S IN ESIV Sexcogitationis horreret. hac ipſi uenia iudicamus diurnalibus anno-tationibus, annotationes quoque nocturnales eſſe quotidie coniun-gendas, atque ita utriusque uitæ humanæ ſtatus tenere actus commen-tariis commendatos, uitam nanque aliquam in imaginatione poſitamratio poſuit, nūc quidem meliorem media uita, nūc uero deteriorem.Quantum uidelicet ſanitatis aut morbi ſpiritꝰ habet. Sic igitur ſi ſedu-Ia quadam opera obſeruationem huiuſmodi proſequamur, ex qua arspaulatī accumulatur, dū nihil dilabitur ē memoria, & alioquin urba-na hæc erit oblectatio, & exercitatio animi, dum noſtra, tum uigiliæ tūſomni honoramus hiſtoria, & ad eloquentiam hæc exercitatioconferet.Quibꝰ enim curæ eſt exercitatio linguæ nullū (ut arbitror) eſt inuentūhoc accommodatius ad dicendi facultatem in omnibus exercendam. ſienim ſemnius ſophiſta ſcripta quotidiana tradit eſſe optimos præceptores ad ſingula paſſim apte dicēda, ꝓpterea ꝙ neque minima negligan-tur, ſed o porteat oīa tum grauia, tum Ieuia eloqui, cur non etiā noctur-nas annotationes interprætationis gratia colere debeamus.Quam uaria, & fallax, & laſciua ſit in ſomniis phantaſia.Querit utiqꝫ aliquis quātum opus aggreſſus fuerit, qui ſermo-nem uiſis adæquare uoluerit, in quibus ſeparantur quidem,quæ natura cohærēt, cōiunguntur autem, q̄ ſūt natura diſcre-ta, atꝗ & ratione diſputationeqꝫ opus eſt ad hæc, ut uiſum, quod non oc-currit, occurrat, neqꝫ etiam Ieue opus eſt motionē prodigioſam, atqꝫ ob-ſurdam ſuborientē animæ ī alterum traducere modum Quādo uerophantaſia expelluntur quidē ab eſſendi munere, q̄ ſunt. introducunturuero uiciſſim in eē, quæ nuſqͣ, & nullo modo uel ſūt, uel naturaliter ex-iſtere poſſunt, quisnam modus ē uiſis ītrinſecus īcogitabilibus abſtrue-re naturā prorſus īnominabilem. Hæc aūt iſta, neqꝫ ſpēs multas, ſimulqꝫoēs, neqꝫ cū tēpore ferēs oſtēdit, tā & ſi hæc, ut hēt, & porrigit ſomniū īci-dūt. Putamus .n. ꝗcquid uoluerit animis occurſuꝝ, in ꝗbus ſane oībusexprimēdis lōgius īmorari, & id ꝗdē abſqꝫ īeptitudine ꝑfectiſſimi oratoris ē opus exultat quidē hæc ī ſōnioꝝ iactabuda materia aduerſus ipſamdignoſcēdi naturā, plus aliꝗd īferēs, ꝗͣ ſimplex exiſtimatio ferat. neqꝫ .n.abſqꝫ paſſiōe circa uiſa uerſamur, ſed uehemētes ꝗdē, cōſtitutiōes affectioneſqꝫ cōtingūt, odia quoqꝫ nō minima ueniūt, & frequētia circa hæc ue-neficia dormiētibus īminēt. uoluptas ſane tunc maxime p̄ualet, atqꝫ hicuitæ ſtatus propenſius admodum blandiſſimis illecebris eſt obnoxius.uſque adeo, ut ſuboleſcant animo amores, & odia in uigiliā duratura.Quā pro