera uero a fortuna, uel ab inimico nobiscarcere oriuntur, neque tam noſtra ſunt, quam corporis, & fortunæ. Re-cte̓que inquit Varro. nemo ſuum dicat, quod extra ipſum eſt. Voluptasigitur cum in corpore, ac ſenſibus ingenita, & inſita ſit, qui eam in bonishoſtris cōnumerauerit, abſque dubio uidebitur īſanire. His adde ſi pla-cet, quod ait apud Platōnem Socrates in Gorgia. omnia animi bona abarte, rectitudine, ordineque, & electione proficiſci. atque in hoc omnisetiam moralium philoſophorum diſcipſina conſentit, omnem uirtu-tis, bonorumque animi uim in electione conſiſtere. uoluptatem ueroquis dixerit ab electione proficiſci: non ne quæ ī electionem cadunt, iniis prius oportet conſilium deliberationemque locum habuiſſe: nihilenim eligitur, niſi quod ante conſultum, iudicatum que fuerit. uolupta-tem uero ut habeat in ſe nemo deliberat. ea nanque nobis ingenita eſt.quapropter Socrates duas in uno quoque noſtrum ideas eſſe putat,quas ſequamur, quocunque ducant. unam opinionem optimi affecta.tricem. alteram uoluptatum cupiditatem, & illam quidem ideam ac-quiſitam. hanc autem innatam uocitat. Nec igitur artem, neque ratio-nem, neque ordinem prorſus ullum uoluptas ſequitur. ſed potius na-turæ, ac ſenſuum repentino, & temerario quodam impetu, quam autcerto aliquo iudicio, aut conſilio excitatur in nobis, blanditur ſenſibus.corpus ſuauitate quadā pernitioſa delinit, atque titillat. effœminat ani-mum, atque ē ſuo ſtatu mentem, ratione̓mqꝫ dimouet. ¶ In ſuper eaeſt bonorum natura omnium, ut futura dum ſint ſpem hominis eri-gant. cum uero adſint, tranquillum efficiant animum poſſidentis, acquietum, & eo, quod adeſt, contentum reddant, ſuaque expleant poſſeſ-Iione, ut nullo ulterius egeat, nihil requirat, nil appetat, quaſi id unumpoſſideat, quod ſua ſit natura ſufficiens, atque perfectum. quod ſi quidultra deſideret, qui boni alicuius poſſeſſione fruitur, ſollicitudine ta-men, ac moleſtia penitus uacare uidetur. futuræ autem uoluptates in-toIerabili quodam cupiditatis ardore ſenſus afficiunt. cura accen-dunt, animum onerant ſolicitudine, & (ut breui complectar) in furo-rem quendam rabie̓mqꝫ compellunt. cum uero quis eas, quarū cupidi-tate cxarſerat, uoluptates præſentes am plectitur, cōtinuo metū una ſecū,ſuſpitionemque ducunt occæcantque nos, dum fruimur, & ad fera-rum redigunt immanitatem. nec dum hauſtæ, īmo (ut ueriꝰ loquar) necadhuc