Para. Vi. De.Murmure. Diſtinctio. Vii.

iudiciis dei. de hoc ꝙ hii qui male uiuebantin p̄ſenti bene habebat ſepe. Et ecōtra frequenter bn̄ uiuētes ml̓tas habebāt aduerſitates. &aliqn̄ illi qui bonā uitam duxerant in fine uidebāt̉ habere finē abiectū. et mali finē pulchꝝ& boni amitteebāt frequēter tꝑalia. malis bene ſuecedebat in iſtis. Cū hoc in orōe reuolueret rogauit deū ut ei on̄deret quare h̓ faceretaffuit angelus dicēs ei. ꝙ miſſꝰ erat ut ei oſtēderet que petierat a dn̄o & ꝙ ſequeret̉ ſe ī forma heremite apparentē. Qd̓ cū faceret. uenerunt ad domū cuiuſdā heremite. cuius domꝰſupͣ ſaxum altiſſimū erat ſita ſupͣ mare. Quip̄dicante angelo de temptatōnibꝰ & cōtra imꝑſeuerantiā. cōfeſſus eſt cū multis lacrimis ꝙcum fuiſſet ibi in magna afflictōne penitētieꝑ. xl. annos. ad ultimū ita erat uictus a cogitatōnibꝰ ſuis. ꝙ uolebat omnia bona dimitte̓& ad ſeculū redire. quē cū uideret uere penitentē. angelus p̄cipitauit eū ſubito & mortuꝰeſt. Cū aūt ad hoc factū terreret̉ heremita ſotius ſuus & fugeret. uocauit eū dicēs. Noli timere. on̄dit tibi deus unū de iudiciis ſuis. Cōſequent̓ uenerūt ad domū alterius heremite.qui cū recepiſſet eos cū magno gaudio. ꝓpīauit eis potū cum cypho argēteo qͣꝫ habebat. q̄ꝫocculte arripiēs angelus in ſinū ſuo occultāsſecū deportauit. ueientes aūt in nocte ī domocuiuſdā p̄donis militis. uix ſunt in ea recepti.& ualde male tractati et cōuitiis affecti. tamēaliqua pauca ſunt eis data & lecti parati. licetuiliter. In mane noluit angelꝰ recedere niſi pͥus loqueret̉ cū hoſpite. et extrahens cyphū deſinū ſuo dedit ei. qd̓ uidēs heremita miratuseſt. & murmurauit in corde ſuo de hoc qd̓ uiderat. Alia nocte uenerūt ad domū alteriꝰ militis qͥ ſatis uix recepit eos. tn̄ mediocriter tractauit eos. In mane cū uellēt recedere. rogatꝰab angelo dixit cuidaꝫ filio ſuo unigenito ꝙeos cōduceret. et eis uiam mōſtraret. Qd̓ cumpuer faceret. ſubito eū angl̓s arripuit. occidit.et in foſſatū ꝓiiecit. Qd̓ cū uidiſſet heremitafugiebat eū. dicēs eum nō eſſe angelū ſꝫ dyabolū. Ecce dicit angels oſtēſa ſunt tibi occultadei iudicia quoꝝ cauſam ſcire uolebas. Salutēillius pͥoris heremite qͣꝫ p̄cipitauimꝰ. ꝓcurauimus. qͥ de ſua temptatōne cōpunctus. ad dominū iuit. non hn̄s aliā penā niſi mortē abiectam. Qui ſi ſuꝑuixiſſet redeūte temptatōnemalū qd̓ cōceꝑat adimpleuiſſet. Alius heremita homo cōtemplatiuus ē & magnaꝝ orōnuꝫdyabolus aūt ꝓcurat ſuis impedimentū orōibus. quidā eī diues cyphū argenteū qͣꝫ ſb̓ſtulimus ei dederat ut ꝓ eo oraret. cū aūt orare uelſet. ueīebat ei cogitatō quid de cypho illo facere poſſet. uel ne furaret̉ eū aliqͥs. ita ꝙ cor ſuū& orōnes cyphꝰ ille ei auferebat. iō ſalutē eiusꝑcurauimꝰ cyphū auferendo. redibit em̄ adſolitas orōnes ſine impedimento illo. Aliꝰ autem ad qͣꝫ poſt uenimus malus homo eſt. neceſt dignꝰ celeſti remuneratōne. ꝓ hoc qd̓ fecienobis. iō temporalem ei dedimus mercedem.

