De mortedeſcēdunt, purgatos ire ratio dictat. ſpemqꝫ fœlicis ītineris ex cereris cultu ſuſcipere. Contra, qui uitam ſceleribus inquinarunt, repente per tar-tarum a furiis ī erebum chaoͥſqꝫ raptantur. Vbi patet impiorum prouī-cia, danaidumqꝫ puellarum labor irritus aquis cribra implere fruſtra ni-tentium. Vbi tantali ſitis, Titii uiſcera. Siſyphi ſaxum perpetuo reuolu-bile. Vbi feræ mordaces īſeparabiliter corporibus ſe circumplicant. Vbifaces inextinguibiles carnes exurunt. Vbi homines impii. omniformi-bus ſuppliciis cruciati perpetua punitione uexatur, Hæc equidē a Go-bria percepi. Tu uero de his iudices o Axioche. Ego enī ratione coactushoc ſolum plane firmiterqꝫ cognoſco, animam omnem immortalemcxiſtere, & eā. quæ pura ex iis locis abierit, ſine triſtitia uiuere. Quāobrēſiue ſurſum, ſeu deorſum tendas Axioche beatum fore te oportet, ſi mo-do pie ſancteqꝫ uixeris. Axiochus, Erubeſco mi ſocrates & ulterius loquiuereor. Tantum a me formido mortis abeſt, ut iam mori uehemēter ex-optem, Adeo mihi ſermo ſuperior, quaſi cœleſte oraculū perſua ſit. Nūcigitur hanc uitam ſperno, utpote in potiorem locum fœliciter tranſi-turus. Quapropter in præſentia, quæ dicta ſunt, mecum ipſe tacitusanimaduertam. Tu uero poſt meridiem o Socrates ad me redibis. So, fa-ciam, ut dicis, Sed interim in Cynoſargē reuertar deambulationis gra-tia, unde hūc ad te deductus ſum.Finis Xenocratis de Morte.