Pars. Sexta. De. Acci.dia. Diſtinctio. Prima.

ei penas infligat. aut p̄mia tribuat ꝓ tāto labore ſuo parat in eſtate cibū ſibi. &c. Secūdo hoc idem oſtēdit dīne legis editio. deus eīhomini pͥmo legē impoſuit ut oꝑaret̉. ſic̄ dicitur. gen̄. ii. Poſuit eū ī ꝑadiſo uoluptatis utgparet̉ & cuſtodiret illū. i. ut opus cuſtodiretillū a caſu. uel ut oꝑando cuſtudiret ꝑadiſum& qͣꝫcito ꝑ accidiā ceſſaret ab oꝑe. tācito ꝑderꝫvadiſum. Item homini pꝰ pctm̄ legē impoſuit. q. ꝓ pnīa pͥmi peccati dicēs. gen̄. iii. In laboribꝰ comedes ex ea cūctis diebꝰ uite tue. Seqͥtur. In ſudore uultus tui ueſceris pane tuo.Huius legis & pnīe trāſgreſſores ſūt accidioſi. qui qꝛ hic nō laborāt ſine fine laborabūt ſꝫinutilit̓ in inferno. pͣs. Laborabit in eternum& uiuꝫ adhuc in finem. Idē. qꝛ ī labore hoīmnō ſunt. ideo cum hoībus nō flagellabunt̉ ſꝫcum demonibꝰ. Hanc legē deus etiā ꝑ ſcripturā uoluit ꝓmulgari. ecci. vii. Subiice humerū & porta illam & ne accidieris in uinculisillius. ecc̄es. 1x. Quodcūqꝫ pt̄ manꝰ tuā inſtāter oꝑare. qꝛ nec opus. nec rō &c̓. Itē. xii. Verba ſapientū. q. ſtimuli qꝛ .ſ. ſtimulant accidioſos & pigros ad bn̄ & ſalubrit̓ oꝑandū. ItemIo. jx. Oꝑamini dum ueīo. uenit nox quādonemo pt̄ oꝑari. Itē gal̓. vi. Dum tēpus habēꝰoꝑemur bonū. & multa talia legimꝰ in locis īnumeris in ſcriptura. Tertō ad idē monet ſuꝑne gr̄e fulcimentū. ad hoc em̄ deus nobis gͣtiam ſuā cōfert ut nos moneat excitet et adiuuet ad ſalubrit̓ oꝑandū. Via breuis porta aꝑta & adminicula ml̓ta ſunt. Sic̄ diuine gratīedonū. ſacramētales medicīe. ſuffragia ecc̄ie q̄nō ſunt in uacuū ſuſcipiēda Ideo dicit apl̓usi. coꝝ. vi. Hortamur uos ne in uacuum gramdei recipiatis. Et i. coꝝ. xv. Gratia dei ī me uacua non fuit. Vacua aūt eſt qn̄ nō oꝑatur hōꝑ eam. uel accidioſe oꝑat̉. ¶ Quarto monetad hoc fugiendū exemploꝝ multiplex hortamentū. primo exēplum ip̄iꝰ dei qui ſex diebꝰoꝑatus eſt. et ſeptima die requieuit. augꝰ. Cūaudis deū ſex diebꝰ oꝑatum fuiſſe et in ſeptima quieuiſſe fruſtra ſperas requieꝫ niſi pꝰ laborem. Oꝑatur etiā deus cōtinue gubernādomundū. ordīando. ꝓuidendo. Io. v. Pat̓ meꝰuſqꝫ mō oꝑat̉ et ego oꝑor. Item exēplum xp̄ihabemꝰ. qͥ dicit. Pauꝑ ſum ego & in laboribꝰa iuuētute mea. pius dn̄s laborare nō deſtitituſqꝫ ad diem mortis ſue. diebꝰ quidē diſcurrēdo. p̄dicādo. corripiēdo. miracula faciēdo. noctibꝰ aūt in orōnibꝰ inſiſtēdo & ſic continueꝓ ſalute nr̄a penalit̓ laborādo. b̓. Multū quid̓laborauit nec in om̄i machīa mūdiali tantuꝫſibi fatigatōis aſſumpſit actor uite qͣm carnēaſſumēdo. in qua habuit in factis obſeruatores. in uerbis cōtradictores. inflagellis irriſoeſX in morte. Idē quid nō erit ſuaue cū recordatus fueris q̄ nobis xp̄s exhibuit in carne infantulū neceſſitatū laborū quos ꝑtulit in predicādo. fatigatōnum ī diſcurrēdo. uigiliaꝝ īorādo. temptatōnum in ieiunādo. & hoꝝ ſimilia. &c̓. Quis ampliꝰ geniet dicēs. nimium

