ALCINOVSmortalibus portionibus proprias ſingulis prouīcias aſſignarūt. Iracun-diæ quippe præcordia. cupidini uero locum medium inter ubilicumatqꝫ diafragma ibiqꝫ uim eam ueluti furioſum & agreſte animal ligaue-runt. Pulmones machinati ſunt gratia cordis molles atqꝫ uentoſos & in-ſtar fiſtulæ cauos & ſpongiæ ſimiles, ut cor iræ ardore nōunquam exæ-ſtuans aliqua ſaltem refrigeratione mitiga retur. Iecur autem ad excitā-dam concupiſcentiam animæ, rurſuſqꝫ ſedandam dulcedinem ſimul.& amaritudinem nactum eſt. Quintiam ita eſt inſtitutum, ut diuina-tiones, quæ per ſomnia fiunt in ipſo reluceant. ī eo ſiquidem propter lenitatem, ſoliditatem, atque nitorem uim a mente manantem refulgereputauit. Splenem uero iecoris ipſius gratia, ut & purget ipſū, & ſplendi-dum reddat, utqꝫ putredines corrodentes, quæ quibuſdam morbis circaiecur affluunt in ſplenem continuo delabantur.Caput. xxiiii. de diſtinctione partium animæ.Vod autem illæ tres animæ partes locis propriis ſeiūctæ ſunt.hinc diſcere licet. In primis enim. quæ natura ſegregata ſunt.altera exiſtunt. natura uero ſegregatur, quod rationem habet,& quod rationi ſubiicitur. Si quidem illud circa intelligibilia uerſatur,hoc autem circa moleſta uel læta. Quintiam ratio hominibus dun-taxat, parsautem perturbationibus obſequens, cæteris quoque uiuenti-bus competit. Ratio itaqꝫ & irrationalis animæ portio, cum natura di-ſtinctæ ſint, locis quoque ſeiuncta eſſe debent. Inueniūtur enī hæc duoſ epe inuicem repugnare. Nihil autem ſecum pugnare poteſt. neqꝫ etiāquæ inter ſe contraria ſunt. circa idem ſecūdum idem eodem ī temporeadeſſe ullo modo poſſunt. Videtur autem in medea ira cum ratione pugnare. intelligo inquit quæ factura ſum eſſe mala, ira tamen conſiliumſuperat. in ipſo etiam Laio dum chryſippum raperet, concupiſcētia ra-rationi nimium repugnabat. ſic enim inquit. Heu heu diuinū hoc ho-minibus malum,. quando quis bonum nouit, ſed minime utitur. itemaliud quiddam eſſe uim rationalem. ex hoc plane̓ patebit, quod diuerſautrorunqꝫ curatio eſt. Illa quippe diſciplina, hæc autem conſuetudine, &cxercitatione curatur.Caput. xxv. De immortalitate animæ.Nimam his rationibus immortalem eſſe Plato demon-ſtrat. Anima cuicūque adeſt, uitam affert, utpote illi naturaliter inſitam. quod uero uitā præſtat. mortē minime ſuſcipit.quod