PARS .X. DeElemoſina. .DIS. .XVIII.

intentōnem. & ſic remedium adhibet̉ ſupportando maxīe in hiis qui ex infirmitate peccātẜm. illud Ro. xv. Debemus nos firmiores infirmitates alioꝝ portare. & non ſolū ẜm ꝙ īfirmi ſunt graues ex inordinatis actibus. ſedetiā quecūqꝫ eoꝝ onera ſunt ſupportāda. ẜmillud Gal̓. vii. Alter alterius onera portate. &ſic adimplebitis legē xp̄i. Licet aūt multe ſintalie neceſſitates hūane uite. tn̄ omnes reducūtur ad iſtas. Cecitas em̄ & claudicatio ſunt infirmitates quedā. Vn̄ dirigere cecū & ſuſtentare claudū reducitur ad uiſitatōem infirmorum. Similit̓ etiā ſubueīre homini circa quācūqꝫ paſſionē illatā extrinſecus reducit̉ ad redemptōnem captiuoꝝ. Diuitie aūt quibꝰ pauptati ſubuenit̉ non querunt̉ ad ſubueniēduꝫp̄dictis defectibus. & iō non fuit ſpālis mentio de hoc facienda. Itē nota ꝙ ſepultura mortui non cōfert ei quantū ad ſenſum qͣꝫ corpuſpoſt mortē habeat. & ẜm hoc dn̄s dicit ꝙ int̓ficientes corpus nō habēt amplius qͥd faciant& ꝓpter hoc etiā dn̄s non cōmemorat ſepulturā inter alia mīe oꝑa. ſꝫ numerat tm̄ illa queſunt euidentioris neceſſitatis. ꝑtinet tn̄ ad defunctum qͥd de eius corꝑe agat̉. tum qͣꝫtū adhoc viuit ī memoriis hoīm cuius honor dehoneſtat̉ ſi inſepultus remaneat. tū etiaꝫ qͣꝫtumad effectū q̄ꝫ adhuc viuens habebat de ſuo corpore. cui pioꝝ affectus conformari debꝫ poſtmortē ip̄ius. & ẜm hoc aliqui cōmendant̉ demortuoꝝ ſepultura. ut Thobias. & illi qui dominū ſepelierūt. ut patet ꝑ augͥ. in libro de cūra ꝓ mortuis agenda.D tertiū ſcꝫ que eſie ſint potiores. Dicendum ꝙ cōparatio eſiaꝝ pōt duplicit̓ attendi. vno mō ſimplicit̓ loquendo. & ẜm hoc elemoſine ſpūales p̄eminent triplici rōne. Prīoquidē. qꝛ id quod exbibet̉ nobilius ē ſcꝫ donūſpūale qd̓ p̄eminet corꝑali. ẜm illud ꝓu̓. iiii.Bonū donum tribuā uobis. legem meaꝫ nonderelinq̄tis. Secūdo rōne eius cui ſubueniturqꝛ ſpūs nobilior eſt corꝑe. Vn̄ ſicut hō ſibiipſimagis debet ꝓuidere qͣꝫtum ad ſpūm qͣꝫ quātum ad corpus. ita & ꝓxīo qͣꝫ debet tanqͣꝫ ſeip̄m diligere. Tertio qͣꝫtum ad ip̄os actus quibus ſubuenit̉ ꝓxīo. qꝛ ſpūales actus ſunt nōbiliores corꝑalibus. qui ſunt quodāmodo viles. Alio mō poſſunt cōparari ẜm aliquē ꝑticūlarem caſum. in quo corꝑalis elemoſina alicuiſpūali p̄fertur. puta magis eſſet paſcendū fame morientē qͣꝫ docendum. ſicut indigēti ẜmph̓m melius ē ditari qͣꝫ ph̓ari. quāuis hoc ſitA quartū ſcꝫſimpliciter melius.utrū elemoſine corꝑales habeāt aliqͣꝫ ſpūalem effectum. Dicendū ꝙ elemoſine corꝑalestriplicit̓ poſſunt cōſiderari. Vno mō ẜm ſuaꝫſubſtantiā. & ẜm hoc elemoſina nō habet niſi corꝑelem effectum. inqͣꝫtum ſcꝫ ſupplet corꝑales defectus ꝓximoꝝ. Alio mō poteſt cōſiderari ex ꝑte cauſe eius. inqͣꝫtum ſcꝫ aliqͥs elemoſinam corꝑalem dat ꝓpter dilectōnem dei& ꝓximi. & qͣꝫtum ad hoc affert fructū ſpūa

