Rapina.DIS. .X.PARS .VII. De

malefeceris time. Non em̄ ſine cauſa gladiuꝫportat dei enī minſter eſt uindex in ira ei quimalefacit. Hic timor furto et rapīe īſeꝑabilit̓eſt annexus. ſemꝑ enī timēt deprehēdi et occidi. Quidā latro ꝯfitebat̉ cuidā fratri inquadāſilua dicēs ꝙ ꝑ ſeptēnium habitauerat ī ſiluisſine tecto. ſpolians tranſeūtes. & omnes eumtimebant. ip̄e aūt adeo omnes timebat ꝙ uixſomnū modicum ad momentū capiebat. Socios etiā ſuos tm̄ timebat ꝙ nō ſuſtīebat ꝙ appropinquarēt ei uel iaceret ꝓpe eum. ſemꝑ ueſtitus & cū armis ibat. & tot & tanta ſuſtinebat ꝓ ſcelere ſuo ꝙ uix unquā aliqnis martyrtanto ſpacio ꝓpter deū ſuſtinuit tanta. Cū autem frater multū laboraſſet circa eū cōuertendum. & ad terram tranſmarinā mittendū ſoIus cū eo quia nec patiebat̉ ſociuꝫ fratris accedere. dicebat ꝙ hoc nō faceret niſi quidaꝫ quiei iniuriam fecerāt. pͥus emēdarent ei. Cumaūt ipſe nobilis maximꝰ & robuſtus corꝑe uideret. cito poſt inſiliēs ut ſpoliaret quēdam ꝑuulū hoīem merces portantē. ita meticuloſus& excors inuentus ē ꝙ ab illo preuentus deiectus eſt captus & ligatus & ductus. a ſeculari iuſtitia diſtractus & ſuſpēſus. Ideo de caymqui fuit caput & initiū p̄donum & latronuꝫſuos docuit. & ad hoc ciuitatē mutauit ut eēteoꝝ refugiū. ẜm ꝙ dicit ioſephꝰ dicit̉ ꝙ ꝑcuſſus tremore capitis dixit dn̄o. Quicūqꝫ inueīet me occidet me. Gen̄. iiii. Ego ero uagꝰ & ꝓfugus ſuꝑ terrā qͥ inuenit me occidet me. Iobxxiiii. Perfodiūt intenebris domos &c̓. Et pꝰSi ſubito apꝑuerit aurorā arbitrāt̉ umbrammortis. ſemꝑ tales timere & maxime in die dep̄hendi. Legit̉ in libro de uita bragmānoꝝ. ꝙalexāder qui inuaſerae & diripiebat totū mūdum. ꝯfeſſus eſt dandamo dydaſcalo eorū ꝙomnes timebat. & nullos magis qͣꝫ domeſticos & ꝓpinquos. & eos qui cū ꝯſtipabant &ſeruabat. a quibꝰ omnibꝰ ſibi ſubiectis uenenō eſt occiſus. Secundū eſt timor diuini iudicii. Duriſſimū nāqꝫ iudiciū ꝯtra fures & raptores erit. Sicut dicit̉. zach̓. v. Om̄is fur ſic̄ ſcriptum eſt iudicabit̉. yſa. iii. Dn̄s ad iudiciū ueniet cum ſenatoribꝰ ppl̓i ſui. uos depaſti eſtis uineam meā. & rapīa pauꝑum in domo ueſtra.Graue & durū erit iudiciū taliū. qd̓ pꝫ. Mat.xxv. Si dn̄s damnat eos qui ſua nō dederūtegenis. qualit̓ damnabit illos qui eis abſtuler̄tſua. Math̓. xxv. Eſuriui. & non dediſtis mihimāducare. &c̓. Luc̄. xviii. de diuite epulone dicit gloſa. Si ſic torquet̉ diues qꝛ nō dedit ſuaqūo damnabit̉ qui abſtulit aliena. Erit aūt iudiciū eis. quia qd̓ fit uni de minimis ſuis r̄putat ſibi factū ſiue bonū ſiue malū. Math̓. xxvQuod uni ex minimis meis feciſtis mihi feciſtis. &tͣ. quia pauꝑibus quos iudicāt iudiciuꝫdat̉. vn̄ ip̄i iudicabūt & damnabūt ſuos dep̄datores. yla. xxxiii. Subiiciēt exactores ſuos.Hec meditatō ſcꝫ duri iudicii uel maīfeſtatiocōuertit latronē. de quo in uit̓. pa. legit̉. Cū dominus miſiſſet ad ꝯuertendū egyptū abbateꝫ