ieiunamus. nimium uigiamꝰ. cū nec milleſime ꝑti debitoꝝ redde̓ ualeamꝰ. Exemplū etiābeate uirgīs q̄ panem ocioſa nō comedit. ſedoꝑata eſt cōſilio maiuū ſuaꝝ. ut cū acu & cūfilo ſibi & filio ſuo uictū acqͥreret. De quā refert Ieroꝰ ꝙ uſqꝫ ad horā tertiā ꝑſeuerabat īorōne. a tertia uſqꝫ ad horā nonā ī manuumoꝑe. totū uero tēpus reſiduū expēdebat ī orōne & in cōtemplatōe. Exemplū etiaꝫ angeloꝝqui nūqͣm ceſſant laudare deū aſſiſtere et miniſtrae̓. De ſanctis aliquibꝰ dicit̉ apoc̓. iiii. ꝙnō habebāt requiē die & nocte clamātia. ſanctꝰ. ſcūs &c̓. Exemplum pr̄iarchaꝝ .ſ. ade. cuidixit dn̄s. In labore comedes cūctis diebꝰ uite tue &c̓. zach̓. xxiii. Nō agricola ego ſū. adāexemplū meū ab adoleſcētiā mea. Sil̓r noe &abraam & alij qui om̄s fuerūt uiri laboratōe̓sagricole & paſtores & in aſſiduo labore et affflictōne. Sic̄ dicit iacob. gen̄. xxxi. Die ac nōcte urebar eſtu & gelū. Et pꝰ. Afflictōeꝫ meā& laborē manuū meaꝝ reſpexit dn̄s. De abraham ſil̓r dicit orig̓. ſuꝑ illud gen̄. xviii. Feſtīauit abraham in tabernaculū &c̓. Senex currit.ſara accelerat. puer feſtinat. nullꝰ piger inueītur in domo ſapiētis. Itē exemplū apl̓oꝝ quorū labor uſqꝫ in mundi fines ſe extedit. quiain om̄em terrā exiuit ſo. e. Exēpla multa Require infra. Otium. Hoc bn̄ ſignificatum eſtMath̓. xx. in hoc ꝙ ſūmꝰ pr̄familias ab horapͥma uſqꝫ ad horā undecimā mittit oꝑarios īuineā ſuam arguēs ocioſos. ¶ Quīto on̄dithoc uitiū uigilant̉ eſſe uitādū ml̓tiplex dampnū inde ꝓueīens. utpote tēptatōnum. & aliorū ml̓toꝝ maloꝝ occaſio. Qd̓ bn̄ ſigͣt̉. Math̓xii. Cū inmūdꝰ ſpūs aſſumit ſeptē ſpūs neqͥores ſe & ingredit̉ domū qͣm inueīt uacantemIeroꝰ. Semꝑ eſt agendū aliqͥd ne agri nr̄i pectoris malaꝝ cogitatōnum ſentibus occupet̉.Gregoꝰ. Cū ocoſam aīam callidus tēptator īuenerit ad eam quibuſdā alloquiturꝰ occaſionibꝰ accedit. Qm̄ ut dicit. b̓. Ocioſitas ē mat̓oīm uitōꝝ. & nouerca uirtutū. Qd̓ at̄ ſit origo temptatōnum & ruina ꝑ diuerſa uitia. habet̉ ꝑ uerba caſſiani in coll̓. pr̄m. ī libro de ſeptem uitiis prīcipalibꝰ. Pr̄es ꝑ egyptū fr̄es ocōſos nullo mō uiuere ꝑmittūt. maxīe iuuenesꝓpter cuſtodiā cordis et ꝓfectū uirtutū. & utde laboribꝰ ſuis ſubmīſtrent infirmis & peregrinis. Item in eodē de accidia apud egyptuꝫab antiquis pr̄ibus ē laudata ſn̄ia oꝑantē monachum uno demone pulſari. ocioſum innumeris demoībꝰ. It̄ m uit̓ pa. quidā monachꝰiuueīs regulam monachi ꝑdidit & p̄ triſtitiaopꝰ monachi dimiſit. Cū aūt poſtea quēſiſſeta pr̄ibꝰ monachoꝝ ſtatuta et accepiſſet p̄ accidia et diſſuetudīe. neſciebat quomō opus mōnachi inciꝑet. ſꝫ totū dimittebat. uariis agitatus tēptatōnibꝰ. Venit ad ſenē qui cōgnoſcēsvaſſionē ſuā. dixit illi. Quidaꝫ pater p̄cepit filio ſuo ortū ſuū excole. qui uidēs eiꝰ magnitudīem. tedio affectꝰ incepit opus dimittere.et ſb̓ arbore dormire. Et ſic fecit ꝑ ml̓tos dies