Pars. Vi. De Languore. Et.De. Impeditōne bonoꝝ. Diſtī. XIIII.
Aliqn̄ accidit ex carnalis cōſolationis abundantia. qꝛ quāto magis caro impinguat̉ tanto magis eſt ſpūs macilētus. Sic̄ quāto pinguior efficit̉ caſeus tāto minus relinquit̉ de ſb̓ſtantia butyri. de qua. Iob. xxix. Lauabaꝫ pedes meos butiro .i. affectus pinguedīe deuotionis. B. Delicata eſt diuina cōſolatio. nec cocedit̉ admittētibus alienam. Tertio cauſat̉ exſuꝑbia. qꝛ ſuper mōtes gelboe. ros nec pluuiauenit. nec ros gr̄e. nec pluuia pietatis. ii. Reg̓.i. b̓. in ꝑſona deuoti ait. Heri& nudiuſtertiusinuaſit me languor anime. & inde hebetudo īſolita. poſt inertia quedā. ſuꝑbia inuēta eſt inme. & deus declinauit in ira a ſeruo ſuo ſacriinas non cōpungit. Quarto orit̉ indeuotō excordis duritia ex antiquā malitia. b̓. Ip̄m ē corduꝝ qd̓ nec cōpunctione ſcindit̉. nec pietatemollit̉. nec deuotōe mouet̉. Idem. Qūo eſt tāta duritia cordis ꝙ ei nō ſapit pſalmodiatio.nō legere libet. nec orare delectat. meditatōesſolitas nō inuenit. propter qd̓ ad uigilias ſolitas eſt homo ſomnolētus. ad opus manuū prger. ad iram p̄ceps. ad odium ꝑtinax. līgue &gule indulgentior & ſecurior p̄ſumptōne. obtuſior a p̄dicatione. Om̄es mōtes in circuitueius uiſitat dn̄s. ad eam aūt non appropinqͣtQuinto orit̉ ex ingratitudīe q̄ eſt ut dicit. b̓.uentus urēs ſiccās uenas pietatis. rorē gr̄e &fluenta mīe. Sexto orit̉ ex negligētia bn̄ operandi. & inde fit anima arida Ecōtrario ꝑ aſſiduitatē boni oꝑis impinguat̉. ꝓu̓. xiii. Aīmalaborantiū impinguabit̉. Septimo ꝓ impatientia fit aīma arida. pͣs. Aruit tanqͣꝫ teſta uirtus mea. que cito frangit̉. Hō impatiēs eſt ſic̄lignū aridum qd̓ modico uerbo frangit̉. et igne tribulatōnis appoſito. cito in iram ſuccendit̉ ad modicū flatum temptatōis. Ad hoc faciūt multa que habent̉ ubi agit̉ de orōe infraDe deuotōne orōnis.¶ DE LANGVORE.Einde cōſideranduꝫ eſt de languore.Eſt aūt languor ſpūalis grauis infirmitas & ꝑiculoſa. qꝛ aufert omnē ſaporem diuine dulcedīs. & oīm ſpūalium inficiēs palatū cordis. ut om̄ia ſibi uideant̉ amara. pͣs. Omnē eſcam abhoīata eſt anima eoꝝ.dulcia fiūt ei amara. Aug̓. Dalato nō bene ſano pena ē panis qui ſano eſt ſuauis. pͣs. Quāmagna inltitudo dulcedinis tue dn̄e quā abſcondiſti timentibꝰ te. glo. Hanc dulcedinemnō ſentiūt qui palatū hn̄t infectū a febre iniqͥtatis. Ad hoc facit exempluꝫ de illo monachocui om̄ia fiebāt amara ꝑ accidiam. ꝑ cōfeſſionē liberato. infra. De cōfeſſione. Itē de illo cuiom̄ia uerrebant̉ in ſtercꝰ. infra de pnīa. Itē depane ſordidato infra. De cōfeſſione Item gͣuis eſt hec infirmitas ꝓpter inſenſibilitatemAufert em̄ ſenſum & uitā ſpūalem & motū..B. Scio lōge a ſalute eſſe mēbrum qd̓ obſtupuit. & egrū ſeſe nō ſentientē ꝑiculoſius laborare. Grauis eſt. qꝛ aufert bn̄faciendi ptātem.eſt em̄ palyſis ſpūalis. Math̓. viii. Puer meus
