PARS .X. De MotiuisAd Orandū. DIS. .XXXII.

protendēda. Vn̄ augͥ. dicit ad probam. Debētfr̄es in egypto crebras quidē habere orōnes. ſꝫeas tn̄ & raptī quoqꝫ quodāmodo iaculatas.ne illa vigilant̓ erecta q̄ oranti multū neceſſaria eſt. ꝑ ꝓductiores moras euaneſcat atqꝫ hebetet̉ intentio. ac ꝑ hoc etiā ip̄i ſatis oſtēdunthanc intentōnem ſic̄ non eē obruendā ſi ꝑ̄durare nō poteſt. ita ſi ꝑdurauerit. non cito eſſerūpendam. Et ſicut hoc eſt attendēdum ī orōne ſingl̓ari ꝑ cōꝑationem ad intentōnem orātis. ita etiā in orōne cōmuni ꝑ comꝑationemad ppl̓i deuotōnem. ¶ Ad duodecimū ſcꝫ utrūorō meritoria ſit. Dicenduꝫ ꝙ orō p̄ter ſpūaliscōſolatōnis effectū q̄ꝫ pn̄tialiter affert. duplicem hꝫ uirtutē reſpectu effectus .ſ. uirtutē merendi. & uirtutē impetrādi. Oratio at̄ ſic̄ & qͥlibet alius actus uirtutū hꝫ efficaciā merendiinqͣꝫtum ꝓcedit ex radice caritatis. cuius propriū obiectū eſt bonū eternū cuius fruitioneꝫmeremur. Procedit tn̄ oratio a caritate mediāte religione cuius ē actus oratio ac cōcomitātibus etiā quibuſdā alijs uirtutibus q̄ ad boninitatē ordīs requirunt̉. id ē humilitate & fideAd religionē em̄ ꝑtinet ip̄am orōnem deo offferre. Ad caritatē vero ꝑtinet deſideriū rei cuius cōplementū oratio petit. Fides aūt eſt neceſſaria ex ꝑte dei. qm̄ oramus ut ſcꝫ credamꝰab eo nos poſſe obtinere qd̓ petimus. Humilitas vero ē neceſſaria ex ꝑte ip̄ius petētis. qͥ ſuāindigentiā recognoſcit. Eſt etiā deuorio neceſſaria. ſꝫ hoc ad religionē ꝑtinet cuius ē primꝰactus neceſſariꝰ ad omnes cōſequentes. Efficaciā aūt impetrādi hꝫ ex gr̄a dei quā oramusqui etiā ad orandū nos inducit. Vn̄ augͥ dicitin li. de verbis dn̄i. Non nos hortaret̉ ut peteremus niſi dare uellet. Et Criẜ. dicit. Nūqͣꝫoranti bn̄ficia denegat. qui ut orātes nō deficiant ſua pietate inſtigat. Sciendū aūt ꝙ oratio nō eſt meritoria ſine gr̄a gratū faciente. ſicut nec aliqͥs alius actus uirtuoſus. Et tn̄ etiāorō q̄ impetrat gr̄am gratū facientē proceditex aliqua gr̄a qͣſi ex gratuito dono. quia ip̄morare eſt quoddā donū dei. ſic̄ dicit augͥ. ī li. deꝑſeuerantia. Itē nota ꝙ meritū orōis qn̄qꝫ reſpicit ad aliud qͣꝫ ad illud qd̓ in orādo petiturMeritū em̄ p̄cipue ordīatur ad bt̄itudinem. ſꝫpetitō orōnis directe ſe extendit qn̄qꝫ ad aliqͣalia. Si ergo illud aliud qd̓ petit aliquis pro ſeip̄o nō ſit ei utile ad bt̄itudinem. nō mereturillud. ſꝫ qn̄qꝫ hoc petēdo & deſiderando meritum amittit. puta ſi petat a deo cōpleniētumalicuis peccati. qd̓ eſt nō pie orare. Qn̄qꝫ nō ēneceſſariū ad ſalutē. nec maīfeſte ſaluti cōtrarium. qꝛ tūc licet orās poſſit orādo mexeri vitāeternā. nō tn̄ meret̉ illud obtinere qd̓ petitur.Vn̄ augͥ. dicit in li. ſnīaꝝ ꝓſperi. Eidelit̓ ſupplicans deo ꝓ neceſſitatibꝰ huius uite & miſericordit̉ audit̉. & miſericordit̓ non auditurQuid em̄ infirmo ſit utile magis nouit medicus. qͣꝫ egrotus. Et ꝓpter hoc etiā paulus noneſt exauditus petēs remoueri ſtimulū carnis.qꝛ nō expediebat. Si uero illud qd̓ petitur ſit

