Pars quarta. De Triplicidote anīe Diſt. .II.
noſtrorū non eget. vel dicit̉ hic dos id qd̓ dat̉ponſe ab ip̄o ſponſo. Sicut dicit̉ Gen̄. xxxiij.Sicut dixit ſichē iacob & filiis eiꝰ. Augete dotē & munera poſtulate. Et Exo xxii. Si ſeduxerit qͥs virginē. dormieritqꝫ cū ea. dotabit eāDotes ergo aīe ſūt dona q̄dā p̄cipua diuinituſei data in traductione ſui in gloriam. quibusaīa deo īmediate cōiungit̉ tanqͣꝫ pͥncipio uiteſue. & ad ſponſi amplexuſ in diſſolubiles ītroducit̉. Dotes aūt corporis ſunt qͥbus corpus ꝑfecte ſubiicit̉ aīe tanqꝫ pͥncipio vite ſue. et ei ꝑfecte obedit. ne ꝑ ip̄m aīa ab actu glorie retardet̉. Eſt aūt aduertendum ꝙ dotes iſte ꝓprieſunt in aīabus beatis. minus ꝓprie in angelismīme ꝓprie in xp̄o. qꝛ in matrimoīo debet eſſe conſenſus aīoꝝ. cōformitaſ naturaꝝ. diſtinctio ꝑſonaꝝ. & de nō ſponſa fit ſponſa. Hecom̄ia vere ſunt inter xp̄m & aīam beatā. Licꝫaūt pͥmū iſtoꝝ cōmune ſit angelis & anīabuſī xp̄o. vn̄ ꝑ ẜm excludunt̉ angeli. qꝛ non hn̄tcōformitatē in natura cū xp̄o. per alia duo excludit̉ xpūs. qꝛ in ip̄o non eſt diſtinctō ꝑſonarū. Nō enī habet hūanitas in xp̄o ꝑſonalitatēſꝫ ſubſtantificat̉ in ꝑſona uerbi. nec hūanitasaſſumpta de nō ſponſa facta eſt ſponſa. Ideop̄us nō dicit̉ dotes habere.Dotes aīe ſunt tres. videlicꝫ aꝑta viſio. delectatio ſiue fruitio. et ſecura tentio uel comp̄henſio ẜm alios. ſeu etiā ẜm quoſdaꝫ fruitio.Sciendū enī ꝙ fruitio importat delectationeꝫin fruente. & adheſionē cū re fruibili. Quātūad pͥmū ponit̉ ſcd̓a dos ẜm quoſdā. Quantuꝫad ẜm id eſt inſeꝑabilē adheſionē ponit̉ tertiaDicit̉ aūt ſecura tentio uel potius ſecuritas ꝑpetuatōnis beatitudīs. Quia ẜm Aug̓. xiii. detrinitate. Impoſſibile eſt aliquē eſſe beatū. ſi n̄ſit de ſue beatitudīs ꝑpetuatōne ſecurus. Treſiſte dotes ſucedunt tribus uirtutibus theologicis. qꝛ fidei ſuccedit cognitio ſiue viſio. caritati delectatio uel fruitio. ſpei uero ſecuritas ꝑpetuationis. Rn̄dent etiā tribus potenitiis aīeqꝛ viſio ꝑficit intelligentiā. delectatio uolūtatē. ſecura tentio memoriam.PRMA dos anīe eſt aꝑta et immediatadei viſio qͣ diuina eſſentia tota uidebit̉ ab oībus beatis. ſꝫ non totaliter. qͥꝛ ꝓpter ſui infinitatē & immenſitatē ē īcomp̄henſibilis cuilibetcreature. Nec equaliter etiā uidebit̉. ſꝫ limpidius ab uno qͣꝫ ab alio. Nec autē diuerſitas eritnon ex ꝑte dei viſibilis. qꝛ ꝓpter ſuaꝫ ſummāſimplicitatē nō poteſt uideri qͥn totuſ videat̉.ſed ex ꝑte uidentiū inqͣntū vna potentia magis erit ꝑfecta luīe glorie qͣꝫ alia. ꝑfectius oꝑabitur circa vnū & idē obiectū. ſicut ſol eqͣliterſe repreſentat oculis oīm uidentiuꝫ. tn̄ nō oēseqͣliter in illuꝫ aſpiciūt. ſꝫ aliter & aliter. ẜm ꝙocuſus eſt magis uel minus diſpoſitus ad uidendū. Et eadeꝫ lr̄a a diuerſis legentibus noneqͣliter intelligit̉. ſed vnus ſubtilius apprehendit & ꝓfundius eā intelligit qͣꝫ alius. qͥ diuerlitas nō ex ꝑte lr̄e. ſed ex ꝑte legētiū dignoſcitur ꝓuenire. Nec aūt beata viſio dicit̉ immedi
