DARS .X. De EffectuElemoſine..DIS. XXI.
diligit tanqͣꝫ pater filiū ſibi ſimilem. Luc̄. vi.Eſtōte miſericordes ſic̄ pater vr̄ celeſtis miſericors eſt. Et an̄. ut ſitis filii pr̄is veſtri qui ī celis eſt. Io. dam̄. ſic̄ iudex ptātem accipiens. datorem ptātis iuxta poſſibilitatē ſuam dꝫ imitari. In hoc at̄ deuꝫ maxime imitabimur ſi nihiliudicauerimꝰ qͣꝫ miſereri p̄cioſius. Patet autēqͣꝫtum mīam diligit. qꝛ ei ſe totū dedit ad uēdendum & occidenduꝫ. Ecōtra īmiſericordesdyabolo ſunt ſimiles. de quo dicit̉ Iere. vi. Crudelis eſt et non miſerebit̉. huic ſil̓is erat iudasqui ſuſtinere nō pote̓at odorem vnguēti quoMaria dn̄m vngebat. Io. xii. quia per hoc homo excedit eū non ieiunādo. uigilando &c̓.¶ Tertio ad hoc nos obligat precepti neceſſitas. vn̄ in lege veteri inter p̄cepta legis ī ml̓tislocis ponunt̉ p̄cepta de miſericordia faciēda.Et ecōtra. nō facienti mīam cōminat̉ ſcriptu̓anon eē miſericordiā inuentuꝝ. Iac̄. ii. Iudiciūſine miſericordia fiet illi qui nō fecerit miſericordiā. Exemplū. Math̓. xviii. Serue neqͣꝫ nōne oportuit & te miſereri conſerui tui &cͣ. ItēLuc̄. xvi. De diuite epulone qui vnaꝫ guttamaque nō potuit impetrare. qꝛ lazaro non fecerat miſericordiaꝫ. ꝓu̓. xxi. Qui obturat auresſuas ad clamorē pauꝑis. clamabit et ip̄e ad deum & non exaudiet̉. Legit̉. iiii. dyal̓. xxxvii.de milite qui mortuus et reuocatus a morte refert ſe vidiſſe ſub ponte in locis infernalibus& teterrimis petrū ecc̄iaſtice familie maioremml̓to ferri pōdere ligatum & dep̄ſſum ī ymo& cum quereret cām audiuit ꝙ qꝛ plus inferebat plagas ex crudelitatis deſiderio. qͣꝫ ex precepto uel correctōnis zelo. qn̄ aliquis puīendꝰei ꝓ delicto ſuo videbat̉. qꝛ ut dic̄. Greg̓. Omnes qui eū nouerāt ſic feciſſe qn̄ uiuebat nondubitabant &cͣ. ¶ Quarto ad hoc nos excitatmultiplex vtilitas. i. Thy. iiii. Dietas ad om̄iavalet. ad om̄ia inqͣꝫ tam bona qͣꝫ mala. Ad bona ualet. qꝛ omnia bona acquirit. & ſua videlicet oꝑando. & aliena cōgaudendo. Ad malauero tam ſua qͣꝫ aliena. ſua quidē qꝛ in bonuꝫſuum cōuertit ꝑ patientiaꝫ. Aliena ꝑ cōpaſſionem. dum em̄ alienis malis ſiue culpe ſiue pene cōpatitur. ip̄a mala cōuertit in bonū ſuumAugo de ſancto Victore. Pietas de alieīs ſordibus ſe abluit. de alienis vulneribꝰ ſibi conficit medicīam. de alieno veneno ſibi efficit thyriacam. dū malis cōpatitur. & ſubueīt alienisDe u̓tilitate elie. Require ca. ſequēti.DE EFFECTV ELEMOSIN E.Irca duodecimū ſcꝫ ¶ DIS. XXI.de multiplici effectu elie. ſcidenduꝫ ꝙelemoſina. factorem ſuum iuſtificatcreatorē pacificat. cōtegit tanqͣꝫ decentiſſimū.ornamentū. protegit tanqͣꝫ potentiſſimū munimentū. thelauros multiplicat. in futuꝝ edificat. in celis glorificat. ¶ Primo quidem elemoſina facientē iuſtificat. qꝛ impetrat gr̄am.delet maculam. ſoluit emendā. Ꝙ autē impetret gr̄am ptꝫ de cornelio qui ꝑ elias uenit adgratiam dei et fidem ecc̄ie. act̓. x. Sil̓r de beate
