DE OCCASIONIBVS.Primi ſacrificatores non animalia ſed herbas primū floreſq dein-de arbores ſacrificarūt atqꝫ aromata ſubfumigarūt. Primi qui aīali-bus ueſci cæperūt, penuria, frugū aīalia īuaſerunt. prius enī terræ fructibus ueſcebantur. Tribus de cauſis diis ſacrificandum eſt. ut uenere-mur. ut gratiam referamus. ut neceſſaria ab ipſis petamus malaque propellamus. Ad hæc autem impetranda uotum animi ſatiſfacit, cui addipoſſūt ex frugibus munuſcula quædā. Aīalia uero mactare nefasē. Sacra profecto diis nos quoqꝫ dicabimꝰ. ſed diuerſa, ſicut par ē. ſacrificia of-feremus. ſicut differētibus quoqꝫ ſacrificabimus ptātibus deo ꝗdē ipſi ꝗregnat ī oībus ſicut ſapiēs quidā uir īquit. nihil ſenſibile offeremus. neqꝫfumigātes, neqꝫ denoīantes. Nihil ē .n. materiale ꝙ ipſi prorſus īmateriali ſubito nō ſit ipuꝝ. quapropter neqꝫ ſermo huic uocalis eē pōt accom-modatus, neqꝫ et ſermo aīo ītimus quādo paſſione quadā animæ ſit in-quinatus ſed ſilētio puro puriſqꝫ de ipſo ītelligentiis ipſū rite colemus.oportet igitur cōiūctos ſimileſqj deo iā effectos noſtrā hāc ad deū eleua-tionē uelut ſacrā uictimā dedicare deo. quæ ꝗdē & ipſamet diuina lauseſt ſaluſqꝫ noſtra. in ipſa igitur dei huius cōtēplatiōe paſſiōis oīs experteſacrificiū hoc īpletur. Filiis aūt eius qui & ītelligibiles dii ſūt. laudē iamcx ipſo quoqꝫ ſermōe adhibere debemus. Nā unicuiqꝫ numinū iuſta primitiaꝝ fit oblatio ex his quæ largitur & ꝑ quæ nos nutrit atqꝫ ī eē cōſer-uat ad ſacrificii facultatē. ſicut igitur agricolæ primitias ex his quæ colligūt manipulos uidelicet frugū atqꝫ fructus arboꝝ ad numina ferūt. itanos dicabimus eis primitias ītelligētiaꝝ ſimiliūqꝫ muneꝝ excellētiumgratias .ſ. pro his agētes quæ nobis largiti ſunt ipſam, uidelicet numinū,numerūqꝫ ſuoꝝ cōtēplationē. Præcipue cum ꝑ ipſam eoꝝ īſpectionēuere nos nutriāt. præſētes ubiqꝫ nobis atqꝫ apparētes & noſtræ ſaluti fœliciter aſpirātes. Nūc uero multos etiā philoſophiæ ſtudioſos id oꝑaripiget qui gloriā potiꝰ. quam diuinitatē colētes circa ſtatuas reuoluūturneqꝫ cōſiderant utrū & quomodo ad talia ſit ueniendū neqꝫ diſcere ſtu-dent ab illis, qui diuina ſapiētia pollēt quouſqꝫ, & quantū ad hæc ſit cō-currēdū. Nos aūt cū his minime cōtēdemus, neqꝫ tale aliquid digno-ſcere ſtudebimus, ſed ſanctos antiquoſqꝫ imitabimur plurimū, uidelicetuelut primitiaꝝ numinibus ex ipſa cōtemplatione dicantes, quam nobis ſuperi tribuerunt, & cuius nobis uſus ad ueram ſalutem eſt admodūneceſſarius. itaqꝫ Pythagorici circa numeros ſineaſqꝫ uerſati ex his ēt diisplurimū dedicabāt aliū ꝗdē numeꝝ palladē noīantes aliū uero dianā.alium apollinē. rurſus alium iuſticiā alium tēperantiā, ac ſimiliter in fi