Speuſippusin imperandi obediendiue ratione. ¶ Res p. cætus multorum homi-num ad fœlicitatem per ſe ſufficiens, legitima multitudinis cōſpiratio.¶ Prouidētia p̄paratio ad futura. CConſultatio, cōſyderatio futuroꝝquonā pacto conferāt. ¶ Victoria, uis ī certamīe ſuꝑans. ¶ Facūdia ꝓſpi-catia & facultas obtinendi qͥd ꝓpoſitū ē. ¶ Donū, mutua gratiaꝝ relatio.¶ Occaſio, fios ipſe tēporis rebus agēdis cōferēs. Tēpus bonā quandā fe-rens o pē̄. ¶Memoria, diſpoſitio aīæ, īhærētē illi ueritatē cuſtodiēs. ¶ In-telligētia cogitatiōis ītenſio. ¶ Intellectio, ſciētiæ pͥncipiū. ¶ Sanctimo-nia, cautio declinās a pctīs, q̄ aduerſus deū cōmittūt̉, diligēs obſeruatiodiuini cultus ſcd̓m naturā. ¶ Diuinatio, ſciētia reꝝ abſqꝫ demoſtratiōe p̄ſaga. ¶ Vaticiniū, ſciētia, qͣ dinoſcit̉ ꝗd adſit, ꝗd ue futuꝝ ſit mortali ui-uēti. CSapiētia, ſciētia, q̄ nihil penitus p̄ſuppōit, ſciētia eoꝝ q̄ ſemꝑ ſūt.ſcientia, q̄ rerum oīum cauſa cōtēplat̉. ¶Philoſophia, appetitꝰ ſapiētie.cōtēplatio ueritatis, ut ueritasē, cura aīæ ſcd̓m rectā rationē. C Sciētia. cōprehēſio aīæ īmutabilis ratiōe, uis cōprehēſiua alicuius ul̓ quorūdā ratione īmutabilis. ratio uera ī cogitatiōe īmutabilis. ¶ Opinio, ꝑceptiocū fide ꝑ ratiocinationē ratiōis diſcurſus, cogitatio īcidēs īuerū & falſūꝑ ratiocinationē. CSēſus aīæ ꝓgreſſus mētis motus, nuntiatio aīa ꝑ corpus īformas hominū a qua fit irrationalis aīæ uis ꝑ corpus noſcēs. ¶ Ha-bitus affectio aīæ, ſcd̓m quā qͣles dicimur. ¶ Vox. ꝓlatio ex ore ſcd̓m cogitationē. ¶Oratio, uox q̄ ſcribi pōt ꝓnunciatiua cuiuſqꝫ rei cōpoſitioex uerbo ac noīe, ſine harmonia cātus. ¶ Nomē. dictio ſimplex ſignificatiua eius ꝗd ſcd̓m eſſentiā p̄dicat̉, & oīs qd̓ ſcd̓m ſeip̄m minime dicitur.¶ Dictio, uox hoīs q̄ ſcribi pōt, & ſignū quoddā cōmune abſqꝫ cantusharmōia ſignificās. ¶ Syllaba, articulus hūanæ uocis ꝗ ſcribi pōt. ¶ Definitio., oratio ex gn̓e differētiaqꝫ cōpoſita. C Coniectura, rei latētis īditiū.¶ Demōſtratio, ratiocinatio uera, oratio oſtēdēs aliꝗd ꝑ p̄cognita. ¶ Elemētū uocis, uox ſimplex cauſaqꝫ, ꝙ cætere uoces uoces ſint. ¶ Vtile, cāꝙ unūquodqꝫ bene afficiat̉, cauſa cuiuſdā boni. ¶ Cōferēs, quod ī bonū fert. ¶ Pulchrū, quod bonū. ¶ Bonū. quod ī oībus q̄ ſunt ſalutis ē cā.cauſa oīs, qd̓ ad ip̄m tēdit id, a quo ueniunt quæcūqꝫ ſunt eligēda. C Tē-peramentū, ornamentū animi. CIus, legis īſtitutū, a quo iuſtitia ꝓuenit.¶ Volūtarium, quod ſeipſum ducit. quod ꝑ ſe ipſum eligendum. quodcogitationem perficit. CLiberum, quod ſibi ipſi dominatur. ¶ Modera-tum, medium inter exceſſum atqꝫ defectum, ſecundum artem ſufficiens.¶ Menſura. mediū exceſſus, atqꝫ defectus. ¶ Palma, uirtutis præmiū ſuiipſius gr̄a exoptādū. ¶ Immortalitas eſſētia uiuēs & ſēpiterna ꝑſeueratio¶Sanctum