Pars. Vi. De. Inqͥetudine corꝑis. Euagaaliqua difficilia q̄ ſuſtinere non poteſt. et hocꝑtinet ad rōneꝫ molliciei. Nam molle dicit̉ aliquid qͥa facile cedit tangēti. Non at̄ d̓r aliquidmolle ex hoc ꝙ cedit fortit̉ impellēti. nam et.ꝑies cedit machine ꝑcuciēti. et iō nō reputaturaliqͥs mollis ſi cedat aliqͥbꝰ ualde grauit̓ īpellentibꝰ. Maīfeſtū eſt at̄ ꝙ gͣuiꝰ impellit metꝰꝑiculoꝝ qͣꝫ cupiditas delcationū. Ipā etiā uoluptas p̄ſens fortiꝰ mouet attrahēdo qͣꝫ triſtitia de carētia uoluptatis retrahēdo. qꝛ carētiauoluptatis eſt purꝰ defectꝰ. Et ideo ſꝫm ph̓mꝓprie dicitur mollis qui recedit a bono ꝓptertriſtitias cātas ex defectū delectatōnum. qͣſicedens debili mouēti. De hac mollitie diciturꝓu̓. xviii. Qui mollis et diſſolutꝰ eſt in opereſuo fr̄ eſt ſua oꝑa diſſipātis. ꝓu̓. xix. Aīa diſſoluta eſuriet. deſtituta a ueris delitiis. om̄busiuanis ſolatiis vult paſci. Hie̓. l. Effuſi eſtis ſic̄uituli ſuꝑ herbam moll̓. ut later male coctusin aqua delitiaꝝ cito in lutū reſoluit̉. ut cereꝰad ignem tribulatōnis cito liq̄fit. Yſidorus.Sapiens nūquā aīo marcet. et ſi ht̄ aliquādoaīm remiſſū. nūqͣm tamen ſolutum.Finde conſiderandū eſt de inqͥetudīecorporis. Sed nota ꝙ eſt inqͥetudo exaffectꝰ flagrantia .ſ. exferuēti deſiderio ueīendi ad deū. Sic̄ dicit augꝰ. ī li. cōfeſẜ.Dn̄e inquietū eſt cor nr̄m donecreqͥeſcat ī te.Ideo dicebat pͣs. Heu michi qꝛ incolatꝰ meusꝓlongatus eſt. Idem. Quēadmodū deſideratceruus fontes aquaꝝ. Xc̓. Item ē inquietudoex afflictōis miſeria. Sic̄ dicit apl̓s. ii. coꝝ. vii.Nullā requiē habuit caro nr̄a. foris pugne intꝰ timores. Colūba emiſſa de archa noe cū nōinueīeſſet ubi requieſceret pes eius ſcꝫ ꝓpteraquas reuerſa eſt ad noe in archam. gen̄. vii.Itē eſt inquietudo ex accidia. qꝛ accidioſꝰ nescorde nec corꝑe requieſcit. Vn̄ de muliere fatua dicit̉ ꝓu̓. 1x. Mulier garrula & uaga quietis impatiēs. nec ualēs in domo cōſiſtere pedibus ſuis. De talibꝰ dicit apl̓s. i. theſ. iii. Audiuimus quoſdam fratres inquiete ambularenichil oꝑantes ſꝫ curioſe agētes. hos p̄cipit corripi. .i. theſ. v. Corripite īquietos &cͣ. Tales qꝛnō habent ī cōſcientia ſua quietē. ideo q̄runteam exteriꝰ & nō inueniūt. Ideo omnē locuꝫfaſtidiūt. intus deſideriis eſtuāt. & extra inqͥetudīem patiunt̉. yſa. lvii. Impii quaſi mae̓ feruēs qd̓ quieſcere nō pt̄. redūdant fluctus eiuſin cōculcatōem & lutū. Et poſt. Non eſt paximpiis &c̓. qꝛ non in bonis poſſunt quieſcereaccidioſi. cū ſint eis amara. nec in malis. cumremordeāt eos cōſcientie. Sil̓is eſt inquietudomuſce canine q̄ dicit̉ oeſtrū. qꝛ al̓ cui īſidet &qd̓ mordet quieſcere non ꝑmittit. Oſee. iiii.Vacca laſciuiēs declinauit iſrl̓. Alia lr̄a. Vacca ꝑcuſſa oeſtro .i. muſca canina. quā cū uacca habet ſub cauda nō pt̄ quieſcere. ſic nec accidioſi. ii. theſ. iii. Hii ambulāt inquiete nichilagentes.Einde cōſiberandum ē de euagatōnemētis circa illicita. qꝛ eī accidioſus nō