appoloniū & duo uiri adinuicē pugnarēt nōpoterat alterā ꝑtem flectere ad pace. quia cōfidebat de quodam latrone robuſto pugnatore.capitaneo eoꝝ. quē cū rogaret ut paci cōſentiret promittens ei ꝙ ꝓ eo rogaret dn̄m ut dimitteret ei peccata ſua. ſtatim ꝓſtrauit ſe conſentiēs paci. & alij ſil̓r poſt eū. Cū at̄ abbas appolloniꝰ ꝓ eo rogaret dn̄m ut ꝓmiſerat. utriqꝫ uiſum ē ꝙ raꝑetur corā ſummo iudice ubia dn̄o & angelis ſanctis uiderūt diſcuti & accuſari facta latronis. & damnatōem ſibi adiudicari ẜm exigentiā culpaꝝ ſuaꝝ. ꝓ quo cūoraret appolloniꝰ rn̄dit. licet nulla ſit ꝑticipacio lucis ad tenebras. & xp̄i ad belyal. tn̄ ille cōcedit̉ tibi. qui rediens a uiſione nō ſolū cauita furtis. ſꝫ etiā factus ſolitariꝰ artiſſimā uitāduxit. & aſꝑam egit penitentiā. Tertiū eſt timor eterni ſupplicii. apoc̓. ix. Occiſi ſūt ab eq̄ſtri exercitu ſcꝫ dyaboli qui nō egerūt penitētiam a maleficiis & furtis ſuis occidendi ſunta deo ī iudicio. Sicut dauid occidi fecit duosprīcipes latronū. ii. Reg̓. iiii. quibꝰ & ſerui dauid amputauerūt. & ſummitatē manuū & pedum. & ſuſpenderūt ſuꝑ piſcinam ī ebron. Similit̓ angeli ſuſpendent fures in infernū. ubinec poterunt aliqͥd boni agere nec effugere.¶ Secundū qd̓ diſſuadet hoc uitiū eſt pudor& cōfuſio quā habet quis qn̄ in furto dep̄hendit̉ que ſit. & ip̄i furi. & ſuo gn̓i. ecc̄i. v. Superfurem eſt cōfuſio. ecc̄i. xli. Magnā uerecundiam habet fur cū cōuincit̉ inter uicinos. Dicit̉etiā ꝙ lupus uolēs caꝑe & furari ouē que ponit̉ in pedica uel fouea ad capiendū lupū. qn̄cecidit in eam. adeo uerecūdatur ſe ita captuꝫet deprehēſum infurto. ꝙ licet eſuriat & ſecuꝫſit ouis ī fouea nō tangit eam. ſꝫ erubeſcit dep̄henſus in furto hūanos aſpectus. nō audēsad intuendum hoīes caput erigere. uel oculoſleuare. quātomagis hoīes debēt erubeſcere facientes furta. dei intuitū & ſctōꝝ corā qͥbusfaciūt furta que faciunt & alia mala. ¶ Itē inuit̓. pa. legit̉ ꝙ quedā lupa ꝯſueuerat uiſitarecellā ſolitarii hora cene. qͥ dabat ei de reliquiismenſe ſue. & lambebat ei manꝰ. & inclinanscum māſuetudine ad ſiluā redibat. Cū auteꝫquādam die iuiſſet ſolitariꝰ dictus ad uiſitādos fratres quoſdā. uenit lupa hora ſolita expectans ut ſolitariꝰ cibū ſolitū ſibi daret. Cūaūt non ueīret coacta fame accepit paueꝫ quierat in ſporta & receſſit. & aduertēs dicti uiribn̄ficium & furtū ſuū p̄uerecūdia nō eſt auſa redire hora ſolita. Rediēs aūt ſolitarius &non inueīens panem ſuū mirat̉. cogitās ꝙ ſilupa hec fecerat coacta fame fece̓at. Magis autem ꝯtriſtatus de hoc ꝙ non rediebat ut ſolebat. rogauit dn̄m poſt morā diutinā ut eā redire faceret. ad cuius p̄ces uenit oculis demiſſis & capite inclinato ſe an eum uerecūda proſternēs quaſi ueniā petens de accepto pane ſine licentia. Ip̄e aūt eam blāde manu tractansin duplo poſtea dedit ei qͣꝫ ante ꝯſueuerat.¶ Tertiū ꝙ diſſuadet hoc uitiū eſt amor dei