lem. ẜm illud. ecc̄i. xxix. Perde pecuniā ꝓpterfratrem. pone theſaurū in p̄ceptis altiſſimi &ꝓderit tibi magis qͣꝫ aurū. Iertio mō ex parte effectus. & ſic etiā habet ſpūalem fructuminqͣꝫtum ſcꝫ ꝓximꝰ cui ꝑ corꝑalem elemoſināſubuenit̉. mouet̉ ad oranduꝫ ꝓ benefactore.Vn̄ & ibidem ſubdit̉. cōclude elemoſinā in ſinū pauꝑis. & hec ꝓ te exorabit ab oī malo.DE ELEMOSINA. ¶ DIS. XIIII.D quintū ſcꝫ vtrū dare el̓iam ſit in p̄cepto. Dicendū ꝙ eſt ſub p̄cepto legiſnature & legis diuine. & etiā legis poſitiue. Lex em̄ naturalis p̄cipit ꝓximum uerediligere. non tm̄ modo affectu. ſꝫ etiā effectu.qꝛ nō eſt uerus affectus niſi ſequat̉ effectus.ſi poſſibile eſt. Qui ergo indigētie fr̄is nō ſubuenit. nō ueraciter ip̄m diligit. Quod uolensninuere beatus Io. dicit in prima. ca. ſua. c. iii.Filioli nō diligamus uerbo. nec līgua tm̄ ſꝫ &oꝑe & ueritate. Lex etiaꝫ diuina hoc p̄cipit. qꝛut habet̉ Math̓. xxv. Xp̄s īproperabit reprobis maxīe defectus opeꝝ miſericordie. In iureftiā canonico p̄cipit̉. vn̄ decretoꝝ diſ. lxxxvi.eratrem noſtrum. dicit̉ de ep̄o. Largam manum habeat. neceſſitatē patientibus occurratalienaꝫ inopiam ſuam credat. qui ſi hoc nonhabet. ep̄i vacuū nomen tenet. Et infra eadeꝫdiſ. Non ſatis paſce. ſic dicitur. Ꝙ inpaſcendohoīes ſeruare poteris. ſi nō paueris occidiſti.Et. vii. q. i. Omis. dicit̉ ꝙ qui negāt miſericordiā faciendaꝫ neceſſitate patientibꝰ ip̄m xp̄mnegant qui ē miſericordia. ſꝫ cū ſit preceptumaffirmatiuū qͣꝫuis obliget ſemꝑ. nō tn̄ ꝓ ſemper. ſꝫ pro loco & temꝑe. Conſiderāda eſt eī facultas hn̄tis et miſeria indigētis. Si em̄ homohabeat aliqͥd quod nō ſit neceſſariū ſuſtentationi ſue nature. nec illoꝝ quibus tenet̉ ꝓuidere. ſic̄ ſūt vxor. filii. ſerui. & ancille. & ſit tamnotabilis neceſſitas ſeu indigētia ex parte illiꝰcui dandū eſt ꝙ īmineant ꝓbabilia ſigna extreme neceſſitatis. tūc hn̄s tenet̉ ex p̄cepto ſb̓ueīre indigenti. Si etiā homo habeat aliqͥd ſuꝑfluum nō tm̄ ſuſtentatōni nature. ſꝫ eriā decentie ſui ſtatus. tenet̉ de illo elemoſſnā facereindigentibꝰ. etiā ſi non inueīrent̉ tales qui eſſent cōſtituti in neceſſitate p̄dicta. Et ſi pluresoccurrāt indigētes quibꝰ omnibus ſubuenirenō poſſit. tenet̉ ceteris paribus magis indigeti ſubueīre. Reducit̉ aūt p̄ceptum de dādis elemoſinis & de omni ſubuētione ꝓxīo faciēdaad p̄ceptum de honoratōne ꝑentum. Sic et &apl̓s interp̄tat̉ .i. thy. iiii. dices. Pietas ad omnia utilis eſt. ꝓmiſſionē habens uite que nūceſt & future. Qd̓ dicit. qꝛ in p̄cepto de honoratōne ꝑentum addit̉ ꝓmiſſio ut ſit longeuꝰ ſuper terrā. Sub pietate aūt cōprehendit̉ omniseliaꝝ largitio. Item nota ꝙ licꝫ ſuꝑfluū ſuſtentatōni nature tue ſit tuum ꝓpriū quantū addiſpenſatōnem ſeu auctoritatē admīſtrandi.qͣꝫtum ad vſum illoꝝ eſt in quibus ſigna probabilia īminent neceſſitatis extreme. niſi ſubueniat̉ eiſdem. Aſimili aliquo modo dico de