Iōe mētis. Et Ignorātia ad falutē Diſt. V.ſiſtit in ſeip̄o ſuam cōſcientiam excolēdo. necſpūalia meditādo. ideo euagatur cor eius. ẜmillud. yſa. lvii. Abiit uagus in uia cordis ſui. filius ꝓdigus abijt in regionē lōginquā. Quidem̄ eſt longinqͥus qͣꝫ recedere a ſeip̄o. ſicut aitambro. Chaym a facie dei proiectus ait. Ecceeiicis me a facie tua. & ero uagus & ꝓfugusHāc euagatōem ſentiūt etiā ſpūales uiri uelint nolint. Vn̄ cōquerit̉ in meditatōnibꝰ ſuis beatus Bern̄. dicēs. Nichil eſt fugatius corde meo. qd̓ quotiēs me deſerit & ꝑ prauas cogitatōnes effluit. totiēs deum om̄ipotentē offfendit. Cor meū uanum uagū et inſcrutabilenō poteſt in ſe cōſiſtere. ſꝫ om̄ī mobili mobiliꝰ& ꝑ infinita diſtrahit̉. &c Sequit̉. uult & nōuult. & nūqͣꝫ in eodē ſtatu ꝑmanet. Cor meuꝫcogitatō amara. turbat & immūda maculat.uana inqͥetat. Cor meū celeſte nō querit gaudium. nec dīnum petit auxiliū. ab amore celeſtium elōgat̉. & in amore terreſtrium occupatur &c̓. Sicqꝫ ſubmergit̉ uitijs uniuerſis qm̄unū deum qui ei ſufficere poterat non queſiuit. Hāc euagatōem mētis maxīe patiunt̉ homines qn̄ lectōni orōni uel diuinis laudibusoccupari deberēt. & tanq̄ꝫ accidiolo cordi uelut apes uel muſce ſe ingerūt importūe. ſꝫ olleferuēti muſce nō infidēt. Eſſent eī tales muſce & feruore deuotōis & manu diſcretōnis celeriter abigende.¶ II. V.Ein̄de cōſiderandum ē de ignorātiaeoꝝ q̄ ꝑtinent ad ſalutē. que ignorantia eſt pctm̄ qn̄ eſt craſſa& ſupina. ul̓qn̄ eſt affc̄ata. pͣs. Noluit intelligere ut beneageret. qd̓ eſt qn̄ hoīes & maxīe p̄lati & aīaꝝcurati nolūt laborare qūo ſcient ſe & alia queſibi & alijs quibus tenent̉ ſunt neceſſaria adaīaꝝ ſalutē cum poſſent & negligūt ꝓpter laborē. uel cum oīo ſciētias pietatis cōtemnunt& ignorāt. Debet aūt homo & maxīe clericusanimari cōtra hoc uitiū ꝓpter hec quatuor.Maxīe ꝓpter diuinū cōſilium & magiſteriūqd̓ cōtemnit. ꝓpter ſeip̄m & ſuos quos ſpernitꝓpter bona que ſuū cōtrarium ſcꝫ ſciētia confert. ꝓpter mala q̄ ignorātia infert. Prīo ꝓpt̓hoc. qꝛ ſpūſſanctus & xp̄us docēt omnē ueritatē & omnē ſcientiā. ꝓu. ii. Dn̄s dat ſapientiam & ex ore eius prudētia et ſciētia. yſa. xlviiiEgo dn̄s docens te utilia. utinā attēdiſſes admādata mea. Iob. xv. Docebit uos omnē ueritatē. Io. iii. Vnctio docet de om̄ibꝰ. Sil̓es ſūtiudeis qui cōtemnunt eē diſcipuli ueritatis.Scd̓o qꝛ cōtemnens ſcire ea q̄ ſunt ſalutis. cōtemnit deum ſcire & ſeip̄m. & ē ſil̓is gentibꝰque ignorāt deū. i. coꝝ. xv. ignorantiā dei qͥdam hn̄t. ſimiles cyro. de quo yſa. xlv. Accīxite & non cognouiſti me. Siſes ſunt ceconatoqui nō cognoſcebat illuīatorem ſuū. Io. ix. licꝫei loqueret̉. Itē ſunt multi qui ml̓ta ſciunt. &ſeip̄os neſciūt. Sil̓es ſunt oculo qui alia uidet& iudicat. & ſeip̄m nō uidet nec cōſiderat. pͣsNeſcierūt neqꝫ intellexerūt qui ī tenebris amhulāt. ideo aūt eſt cognitō ſui. Iō hāc petebat