DE SOMNII Srum opera iam diuulgati ſacrorum ritus in profani uulgi conſpectumauditumqꝫ uenerunt. Præter enim id, quod infeſtum eſt, atque miſerumIutarbitror) his īcumbere Deo proculdubio eſt īuiſum, nam non ex-pectare uolētem aliquem. ſed inpulſu uectibuſque mouere, nihil aliudeſt ꝗͣ uim inferre, quod quidē nec apud homines factū conditor ipſe le-gum reliquerit īpunitum, Itaque præter hæc omnia, quæ perardua ſuntapud eos, qui futurum ita rimātur. accedit & actionis ipſius intermiſſiofrequens, & dum uagamur extorres artis ipſius obmiſſio. non enim le-ue opus eſt oberrantes paſſim ſarcinas ad eiuſmodi uiaticū ſecum ferre.Vaticinii uero ſomnio uenientis ipſe quiſqꝫ eſt inſtrumentū, ut nequeuolentibus quidē oraculū eiuſmodi dimittere liceat, ſed cum manenti-bus permanet, cū peregrinantibus æque cōmigrat. cōmilitat quoqꝫ, ſi-mulqꝫ ciuilia tractat, corruſticatur, atque cōmercatur. Vaticinium hocnec inuidæ ciuitatis leges uetant, nequę uetare poſſent, etiam ſi uoluerīt.non enim habent, quo uaticinantē eiuſmodi reprobēt. quid enim dor-mientes iniuriamur: ſed neque tyrānus inſomnia uidere prohibeat, niſiforto ſomnū ex urbe procul expulerit, ſed & dementis eſſet impoſſibiliauelle, & impii, mandare naturæ, Ocoque contraria.Quam utile uaticinium, & optandum, præſertim per ſomnia.D hoc igitur uaticinium accedere decet fœminas, atqꝫ uiros.antiquos & iuuenes, pauperes, atqꝫ diuites, priuatos, & princi-pes, ruſticos, & urbanos, elegantes, atque plebeos. non genus,non ætatem, non fortunam, non artem aliquam reſpuit. omnibus paſ-ſim adeſt propheta paratus conſultor bonus, & tacitus. ſacrorum præ-ceptor, atque diſcipulus. prædicit quidem bonum, ut anticipans uſumuoſuptatem habeat longiorem. prædicit & malū, ut caueamꝰ incōmo-dum, atque propulſemus. & enim quæcūque ſiue ſpecies genus homi-num nutrientes optima blandaque porrigunt, ſiue metus affert. proui-da, & utilia omnia ſomniis in ſunt, atque a nullo prorſus ita ſperare per-ſuademur, tam & ſi ſperandi munus adeo in natura plurimū eſt, atqꝫ ſa-Iutare, ut ſophiſtæ prædicent elegantes, nec optaturos fuiſſe homines u-uere ſic affectos. quemadmodum ſunt ab initio conſtituti. Reſpuerentenim ſic uiuere difficultatibus uitæ compulſi, niſi Prometheus naturæſpem ipſam inſeruiſſet, tanquam perſeuerandi in uita remedium, cuiꝰIllecebris irretiti, quod expectant in futurum, præſenti ſtatu fidelius ar-bitrantur. Habetautem ſpes ipſa uim tantam, ut uictis compedibus ſi-quādo licuerit, incideritque, pro uoto ſperare (ut ita dicam) ſoluitur mi-M ii

8 I