DE OCCASIONIBVS.in multis mortalem lædant naturam. & quandoque in magnis, certe boni dæmones interim officia ſua nunquam deſerunt, ſed īminentia paſ-ſim a malis pericula pro facultate ſignificant, tum in ſomniis oſtenden-tes, tum per animos diuinitus inſpiratos. per quæ alia multa. Ac ſi quispoſſet ſignificata diſcernere omnes improborum machinas deprehenderet atque deuitaret, hi nanque ſignificantomnibus. ſed non quiuis ſignificata cognoſcit, neqꝫ quilibet ſcripta legere ualet. ſed qui litteras an-te didicerit. Per contrarios uero dæmones uniuerſum efficitur uene-ficium. hos nanque maxime horumque ducem honorare ſolent, ꝗ ma-la ueneficiis inferunt, hi ſane dæmones omni formibus figuris imaginibuſquēabundant prodigiorumque machina ſtrenue fallunt, hoꝝ opera infœlices Uλομ amatoriaque maleficia machinantur omnis enim intemperantia ſpeſque diuitiarum atque gloriæ per hos inualeſcit. precipue uero deceptio. mendacium enim proprium eſt eiuſmōi dæmonū.Dii enim uideri uolūt. ac poteſtas ipſa eis præſidens deus maximus uulthaberi. Hi ſane ſunt duntaxat qui libamine nidoreque carnium oblectantur. his enim ſpirituale corpus eorum pingueſcere ſolet: uiuit nā-que hoc uaporibus fumigationibuſque atqꝫ uarie admodum (ut par ē)per uaria nido reque ſanguinis, & carnium uires adſūmit. Vir igiturprudens atque temperatus cauebit eiuſmodi ſacrificiis uti, quibus eiuſ-modi dæmones attrahat ad ſeipſum. Studebit autem animum perfectæpurgare, animum nanque purum ob ipſam diſſimilitudinem nun-quam aggrediuntur Proinde ſi ciuitatibus forte neceſſarium ſit hosetiam dæmones ſibi conciliare, nihil ad nos uſus eiuſmodi pertinet. Nāin ciuitate diuitiæ externaque & corporea commoda tāquam bona inter ciues habentur. atque horum contraria mala, neque ferme quicquāpenſi habent de animi perfectione atque puritate. Nos autem commo-dis quæ dæmones afferant quantum fieri poterit non egebimus. ſed tūex animo, tum ex externis omni ſtudio contendemus. Deo quidem ipſiſibique propinquis ſimiles effici, quod ſane tranquillitate animi ueritatiſque rerum comprehenſione diſtincta ac uita ad hæc prorſus intenta-completur. Improbis autem hominibus, atque dæmonibus, omniqueprorſus & quod mortali materiali que gaudeat diſſimiles effici. Quāobrem ſecundum ea quæ tradidit Theophraſtus, ipſi quoque ſacrifica-bimus, quibus & theologi conſenſerunt cognoſcentes uidelicet quate-nus animā a ꝑturbationibus purgare negligimus eatenus poteſtati īprohæ copulari undo merito cōpellemur hāc in ſuꝑ demulcere ut n. theolo