Pars. Vi. De IngratitudineDe Indeuotōne Diſtinctio. XIII

et ex intentōne beneficium contemnit. & hoceſt ſpeciale peccatum. Itē nichil ꝓhibet formalem rōnem alicuius ſpecialis peccati materialiter inueīri in pluribꝰ generibus pctōꝝ. Vndeingratitudo poteſt inueīri in ml̓tis peccatorūgeneribus. puta ſi quis bn̄factori detrahat. ſifuret̉ aliqͥd de ſuo uel aliquid aliud cōmittatcōtra eum. hic tn̄ non tolſit quin ingratitudoformalit̓ ſit ſpeciale peccatū.Arca tertiū ſcꝫ utrum ingratitudo omnisſit peccatū mortale. dicendū ꝙ non. quoddeclarāt̉ hoc mō. Sicut em̄ patet ex p̄dictis. ingratus dicit̉ aliquis duplicit̓. Vno mō ꝑ ſolaꝫomiſſionē. puta qꝛ nō recognoſcit uel nō laudat uel nō tribuit uices ꝓ beneficio accepto. ethoc mō non ſemꝑ eſt peccatū mortale. quia utſupradictū eſt debitū gratitudīs eſt. ut homoaliquid etiā liberalit̓ tribuat ad qd̓ non tenet̉& ideo ſi illud p̄termittit non peccat mortalit̓eſt tn̄ peccatū ueniale. qꝛ hoc ꝓuenit ex negligētia quadam aūt ex aliqua indiſpoſitōne hominis ad uirtutē. Poteſt tn̄ cōtingere ꝙ etiaꝫtalis ingratitudo ſit pctm̄ mortale ꝓpter interiorē cōtemptum uel etiā ꝓpter cōditionē eiˢquod ſubtrahit̉. qd̓ ex neceſſitate debet̉ beneficō. ſiue ſimplicit̓. ſiue in alio necelſitatis caſu. Alio mō dicit̉ aliquis ingratus qꝛ nō ſoluꝫp̄termittit implere gratitudīs debitū. ſꝫ etiamcōtrarium agit. & hoc etiā ẜm cōditionem eiꝰqd̓ agit̉ qn̄qꝫ eſt peccatū mortale. qn̄qꝫ ueniale. Sciendū tn̄ ꝙ ingratitudo q̄ ꝓuenit ex peccato mortali hꝫ ꝑfectam ingratitudīs ratōemIlla uero que ꝓueīt ex pctō ueniali imꝑfcām.Irca quartū ſcꝫ utrū ingrato ſint bn̄ficiaſubtrahēda. Sciendum ꝙ circa ingratumduo cōſideranda occurrūt. Primo quideꝫ. qͥdip̄e dignus ſit pati. & ſic certū eſt ꝙ mereturbn̄ficii ſubtractōnem. Secūdo cōſideranduꝫeſt quid oporteat bn̄ficium facere. primo nāqꝫ debet eſſe nō facilis ad ingratitudīem iudicandam. qꝛ frequēter aliquis ut Seneca dicitqui nō reddidit gratus ē. qꝛ forte nō occurritei facultas. aut debita oportunitas reddēdi.Secūdo debet tēdere ad hoc ꝙ de ingrato gͣtum faciat. qd̓ ſi nō pōt primo bn̄ficio facereforte faciet ſecūdo. Si uero ex bn̄ficiis multiplicatis ingratitudinē augeat & peior fiat. debet a bn̄ficioꝝ exhibitōne ceſſare.Irca quintū ſciendū. ꝙ ingratitudīem deAteſtandā eſſe on̄dunt ml̓ta exempla ſcripture ſacre. tam in nouo qͣꝫ in ueteri teſtamētoIngrati fuerūt filii iſſ̓r deo qui poſt ml̓ta bn̄ficia que fecerat eis & in egypto & in deſerto.q. oīm obliti petierūt ab aaron fieri ſibi deos qͥ precederēt eos. exo. xxxii. Item angelusdn̄i improperauit filiis iſrl̓ beneficia dei& increpauit eos ꝙ dn̄m reliquiſſent. Iud̓. ii. Itemſublimauit doꝰ Hieroboa in regnū ſuꝑ. x. tribus. qui libidine dn̄andi ſuccenſus auertit populū a cultu dei. iij. Reg̓. xii. Itē amaſyas rexiuda. diuino fretus auxilio uicerat ydumeos& filios ſeyr. & tn̄ deos eoꝝ auferens adora-