Euſtachio qui cū eſſet princeps militie romanoꝝ & gentilis. tn̄ quia abundabat in oꝑibꝰpietatis cū in uenatōne inſequeret̉ ceruū int̓cerui cornua apparuit crucifixus dicens ei qͥseſſet. & ꝙ nolebat ꝙ eius el̓ie ꝑderent̉. ſꝫ ꝓpt̓eas cōuerſionis & cognitōnis fidei gr̄am obtineret. Sil̓r ſupͣ de ſarraceno & horreis repletis ad fidem ꝯuerſo. Itē de Petro thelonearioſupͣ de iudicio. Item elemoſina delet maculamT hob̓. iiii. El̓ia a peccato & a morte liberat &eiuſdem. xii. Elemoſina a morte liberat. et ip̄aeſt que purgat peccata. ecc̄i. iii. Ignem ardentem extiguit aqua. & el̓ia reſiſtit peccatis. Reſiſtit inqͣꝫ & p̄terita diluēdo & futura cauendo. Ideo dicit dn̄s. Luc̓. xii. Date el̓iam & ecceomnia mūda ſunt vobis. Itē el̓ia ſoluit emendam. id ē penam debitā ꝓ peccatis. vn̄ ꝓuer.xiii. Redemptio anime uiri proprie diuitie. &Dan̄. iiii. Conſuluit daniel regi Nabuch̓. Peecata tua el̓is redime. qd̓ quia nō fecit. in beſtiāmutatus ē. & de regno deiectus. Greg̓. Quotiens ꝓ culpa el̓iam facimus. qͣſi ꝓ prauis actibus p̄cium damus. ſꝫ tunc ſolū elemoſine preciū a culpis nos liberat. cū ꝑpetrata plangimꝰ& abdicamus. & nō ſolum mūdat aīam a peccato p̄terito. ſꝫ etiā cōſeruat gr̄am ꝑ quam hōp̄cauet a futuro. ecc̄i. xix. Elemoſina uiri quaſi ſacculus cum ip̄o & gr̄am hoīs quaſi pupillam cōſeruabit. ¶ Secūdo elemoſina creatorem pacificat. Hoīes litem uel guerras habētes cū alijs. plerūqꝫ pacē ſuā faciūt larga munera tribuendo. Exemplū gen. xxxiii. Placabo eum muneribꝰ que p̄cedunt. Elemoſina ēꝓpiciatoriū aureū per qd̓ ꝓpiciatur deus peccatoribꝰ. de quo d̓r Exo. xxvj. Prou̓. xxi. Munus abſconditū extinguit iras. In uita iohannis el̓iarii legit̉ ꝙ quarta & ſexta feria ponebat ſcampnū & ſellā an̄ eccleſiam ut pauꝑespoſſent ſine impedimēto ad eū accedere ꝓ cauſis ſuis. cū ip̄e eſſet alexandrinus pr̄iarcha dicens ꝙ ſi hoīes intrantes ecc̄iam volunt citoexaudiri in cauſis ſuis a deo. dicētes. cito anticipēt nos miſericordie tue &cͣ. Ita ip̄i debētan̄ introitū eccleſie exaudire cito pauꝑes ut cito exaudiant̉ a deo. ¶ Tertio elemoſina cōtegit tanqͣꝫ decentiſſimū ornamentū. Veſtit eīhoīem ornamēto gr̄e & uirtutū. Nam vn̄ pietas facit ꝙ hō ſe exuat ueſte corporali. inde veſtit eum ueſtimēto ſpūali. Yſa. lxi. Induit medominꝰ ueſtimēto ſalutis. et indumēto letitiecircūdedit me. In ſignū huius legit̉. ꝙ cum inquodā magno feſto beatus Martinus iret adeccleſiā obuiauit ei pauꝑ nudus. qͥ p̄cepit archidiacono ſuo ut incōſtanter emeret ei ueſtem.qd̓ facere cū differret. in inſtanti pauꝑi exutam inſecretario dedit ſuā. Cū autem inſtaretarchidiaconus ut egrederet̉ de orōe ad miſſaꝫcelebrandā cū nollet egredi niſi daret̉ ei ueſtisad opus pauꝑis. tūc neceſſitate cōpulſus dictꝰarchidiaconꝰ defert ei ueſtē bigericā. biennemhyſpidā. quīqꝫ argenteis cōparatam. quā īduit beatus Martinus latent̓. & dum eleuaret ī