De Platonis definitionibus¶ Sanctū dei cultus qd̓ deogratū. ¶ Celebritas tēpus ſcd̓m leges ſacrū.¶ Homo, aīal ſine pēnis bipes, latis unguibꝰ. qd̓ ſolū exaīmātibꝰ ſciētiæreꝝ ꝑ ratiōes fit ꝑ ticeps. ¶ Sacrificiū, hoſtiæ donū deo exhibitū. ¶ Vo-tū, precatio hōinū ad deū, qua uel bona, uel quæ bona uidētur efflagitāt¶ Rex īperās ſcd̓m leges nulli ſubiectꝰ, īreprehēſibilis ciuilis ordinis īſtitutor. ¶ Prīcipatꝰ, ꝓuidētia uniuerſi. CLicētia, legis cōceſſio. C Legiſſa-tor, auctor legū, ꝗ busgubernari ciuitas debet. ¶ Lex ciuilis īſtitutio multitudinis abſqꝫ certi tēporis termino. CSuppoſitio, prīcipū īdemoſtrabile, ſermōis ſūmula. ¶ Decretū, īſtitutū ciuile ad certu tēp reſpiciēs. ¶ Ciuilis homo, ꝑitus eoꝝ, qͦ ad admīſtrationē rei p. ꝑtinēt. ¶ Ciuitas. habitatio multoꝝ hōinū cōibꝰ utētiū legibꝰ. cætꝰ hōinū iiſdē legibꝰ ſubiectoꝝ.¶ Ciuitatis uirtus, recta rei p. cōſtitutio. ¶ Militaris uirtus. experiētia inbello. CSalus mūitio ab oī dāno ſecura, ¶ Tyrānus īperās ciuitati ſcd̓mſentētiā propriā. ¶ Sophiſta, iuuenū nobiliū atqꝫ diuitū mercēnarius uenator. ¶ Opulētia, poſſeſſio reꝝ ſic moderata, ut ad fœlicitatē ꝯferat, abūdātia reꝝ ad beatitudinē cōferētiū. ¶ Depoſitū, tributio cū fide. ¶ Pur-gatio, deterioꝝ a melioribus ſegregatio. ¶ Vincere, aduerſariū ſuperare.¶ Homo bonus ꝗ huiuſmōi ē. ut homini bona reddat. ¶ Tēperās, ꝗ mediocres cōcupiſcētias hēt. ¶ Cōtinēs, ꝗ ꝑtes aīæ ratiōi repugnātes cohibet¶ Probus, qui ꝑfecte bonus, ꝗ propriā ſui uirtutē hēt. ¶ Cōſciētia, cogi-tatio triſtis abſqꝫ raciocinatione. ¶Indocilitas, tarditas ad diſcendum.¶ Domīatio, prīcipatus iuſtus, nulli ſubditus, ¶ Aphiloſophia, habitusquo ꝗs rationes odit. ¶ Metus, cōcuſſio aīa ī expectatiōe mali. ¶ Animoſitas, īpetus uiolētus irrationalis aīæ abſqꝫ ratiōe & ordīe mētis. ¶ Pauortrepiditas ī expectatiōe mali. ¶ Adulatio. cōuerſatio ad uoluptatē abſqꝫratiōe boni, habitus ad oblectationē cōſuetudinis tēdēs, med iocritatēqꝫtrāſgrediēs. GIra prouocatio iraſcibilis aīæ ꝑtis adulciſcēdū. ¶ Cōtumēlia, iniuria q̄ ꝑ cōtēptū īfertur. ¶ Incōtinētia, affectio trahēs ad ea, q̄ iocūda uidētur præter recte ratiōis iudiciū. ¶ Pigritia, fuga laboꝝ. ꝗ ex gubernando proueniūt. C Timiditas, prīa cā ſubcurrētis impetus, ¶ Caluniadiſſenſio amicoꝝ uerbis facta ¶ Opportunitas tēpus ī quo unūquodqꝫaptū ē uel pati, uel agere. ¶Iniꝗtas habitus ꝗ leges deſpicit. ¶ Indigētia.bonoꝝ diminutio. ¶ Verecūdia, formido ī expectatiōe īfamiæ. COſtētatio, affectio, qͣ ſibi uēdicat ea bona, que minime adſūt. ¶ Peccatū. actiopræter rectā rationē. ¶Inuidia, triſtitia ex amicoꝝ bonis ſeu præſētibusſiue præteritis: ¶ Inpudētia, habitus aīæ īfamia lucri cā ſubiēs. ¶ Ferocitas, exceſſus audaciæ, haud metuēs, qͣ metuēda ſūt. ¶ Ambitio, habiꝰ aīæoēs honoris gratia ſūptus admittēs præter ratiōis normā. ¶ DegeneratioX ii

5 4