PROCLVS.num aliquid ſit, turpe tamē eſt atque deforme, unius particeps quidemeſt, ſpeciei tamen expers quod uero ſenſibile eſt, pulchritudinis quidemueſtigia poſſidet, iuſticiæ uero nequaquam. Hinc ī phædro Socrates ait.īter caducas imagines nullum eſſe iuſticiæ temperantiæ que ſplendorē.pulchritudinem uero ſolam priuilegium id habere, ut euidentiſſime pateret ubique & deſiderabiliſſima foret. Vbi igitur iuſtum eſt. ibi pul-chrum. ubi pulchrum, ibi bonum, ſiue prima principia ſpectare uolueris, ſiue principiorum illuſtrationes uſque ad extrema porrectas. Ipſiusquidem boni omnia participia ſunt. omnium enim ē principium, pulchri uero ſola. quæ aliquam habēt ſpeciem. iuſticiæ denique ſolæ ani-mæ ſunt participes. Iam uero in medio rerum omnium centro quale eſt anima, hæc omnia inuicem connectuntur. bonum. iuſtum. pul-chrum. & bonum quidem ipſius eſt pulchrum. atque iuſtum. Iuſtumquoqꝫ ſimul & pulchrum eſt. & bonum. pulchrum ſimiliter & bonumeſt, & iuſtum. Neque ſolum in eiuſmodi trinitate eſt hic ſermo uerusuerum etiam in aliis quoque multis. Quemadmodum inter principiaipſum ens præcedit uitam, uita mentē. Simiſiter etiam in effectibus ubinon omne composentis compos eſt & uitæ, neque uiuens omne ſtatimeſt mente præditum. Sed uiciſſim intelligentia omnia uiuunt, atqueſunt, uiuentia uero ſunt quoque uiuendo. Cum uero talis ſit in ex-tremis per trinitatem eiuſmodi differentia in anima confluunt. ubi ensquidem & uita & intellectus exiſtit. uita uero & intellectus eſt & eſſentia.Intellectus autem & eſſentia ſimiliter eſt, & uita. una enim ſimplicitas eſtin anima una ſubſtātia. neqꝫ eſſe. neqꝫ uiuere. neqꝫ ītelligere. ibi ē aduēti-ciū. Sed intellectus quidem eius eſt eſſentialis & uiuēs. uita quoqꝫ intellectualis eſt ꝑ eſſentiam. Eſſentia denique intellectualis & uiuens. ubiqꝫ ergo eſt omnia, & ex omnibus unum ſimili ratiōe, & bonum eius pulchri-tudine & iuſticia pollet, & pulchrum eſt bonum atque iuſtum. rurſūqueiuſtum eſt bono pulchroque refertum, ſubiectum ſane unum eſt, ratiōesuero diuerſæ. ubi nos. neque ipſam trium horum identitatem ſecundūrationes conſideramus, neque alteritatem ſecundum ſubiectum exiſti-mamus ſed rationes quidem eorum differentes inter ſe conſeruamus.unum uero ſubiectum. quamobrem ubique per actiones animæ inui-cem iſta concurrunt, ſicut enim rationes quidem uirtutum ſunt differētes, unum uero compos eſt cunctarum, neque fieri poteſt, ut ſis iuſticiæparticeps, & tempetantiæ uacuus, uel duo hæc quidem habeas. cetærauETO