iacet in domo palyt̉. & male torquet̉. Eiuſdeꝫ.xi. Offerebāt ei palyt̉. iacentē ī lecto. Itē. luc̄..v. portātes in lecto hoīem qui erat paraliticꝰAccidia eſt ſil̓is adonibezeth qͥ p̄ſcindebat eisquos capiebat ſummitates manuū & pedumut dicit̉. Iud̓. i. Math̓. xii. Homo manū habēsaridam ſcꝫ dexterā ſignat accidioſum. qꝛ ē inutilis in eis que ꝑtinent ad dexterā boni oꝑisSil̓r. Marc̓. iii. zach̓. xi. de paſtore cōdolo dicitur. Brachiū eius ariditate ſiccabit̉. & oculuseius dexter obtenebreſcet. Itē grauis eſt ꝓpterdiuerſitatē. qꝛ eſt febris lenta & languor ī ſpiritualibꝰ. ecc̄i. x. Languor ꝓlixior grauat medicu m.¶ DE IMPEDITIONEBO NORVM.¶ DIS. XIIII.Finde cōſiderandum eſt de impeditōne bonoꝝ. ex eo nāqꝫ ꝙ accidioſo bona ſunt īſipida uel amara diſplicet ei in alijs uidere qd̓ ip̄e facerenegligit uel cōtemnit. & ideo ne fiāt nitit̉ impedire. Hoc uitiū diſſuadēt multa & on̄dunteſſe ſummoꝑe fugiendū. ¶ Primū quare debemus hoc uitiū uitare eſt. qꝛ facit hoīem dyabolo ſil̓em qui aduerſat̉ omni bono. Vnde ſathana dicit̉ aduerſator uel aduerſariꝰ .i. theẜ.ii. Impediuit nos ſathan. zach̓. iii. Sathan ſtabat a dextris ih̓u ut aduerſaret̉ ei. Vnd̓ apparuit beato martino ꝓperanti ad pr̄iam ſuamdicēs ꝙ ei ſemꝑ aduerſaret̉ quocūqꝫ iret. Qūorn̄dente. dn̄s michi adiutor non timebo. &c̓.quaſi fumus euānuit. Hic impedit maxīe ſemen bonū. Math̓. xiii. Venit malus & rapitſemē. Luc̄. viii. Venit dyabolus & tollit &c̓.Huic ſil̓es ſunt qui p̄dicatōem uel ſemē boniꝓpoſiti impediūt. Vn̄ dn̄s dixit petro uolenti impedire bonū ꝓpoſitum eūdi ad paſſionēMath̓. xvi. Vade poſt me ſathana ſcandaluꝫes michi. ¶ Scd̓o qꝛ impediētes bonū ſunt rethe dyaboli. ꝑ qd̓ retrahit ad bonū ꝓcedentestren̄. iii. Expandit rethe pedibus meis. & cōuertit me retrorſſuꝫ. oſee. v. Audite h̓ ſacerdotes. Et poſt. Laqueꝰ facti eſtis ſpeculatōni &.q. rethe expanſum ſuꝑ montē thabor uictīasdeclinaſtis in ꝓfundū &c̓. Tale rethe erat anthyocus om̄ia bona impediēs & fieri inhibēs.ii. Mach̓ i. Scripſit rex anthyocus om̄i regnoſuo ut omnes relinquerēt legē. & cōſenſeruntomnes. Et poſt. Miſit ꝑ omnes ciuitates iudeqͥ ꝓhiberēt holocauſta & ſacrificia & placatōnes fieri in templo dn̄i. & ſabbatū & dies ſollennes celebrari. & filios circūcidi &c̓. ¶ Tertio ſunt aucupes dyaboli uenātes ſibi aīmasHiere. v. Inuēti ſunt ī ppl̓o meo uiri aucupes&cͣ. iii. Reg̓. xii. Hieroboam cogitās qūo filios iſrl̓ reuocaret a cultu dei duos uitulos poſu it. alteꝝ in bethel qui domꝰ dei dicit̉. alteꝝin dan. qꝛ ꝑ aſꝑitatis timorē que ī religione ēalios reuocat. Alios ꝑ on̄ſionem & amorē mūdane ꝓſperitatis. qꝛ ſunt ſiſes ſcribis & phariſeis qui apl̓os uolebāt impedire ne fructū facerēt. & ppl̓m ne dn̄m ſequeretur. de quibus.Math̓. xiiii. Ve uobis ſcribe & pharyſei qui