PARS II. De FuturoIudicioDIS. .IIII.
differētia inter bonos et malos. quantū ad eaque ꝑſonaliter cōueniūt vtriſqꝫ. Eſt autem deratione humane nature ꝙ aīa ſit forma corporis ip̄m viuificās. & in eſſe cōſeruans. Sꝫex pſonalibus actibus meret̉ aīa vel ad diuine viſionis gloriā eleuari. vel ab ea ꝑ culpā excludiDiſponent̉ igit̉ oīm corpora ẜm cōdecētiā aīevt ſcꝫ ip̄a incorruptibilis exnis corpori ſuo tribuat eſſe incorruptibile. cōpoſitōne eius ex cōtrariis n̄ obſtāte. eo ꝙ materia corporis hūaniquantū ad hoc oīno ſubiiciet̉ aīe. diuina virtute hoc faciente. vt cū corpore ſuo eternā etiamgloriā vel penaꝫ ſicut meruit ſortiat̉. Sed exactibus ſuis ꝑſonalibus meretur vnuſquiſqꝫvt corpus ſuū ꝓportionet̉ aīe in conditionibꝰglorie vel miſerie. Vn̄ corpora bt̄oꝝ er̄t clara.agilia. impaſſibilia. et ſubtilia. Corpora veroreproboꝝ erūt tenebroſa. pōderoſa. paſſibilia.turpiſſima et fetida. Sed de his infra diffuſius diſſeremus.DE EVTVRO IVDICIO. DIS. IIII.Icto de p̄cedētibus iudiciū videlicetde tribulatione que erit tꝑe antixp̄iet de cōſūmatōe mūdi. & de duobꝰcōcomitātibus iudiciū videlicꝫ de igniū cōflagratōne. & gn̓ali reſurrectione. Nūcdicendū eſt de finali iudicio & meritoꝝ retributione. Circa qd̓ conſiderāda ſunt duo. Primo de quibuſda circūſtantiis ipſius mundi.Secūdo de ip̄o iudicio. Circa pͥmū cōſideranda ſunt tria. Primo oſtendendū eſt futurū ēeiudiciū. Secūdo de loco iudicii. Tertio de tꝑevel hora. Circa pͥmum ſciendū ꝙ iudiciuꝫ eſſefuturū ꝓbat̉ auctoritatibus. rōnibꝰ. et exemplis. Auctoritatibus quidē. id eſt multiplici teſtimonio veritatis infallibilis ſcripturaꝝ. quehoc clamant et aſſerūt fere in om̄ibus ſacris libris. ſpecial̓r yſa. xiii. Vlulate. quia ꝓpe eſt dies dn̄i. et cetera multa ibi. Res cuius aduentꝰmultū in memoria habet̉ et timet̉. licet ſit remota videt̉ ꝓpmqͣ. Idem ibidē. Ecce dies dn̄ivenit &cͣ. Et eze. viii. Prope eſt dies occiſiōis.Ecce venit et euigilabit aduerſuꝫ te. Iob. xix.Fugite a facie gladii. quia vltor iniquitatis ēzladius. ſcꝫ diuine ſententie in iudicio futuroEt poſt. Et ſcitore eſſe iudiciū. Itē teſtimoniūoīm apl̓oꝝ qui dicūt iudiciū futurū credendūeſſe neceſſariū ad ſalutē qui hūc vnū articulūin ſymbolo poſuerūt. dicentes xp̄m vēturumiudicare viuos et mortuos. Docuerūt etiā hocverbo et exemplo ſe potius debere ꝑmitte̓ occidi. qͣꝫ hoc non fateri et crede̓. Item teſtimoniobeatoꝝ martyrū quorum tot milia tranſierūtqui ꝑmiſerūt ſe diuerſis tormētis occidi. anteqꝫ hoc faterent̉ nō futurū. & fidē hanc ſignisinnumerabilibus ꝓbauerūt. Hoc idem aſſer̄tet aſſeruer̄t beati ꝯfeſſores & eccleſie doctoresHoc etiam indubitāter ꝓbatur ꝑ verbū ip̄iusiudicis. qui nec fallere vult. nec falli poteſt. quiſe aſſerit venturū & mundū iudicaturū. Vn̄incredulis iudeis ait. Math̓. xxvi. Videbitis filium hoīs venientē in nubibꝰ celi. Mat. xxv.