uit. ad qͣꝫ miſſꝰ domini ꝓph̓a dixit. Cur adoraſti deos qui nō liberauerūt ppl̓m ſuum demanū tua. ii. ꝑal̓. xxv. Cōquerēdo dn̄s de populo iudeoꝝ dicit. yſa. i. Filios enutriui & exaltaui. ip̄i aūt ſpreuerūt me. & on̄dit eos minus eſſe gratos beſtiis dicens. Cognouit bospoſſeſſorem ſuum & aſinus p̄ſepe dn̄i ſui. iſrl̓aūt me nō cognouit̉ &c̓. Iteꝫ de. x. leproſis mūdatis a dn̄o unus tm̄ regreſſus eſt ad gratiasagendū. Luc̄. xvii. Item dn̄s ingratitudinemciuitatū in quibus p̄dicauerat & multa fecerat miracula rep̄hendens dicit. Math̓. xi. Vetibi corozaym. ue tibi bethſayda. qꝛ ſi in tyro& ſydone facte fuiſſent uirtutes q̄ facte ſuntin uobis olim pnīam egiſſent &c̓. Item. Io. iiiiMulta bona oꝑa oſtendi uobis ex patre meoꝓpter qd̓ hoꝝ opus me lapidatis. b̓. Ve tibi ſiuitiis & peccatis ꝑnitōſa fuerit ingratitudo.quid em̄ tam euident̓ gratie aduerſat̉. Tepeſcimus ꝓceſſu temporis a feruore cōuerſatōisnr̄e. paulatim frigeſcit caritas. abundat iniquitas ut cōſumemur in carne qͥ ſpū ceꝑamꝰ.Idem. Nichil ita diſplicet deo p̄ſertim in filiisgratie. in hoībus cōuerſionis quēadmodū ingratitudo. Vias em̄ obſtruit gratie. & ubi illafuerit. gr̄a acceſſum nō babet. locum nō inuenit. &c̓. Et infra. Nōne iure ꝑditū reputat̉ qͥcquid ingrato donatū eſt aūt dediſſe nō penitet qd̓ ꝑiſſe uidet̉. Oportet ꝓiude gratum eſſehoīem & deuotum. q̄ p̄cepta gr̄e munera nontm̄ modo ſibi manere deſiderat. ſꝫ & multiplicari. Idem. Felix qui ad ſingula dona gr̄e redit ad eum in quo pleītudo omniuꝫ gr̄aꝝ cuidum poſt acceptuꝫ bn̄ficium nō ingratos nosexhibemus locū in nobis facimus gr̄e. ut maiora adhuc reciꝑe mereamur. om̄ino em̄ a profectū ꝯuerſionis impedit ingratitudo noſtradum quodā modo amiſſuꝫ reputās dator qd̓ingratus acceꝑat. cauet ſibi de cetero ne tātoplura amitteret. quāto plura cōferret ingratoIdem. Eluīs aqua ſi ſtare ceꝑit & ipſa putreſcit. & inundatōne facta ſuꝑueniēs expellit̉.Sic plane gr̄aꝝ ceſſat decurſus ubi recurſusnon fuerit. nec mō nichil auget̉ ingrato. ſꝫ qd̓acceꝑat ei uertit̉ in ꝑnitiem. fidelis aūt in modico cenſet̉ dignus munere ampliori. De hacmateria. Reqͥre ml̓ta ſupͣ. De gratitddine.¶ DE INDEVOTIONE. ¶ DI. XIII.Einde cōſidērandum eſt de indeuotōne. Sicut aūt deuotio eſt ꝓmptitudo uolūtatis totū ſe tradendi adea q̄ ꝑtinent ad dei famulatū. Vnd̓dicit̉ exo. xxxv. Multitudo filioꝝ iſrl̓ obtulitmente ꝓmptiſſima atqꝫ deuota pͥmitias dn̄oſic defectus huius ꝓmpte uolūtatis eſt indeuotio. & ſic̄ deuotōne anima delectat̉ in dn̄o& ſpiritualit̓ impinguat̉. ſic ꝑ indeuotionemanima ſterilis & arida efficit̉. Vn̄ nu̓i. xi. Anima nr̄a arida eſt &c̓. Huius aūt ariditatis ſūtcauſe ſeptē. Aliqn̄ em̄ ꝓuenit ex bonoꝝ faſtidio. uel accidia ut in p̄dicto exemplo. Nu̓i. xiVn̄ ſubdit̉. Oculi nr̄i nichil uidēt niſi man.