iit bi Inem
De mortefluente turba atqꝫ nugis coaceruatus. & quiſquis huic familiariter ſeac-cōmodat, lōge eſt illo miſerior. So. poſtꝗͣ o Axioche diſciplinā præ cæteris liberalē maxime omniū iudicas deuitādā. ꝗd de reliquis exſtimādū:nonne ſūmopere fugiendas. Audiui præterea Prodicū quādoqꝫ dicentēmortē nec ad uiuos, nec ad mortuos ꝑtinere. Axiochꝰ qua ratiōe o Socrates: So. quoniam circa uiuentes mors non eſt, defuncti uero non ſunt.Quamobrem, neqꝫ circa te nunc eſt, non dum enim es mortuus. Neqꝫ ētſi deceſſeris circa te erit. Tu nāqꝫ nō eris. Inanis igitur dolor eſſet, ſi Axio-chus id Iugeret, quod nec eſt circa Axiochum, neqꝫ erit ī poſterum. Nampcrinde faceres ac ſi ſcyllam centaurumqꝫ horrores. Quandoquidē hæcmonſtra, neqꝫ circa te ſunt, neqꝫ erunt aliquando. Quod enim metuen-dum, atqꝫ horribile. iis qui ſunt, accidit. at iis qui nō ſunt, nichil expauc-ſcendum. Axiochus. Tu quidem iſta ex leui illa, que iam paſſim uulga-ta eſt loquacitate colligis. inde enim eſt hæc inanium uerborum copia.gratia adoleſcentulorum compoſita. Ego autem, ꝙ huius uitæ bonis priuor, lugeo, etiā ſi ualidiores ſuperioribus ratiōes adduxeris. Mens quip pefluctuans ornatum uerborum non intelligit, neqꝫ colores orationis at-tingit. Pompam ſplendoremqꝫ ſermonis & ſi audit, negligit, & a ueritateprocul abeſt, Sophiſmatum quoqꝫ captiunculas minime ſubſtinet. Sola hæc attendit, quæ pulſare oīo, & penetrare animum poſſunt,. So. Abſqꝫratione Axioche malorum ſenſum cum bonorum priuatione coniun-gis. latetqꝫ te mortuum eſſe. Eum plane. qui bonis orbatus eſt, contrariapaſſio malorum affligit. Qui uero nō eſt, nec ipſam quidem orbitatemaduertit. Quo pacto igitur, ubi affligentium abeſt notitia, ibi eſſe poteſtafffictio: principio enim niſi ſenſum quendam per inſcitiam poneres.mortem non expaueſceres. Nunc autem peruertis te ipſum, metuens ncamittas animam. Amiſſioni uero animam addicis. Formidas ne ſenſupriueris, putaſqꝫ non exiſtentem ſenſum ſenſu cōprehēdi, exeo ꝙ mul-ti atqꝫ præclari ſunt de animi īmortalitate ſermones. Neqꝫ enim naturamortalis in tantam excellentiam ſurrexiſſet, ut uiolentiam immaniumbrutorum contemneret. mare tranſiret. conderet urbes. rei p. præſcribe-ret ordinem, in cælum ſuſpiceret, aſtrorumqꝫ circuitus metiretur, ſoliſqꝫ& Iunæ progreſſus animaduerteret, ortus atqꝫ occaſus defectus inſuper,celereſqꝫ reſtitutiones meridianas dupliceſqꝫ conuerſiōes pliadas & hye-mem pariter & æſtatem. Ventorum flamina, & impetus Imbrium. iactūpræſteris fulguriſqꝫ coruſcum, & mundi deniqꝫ paſſiones in æternitatemirifice ſiſteret, niſi diuinus ſpiritus aliquis ineſſet in animo, per quem
4C g