Cum venerit filius hoīs. et om̄es angeli eiuscū eo. tūc ſedebit ſuꝑ ſedē maieſtatis ſue &cͣ.Hoc etiā aſſerūt ſancti quibus formā iudiciiymaginabil̓r p̄mōſtrauit. Dauid in. pͣs. Deusde. do. lo. eſt. & vot̄. Et illud. Ignis an̄ eū p̄cedet. Et illud. Aduocauit celū deſurſum. & terram diſcernere populū ſuū. Et illud. Congregate illi ſanctos eius. Et dan̄. vii. Aſpiciebamdonec troni poſiti ſunt. & antiquꝰ dierum ſedicit &cͣ. Et poſt. Aſpiciebā & ecce in nubibꝰceli qͣſi filiꝰ hoīs veniebat et dedit eis antiquꝰdierū poteſtatē & regnū et honorē &cͣ. Iohā.apoc̓. xx. Vidi tronū magnū &cͣ. Preterea ſiſuꝑ hoc deeſſent auctoritates a ut teſtes. rationibus poſſit oſtendi. Omnis em̄ ratio bene diſpoſita dicit deū eſſe pͥmū bonū. & ſūmū oīmſūme ſapientē. & iuſtū. De quo dicit anſelmꝰDeus eſt quo melius excognari non poteſt.Si autem credis deū creatorem aut gubernatorē mūdi nō debes eū credere. aut cecuꝫ vt eaque fiūt nō videat. aut inſipientē. vt ſi videatnon cognoſcat. aut malignū. vt malū qd̓ videt ei placeat. punire nō curet. aut negligat.aut impotentē. vt ſi velit. n̄ valeat. aut miuſtūvt nec bonis bona. nec mal̓ mala tribuat. autimpium. & non miſericordē. vt opp̄ſſiones &afflictiones bonoꝝ quantū ad opp̄ſſores impune tranſire faciat. aut infidelem. vt eis quifideliter ei ſeruiūt bonū nō retribuat. ſꝫ potiꝰmalū. cū in hac vita eos qui deo ſeruiūt aduerſa multa habere. & eos qui male agunt multaꝓſpera habere videamꝰ. Si ergo ſint a deo relegata cecitas. inſipientia. malignitas. negligētia. impotētia. iniuſticia. immiſericordia. & infidelitas. cum ip̄e optimus ſit et fons oīm bonorū et pͥncipiū. cum in p̄ſenti non fiat ab eoſemꝑ bonoꝝ et maloꝝ retributio. neceſſe ē vtfiat in futuro. et a iuſto iudice. & gn̓ali oīm īiudicio gn̓ali. Vnuſquiſqꝫ iudiciū ſuū particulare vel ꝑſonale recipiat in morte quantuꝫ adanimā penam .ſ. vel gloriā. tn̄ nec aīme reproborū totā penā ſibi debitā recipiunt. nec electitotā ſuā. id eſt ꝑfectā gloriam ſortiunt̉. Quiaaīe ſeꝑate ẜm augͥ. nō habent ꝑfectum nature ſue modū ꝓpter naturalē inclinationē quāhabent ad corpora ſua. Nam et corpora naturalem inclinationē habēt ad aīas. & eis appetūt reuniri. et aīe appetitu naturali īclinanturad corpora ſua. intantū ꝙ ſicut ait augͥ. aīmebonoꝝ aliquo mō retardant̉. ne ex toto ferāt̉in cōtemplationē dīne maieſtatis. Ideo tā bonoꝝqͣꝫ maloꝝ aīe ſua corꝑa reſumēt. vt dictūeſt. vt cū corporibus ſuis in quibus meruerūtvel demeruerūt. cōdignā penā vel p̄miū ſortiant̉. Nec aūt cōdigna retributio fiet in extremo iudicio. Ideo dicit̉. Iob. xix. Scitote eſſe iudiciū. licet aūt tota trinitas iudicet. quia indiuiſa ſunt oꝑa trinitatis. tn̄ pater om̄e iudiciuꝫdedit filio. Sicut dicit̉ Ioh̓. v. Ip̄e em̄ cōſtitutꝰeſt a deo iudex viuoꝝ & mortuoruꝫ. Act. iiii.Circa ẜm videlicꝫ de loco iudicii ſciendū ꝙvbi iudicatꝰ paſſus & mortuꝰ ē xp̄s reſurrexit