DE DAEMONI BVSScaleni uero propriū dæmonicū tanquā inæquale, nec ullo modo propinquans bono. ſiue igitur hoc ſiue alio mō res ſe hēat, ſex oīno ille genera dæmonū enumera bat. & primū quidē prima lingua barbare nomīa3V lla.x.c x.bat leliureon i. igneū. quod circa ſublimiorē aerē ꝑuagari dicebat. omnenanqꝫ dæmonicū ex lunaribus regionibus uelut ex tēplo prophanumaliquid exterminari Secūdū uero genuſ quod in aere propinquo nobisgo a.v ꝓpxoberrat. quod & a multis propriæ aereū nominatur. Tertiū terrenū, ꝗd4 P. .axplurimū circa terrā uerſatur terreniſqꝫ aduerſatur multis rationibus atqꝫmachinis Quartū aquatile & marinū quod humoribus ſe īmergit ac li4ᵐ. aqͣ t. libenter circa lacus & fluuios habitat, multoſqꝫ perditaquis & in mari fluctus excitat ac tēpeſtates, nauigiaqꝫ uiris honuſta fūditus ſubmergit, multoſqꝫ obruit undis Quītū ſ b̓terraneū ꝗd hītat ꝗdē ſubterra, īuadit aūt q 5ͣāputeos effodiūt & metalla. Efficit hiatus terræ & fūdamēta cōcutit. flāmiuomos uētos ſuſcitat. Sextū & ultimū ē lucifugū ipſcrutabile. ac pēitꝰ te Sx fnebroſū paſſiōibuſqꝫ frigidis uiolēter reſpdēs. Eſſe uero dicebat hæc oīadæmonum genera ſic affecta, ut & deos oderint. & hōibus aduerſentur.ſed aliud alio peius. Aquatile enī & ſubterraneum, ac etiā lucifugū ſummopere malefica atque ꝑnitioſa. hæc enim nō phataſiis ex cogitationi-buſqꝫ animas deprauare atque lædere. ſed oberrātia feraꝝ more ſilueſtrium ad pniciem hominū feſtinare. ſic aquatile quidē errātes in aquis ſuf-focare, atqꝫ morbo comitiaſi demētiaqꝫ uexare. Aereos aūt atqꝫ terreſtresarte quadā & ex cogitatione inuadere, ſicqꝫ humanos animos fallere, &ad perturbatiōes turpiſſimas & iniquas pernitioſaſqꝫ flectere/ Tum egoAquonā pacto & ꝗd agētes hæc peragūt. utrū dominantes nobis & quo-b. Ecunque placet uelut mācipia circūferētes. Nō dominātur ait. ſed nobisclam cōmemorant. ſpiritui nāquc qui nobis ineſt phātaſtico propin-quant. utpote qui & ipſi ſpūs ſint uerba perturbationū & uoluptatu nobis inſonāt. nō emittētes quidē uocē pulſatione quadā ac ſonitu. ſed ſermones ſuos abſqꝫ ſonitu īmittētes ſed quo nā pacto inquā ſine uoce ſermones nobis ingerere poſſūt. Quid mirū īquit ſi mō illud animaduer-tas, quēadmodū uidelicet qui loquitur ſi procul loquatur uehemētioreclamore eget. factus uero propinquior inaudiētis aurē ſuſurrādo ſubloquitur, qui ſi poſſet cū ipſo aīæ ſpiritu copulari nullo ſono prorſus ege-ret. ſed ſermo eius uoluntate cōceptus nullo penitus ſono audiēti illaberetur. quod quidē animalibus ēt egreſſis corꝑe cōtingere tradūt. Has .n.ſine ſtrepitu inter ſe uerſari. hoc utiqꝫ modo nobiſcū dæmones conuer-ſantur. clam uidelicet adeo ut nec unde quidē nobis inferatur bellū licei1