vtile ad br̄itudinem hoīs quaſi ꝑtinens ad eꝰſalutē. mereret̉ illud nō ſolū orādo. ſꝫ etiā aliabona oꝑa faciēdo. Et iō indubitant̓ accipit qd̓petit. ſꝫ qn̄ debet acciꝑe. ignorat. Quedā em̄ n̄negāt̉. ſꝫ ut cōgruo dētur tꝑe differuntur. Vtaug dicit ſuꝑ 1o. Qd̓ tn̄ poteſt impediri ſi īpecendo nō ꝑſeueret. & ꝓpter hoc dicit baſilius.Ideo qn̄qꝫ petis & n̄ accipis. qꝛ ꝑperam poſtulaſti. uel infidelit̓. uel leuit̓. uel nō conferētiatibi. ul̓ deſtitiſti. Quia uero hō nō pt̄ alij mereri vitā eternam ex cōdigno. iō per cōſequensnec ea que ad uitā eternā ꝑtinēt. Poteſt tamēaliquis aliqn̄ ex cōgruo alteri mereri. et ꝓpterhoc nō ſemꝑ ille audit̉ qui pro alio orat. Et iōponunt̉ quatuor cōditiones quibꝰ cōcurrentibus ſemꝑ aliqͥs impetrat quod petit. ut ſcꝫ ꝓſe petat neceſſaria ad ſalutē. pie & ꝑſeuerant.¶ Ad decimūtertium ſcꝫ utrū orō peccatorisſit efficax ad impetrandū quod petit̉. Dicendū ꝙ in pctōre duo ſunt conſideranda ſcꝫ natura quā diligit deus. & culpa quā odit. Si ergo peccator orādo aliqͥd petit inqͣꝫtū pctōr ſcꝫbm deſiderium peccati. hoc a deo nō audit̉ exmīa. ſꝫ qn̄qꝫ audit̉ ad vindictā. dum deus permittit pctōrem ampliꝰ ruere in pctō. Deus eīquedaꝫ negat ꝓpitius q̄ cōcedit iratus. Vndeaugͥ. dicit. Orōem pctōris ex bono nature deſiderio ꝓcedentem deus audit. nō quaſi ex iuſtitia. qꝛ pctōr hoc nō meret̉ ſꝫ ex pura miſericordia. obſeruatis tn̄ quatuor p̄miſſis cōditionibus. ut ſcꝫ ꝓ ſe petat. neceſſaria ad ſalutē. pieDE MOTIVIS& ꝑſeueranter.¶ AD ORAN DVM. ¶ DIS. XXXII.Irca decimūquartum ſcꝫ q̄ multū noſmouere debet ad orandū. & orōis ſtuAdiū diligendū. Sciendū ꝙ ad hoc mōuere dꝫ exēpſoꝝ p̄claritas. Orōnis neceſſitas.Cultus eius nobilitas. Orādi facilitas. Et orātis utilitas. ¶ Primo nēpe mouere debꝫ exemploꝝ p̄claritas. Et primo mouere debēt exempla rerū inſenſibiliū. Terra em̄ nimis ſicca qͣſi petēs a deo pluuiā hyat ſuꝑius diuerſis ſciſſuris quaſi innuēs rōnali creature ut os aperiat ad ſuꝑna fluenta obtinēda. dicēs pr̄i pluuiarū. aīa mea quaſi terra ſine aquā tibi. &cͣ. It̄terre naſcētia. ut herbe & arbores & eaꝝ floreſformata quaſi ml̓tas ſcꝫ quot hn̄t folia tot līguas ſuo creatori erigūt quaſi augeri et perficipoſtulātes. & quaſi clamant. Imꝑfectuꝫ nr̄mviderūt oculi tui dn̄e. ¶ Item creature irrōnales ut iumēta & aues. Bos em̄ indigens pabuo aūt potū caput ſurſum quaſi ad deū eleuās& qͣſi ſibi quod neceſſariū eſt ab eo poſtulanſmugit. Aſinus rūgit. equus hynnit. Ioel̓. i. Ingenuit aīal. mugierūt greges armēti. qꝛ noneſt paſcua eis. Et poſt. Beſtia agri quaſi areaſitiens ymbrē. ſuſpexerūt inte. &cͣ. Iob. xij. In.terroga iumēta & docebūt te. volucres celi. &indicabūt tibi. loquere terre &cͣ. Itē quedā volucres ut colūba. & turtur. quod deſiderāt gemendo indicāt. Itē miluꝰ futurā intemꝑiemcimens & frigus pedū ſentiens & predā quā