DE SOMNIISAtque hoc quidem uni, & ſecundo donum dei myſteriorumque acciderit. natura enim comparatum eſt, ut anima ſemel huic inſita, uel ſimulimpetum faciat, uel trahat, uel forte trahatur, omnino uero congredia-tur donec unde uenerat, rurſus aſcendat. Qua propter cum ob depreua-tionem ingraueſcit, contrahit ſecum animam, quæ permiſerat id grauari, atque id eſt in quo eloquia ſemen in nobis intellectuale perterrenthis uerbis, neque declines infra in obſcurum mundum, cui profundumeſt ſemper infidele ſubſtratum, & īfernus ater undique ſordiduſque gaudens idolo demēs, quo enī pacto menti expedit, ſtupida uita demensqꝫ.at idolo, ideſt ſimulacro ob talem tunc affectionem ſpiritus inferiorcompetit locus. Simile nanque gaudet ſimili.Phantaſticus ſpiritus poteſt purior, & impurior fieri leuior atqꝫ grauior.Roinde ſi per cōpulam unum conficitur ex ambobus, intel-lectus quoque propter oblectationem, aliquando ſe immer-git. id autem malorum omnium eſt extremum, ne præſensquidem malum animaduertere, quo qui premuntur, non conanturemergere: quibus duriſſimum iam callum morbus obduxit. Ideoquecum nihil doleat amplius, merito neque curare contendunt. quamob-rem pœnitentia uim habet Peculiarem ad ſupera reducentem. Qui .n.præſentem ſtatum fert, ægre excogitat fugam. Itaqꝫ maxima purgatiōispars eſt uoluntas. huius nanque munere tum facta tum dicta manūporrigunt. hac uero ſublata omnis purgatoria machina caret anima.quippe cum maximum reconciliationis pignus ei deſit, hanc ob cau-ſam, & hic, & ibi, punitiones ordini rerum maximum afferunt adiumē-tum, dum moleſtiam oblectamentis opponunt, ſtupidamque ex pur-gant ex anima noſtra lætitiam. Tum uero caſus, qui ptæter merita dicūtur incidere, plurimum conferunt ad affectum, quo his afficimur extir-pandum fortunis, certo eiuſmodi apud eos, qui mentem habent, proui-dentia confirmatur, quibus, & qui mente capti ſunt diffidere de prouidentia ſolent. nullus enim relinquitur animæ locus, quo materiam fu-giat ſi in nullum hic malum inciderit. Quapropter exiſtimandum eſtinferioris prouīciæ præſides uulgares adinueniſſe proſperitates tanquāanimalibus inſidiaturas. Ita que hinc emigrantibus animabus obliuio-ſum contingere potū aliꝰ dixerit, ingrediēti uero hāc uitā aīæ potū ob-liuionis affert, cōditio ſuauis, & blāda. Cū .n. ad primā uitā aīa deſcēderitmercēdo laboratura libēter ẜua euadit ꝓ mercēnaria. deſcēſus ꝗdem hic