Alius homo fuit hoſpitalis et multaꝝ elarum& cū nō hēret ꝓlem. rogauit uiros religioſosꝙ rogarēt dn̄m ut daret ei ꝓlem. qd̓ & fecer̄t& dedit ei filiuꝫ q̄ꝫ uidiſti ſubmergi a nobis.quo habito cepit oꝑa miſericordie que facerecōſueuerat dimittere. & multa mala facere utmulta bona filio acquirerꝫ. puero mortuo in īnocētia ſalutē ꝓcurauimꝰ. qui ſi ſuꝑuixiſſet.ml̓ta mala feciſſet. Sil̓r & pr̄is pueri q̓ eo mortuo ad ꝯſueta bona oꝑa reuertet̉. Ad hoc etiāfacit qd̓ habet̉ ſupͣ de inferno in fine. de illa q̄uidit pr̄em qͥ bonā uitā duxerat. & ſepulturāuilem. & finem ſine honore p̄ſenti habueratin ſummo gaudio. & mr̄em q̄ cōtrarium habuerat ī ſumma pena. ¶ Tertō diſſuadꝫ murmur ius iuſtitie. Triplici em̄ iure exigit iuſtitia ꝙ toti ſimꝰ dei. & ut de nobis faciat ſic̄ etde re ꝓpria uoluntatē ſuā. ſcꝫ rōne creatōis. redēptōis. iuſtificatōiſ. Bern̄. Totū te debes &c̓Idem. Infidelē naturalis urget rō totū ſe debere a quo ſe totū habet. yſa. xlv. Ve qui cōtradixit factori ſuo. nunqͥd dicit lutū figulo. curita facis. Et. xxix. Deuerſa eſt iſta ueſtra cogitatō. quaſi ſi lutū ꝯtra figulū cogitet & dicatopus factori ſuo nō me feciſti. Dn̄i ſumus ratōne emptionis .i. coꝝ. vi. Empti eſtis preciomagno. Romalioꝝ xvi. Siue morimur ſiueuiuimus dn̄i ſumus qui ꝓ nobis dedit uitamſuā & mortē ſuſtinuit. iuſte ſibi uendicat uitānr̄am qui ꝓ nobis dedit ſuā ratōne iuſtificatōnis in qua dedit nobis ſpiritūſanctū ¶Quarto diſſuadēt murmur ml̓ta commoda q̄ꝓueniūt eis qui patient̓ ferūt aduerſa. acquirūt em̄ qui patient̓ portāt pctōꝝ ueniā. gr̄am& gloria. & euadūt penam eternam. Gregꝰ.Sancti tꝑalem uitā lucrū putant. qꝛ per hanceternā euadere nō formidāt. ecc̄i. x. Prudensdiſciplinatus nō murmurabit correctus. Neeſcꝫ attēdens & multa alia bona que facit patientia de quibꝰ infra in tractatu pnīe ml̓ta ponunt̉ exempla ¶ Quīto diſſuadet murmur& cōprimit gr̄a ſiue unctio ſpūſſancti. Io. ii.Vnctōem habetis a ſancto. Signū eſt ꝙ deficit hic unctio ubi eſt murmuratō. ecc̄. xxxiii.Quaſi rota carri p̄cordia fatui. &. q. axis uerſatilis cogitatꝰ illius. Rota male uncta ſemꝑmurmurat. & uulgarit̓ dicit̉. Rota carri deterior. eſt queruloſior. Canonica iude. Hii ſuntmurmuratores & queruloſi. ambulantes ẜmdeſideria ſua. p̄mittit penā eoꝝ quibus caligotenebraꝝ in eternū ſeruata eſt ¶ Sexto diſſuadet hoc uitiū ml̓tiplex pena ſiue radix unde ꝓcedit. Hoc uitium uidet̉ gn̓ari a quolibꝫ.vii. capitalium uitōꝝ. A ſuperbia ut. nu̓i. xii.Murmur aaron & marie. Symonis phariſei.Luc̄. vii. Hic ſi eſſet ꝓph̓a. &c̓. Sil̓r Luc̄. v. dehoc ꝙ xp̄s māducabat cū matheo. murmurabāt ſcribe & phariſei. Sil̓r. luc̄. xi. et. xv. et. xixde hoc phariſei murmurabāt cōtra deū qꝛ peecatores reciꝑet. & cū eis māducaret. & ad eosdeclmaret. Ex inuidia naſcit̉. Math̓. xx. Murmurabant aduerſus patrem famil̓. Itē ex ira.