ata. qꝛ uidet̉ diuina eſſentia a beatis ſine medio deferente. & ſine medio obnubilante. nōtn̄ ſine medio diſponente. Videbit̉ inqͣꝫ ſinemedio deferēte. In cognitione enī ſenſibili requirit̉ mediū deferens. ſicut patet ī uiſu et auditu. vbi requirit̉ aer medius inter potentiam& obiectuꝫ deferens ſpēm ab obiecto uſqꝫ adoculū uel aurē. vn̄ impeditur actus uidēdi velꝓpter nimiā diſtantiam qn̄ tāta eſt ꝙ nō pōtſpecies uiſibilis deferriuſqꝫ ad oculuꝫ. vel ꝓpt̓indiſtantiā. qꝛ obiectū viſibile ſuꝑ oculū poſitū non uidet̉. Et ſic patet ꝙ ad actuꝫ viſionisrequirit̉ mediū deferens. Sed ī viſione beatanon ē mediū deferens. qꝛ nō eſt uiſio ꝑ diſtātiam ſed ꝑ p̄ſentiā. qꝛ deus vbiqꝫ pn̄s eſt ꝑ eſſentiā. etiā eſt intimior aīe qͣꝫ ip̄a ſibi. Videbitur etiā ſine medio diuidēte ul̓ ſeꝑante qd̓ eſtculpa. ſicut dicit̉ Yſa. lix. Octā noſtra diuiſer̄tinter nos & deū noſtrū. Itē ſine medio obnubilante. ſicut eſt mediū creature. qꝛ mediāte veſtigio creature. manuducitur hō in cognitionē dei. Sicut habet̉. Ro. i. Inuiſibilia dei a creaturā mūdi id eſt ab hoīe ꝑ ea q̄ facta ſunt incellecta cōſpiciunt̉. Itē ſine medio figure. quomedio patriarche & ꝓphete manuducebant̉.& manuducebant antiqͥtus in cognitionē diuinoꝝ. Sicut ait apl̓us. 1. Coꝝ. x. Om̄īa ī figūra cōtingebant illis. Itē ſine medio ſcripture.Ibi enī nō indigent beati ad cognoſcēdū deuꝫrōnibus ph̓oꝝ. nec auctoritatibus ſcripturaꝝnec teſtimoniis ſanctoꝝ. i. Coꝝ. xiii. ſiue prophetie euacuabūt̉ ſiue lingue ceſſabūt. ſiue ſcientia deſtruet̉. Itē ſine medio fidei. Videmuſenī ꝑ ſpeculū in enigmate. tūc aūt facie ad faciem̄. Cū aūt venerit qd̓ ꝑfectū eſt. euacuabiturqd̓ ex ꝑte ē. Aufert̉ enī om̄e enigina & omīsobſcuritas. Euacuabit̉ etiā fides. qꝛ fides ē nōapꝑentiū. Fidei aūt q̄ nūc ē ſuccedit viſio manifeſta. Nūc enī ſumus in tenebris. ibi aūt inlumīe claritatis. Et hͦ eſt mediū diſponens adviſionē dei. de quo dictū eſt. ꝙ deus nō uidet̉ſine medio diſponēte. Vn̄. pͣs. ait. In luīe tuovidebimuſ lumē. id ē ī luīe glorie. videbimꝰ lumen diuinitatis tue. Hoc eſt lumē viuificansclarificans. ſimplificans. ac ꝑ h̓ dei formē efficiens. & deo aſſimulans. Vn̄. i. Ioh̓. iiii. Rm̄inūc filii dei ſumuſ. ſꝫ nōdū apparuit qͥd erimꝰcū aūt apparuerit. ſil̓es ei erimꝰ. qm̄ uidebimꝰeū ſicuti eſt. Hoc aūt ſciendū. ꝙ deum uidebimus in ſe. & deū in nobis. & nos in deo. deuꝫin ſiugulis creaturis & creaturaſ in deo. Cognoſcere deū in ſe id ē in eſſentia ſua. uocat̉ cognitio meridiana. Cognoſcere creaturas in u̓bo. dicit̉ cognitio matutina. Cognoſcere uerocreaturas in ſe id eſt in ꝓprio gn̓e appellat̉ cognitio veſpertina. Attendenciū eſt etiā ꝙ aīebeate uidendo deū ſimul & ſemel & vnica viſione. vident om̄ia q̄ ſūt eis neceſſaria ad interitatē beatitudinis. Alia uero non uident niſi qͣntū & qn̄ et qūo placet ei reuelare. qꝛ claritas eius ī ſpeculū ideo reluceret ī eo ſpecies ideſt ydee oīm fiendoꝝ. ſꝫ ſpeculum ē uolūtariū