DE MISTERII Shabeatactionem. Item duplex eſt in ſacerdote figura, ſiue præteſta.una quidem humana, altera uero diuina. quam ex ſacramentis īduitin quibus latet diuina poteſtas, ſurſum ad diuinitatem animum eleuāsdeoque coniungens. Ideoque figuram diuinā adhibens animo. quāindutus poteſt ſub præteſtu dei: tanꝗͣ ſuperior eiu ſmodi ſpiritibus im-perare. tam & ſi tanꝗͣ homo rogare ſolet inuocans eos eatenus ſuperio-res quatenus ab uniuerſo īuocat poteſtates. Sed ita uerius ſoluim quæ-ſtionem cōmunio quædam conſentientis beneuolentiæ & complexioindiſſolubilis unitatis omnem ſacrorum expeditiōem cōtinet, ut hæceffectio ſit diuina & excedens omnem expeditionis humane modum:Ideoque hunc omnem illinc auferre debemus. Non igitur ſacerdos numerū accerſit uel utabſens, nec mandat aliquid ſegregato perficiēdū: qd̓homines inter ſe ſolent. Immo una quædā eademqꝫ communiter di-uini ignis actio ſponte ſua per ſeprompta præſenſqꝫ ex ſe agens refulgetagitque. eodem modo per omnia ſimul tum quæ deinceps inde tradūtalijs: tum quæ poſſunt accipere īde non nihil. Diuina igitur o pera quæin ſacris explentur, non per contrarietatem huius ad illud ut generabilia. non per differentiam uocantis mouēti ſue aduocatur: atqꝫ motum.tranſiguntur, ſicut humana ſolent. ſed identitate unione, conſenſioneꝰ:id totum expletur. & ſublata diſcrepantia: hoc ipſum quod agit. & cu-ius uirtute agitur eſt commune ubique aliquid atque ſimplex. Por-phyrius quærit, cur nam ſuperi ſæpe iubeant ſuos cultores eſſe iuſtos.aliquando tamen obſecrati inferre iniuriam inferant. Reſpondet Iam-blichus non inferre iniurias: ſed iuſta ſupplicia. ac ſi forte iniuſta, noneſſe deos, ſed dæmones improbos. Dii non partem quandam huius ui-tæ tantum, ſed totā, nec hanc ſolam. ſed uniuerſam ab æuo in æuum cō-ſpiciunt animæ uitā. atque ita promeritis in antecedente uita contra-ctis ſæpe puniunt in ſequenti, ſiue rogati punire: ſiue non rogati. Inte-rea nos qui nihil uidemus ultra præſens opinamur aduerſa non nunꝙͣnobis contingere præter meritum: Dum tamen ſæpe in hac uita pati-mur, quæ ī alia iam intulimus. & quæ nunc facimus a liquando patie-mur. Præt erea multa nos latent hominum peccata quæ deos mini-me latent. Item nos iuſtitiam definimus ut ſuum quiſque officium faciat, ſecundum præſentes patriæ leges. Dii uero definiunt eam latius admodum ſpectantes uidelicet ad totum ordinem uniuerſi. atque ſpe-ctantes eam præcipuerationem, qua animæ diis conducant iudici-um inde peragunt. Tantaque diuerſitas eſt inter iudicium diuinum