Druckschrift 
Speculum morale
Einzelbild herunterladen
 

Pars quarta. De Beatitudinibus.DE Paupertate. Diſt. IX.

inchoationē imꝑfectā future bt̄itudinis in viris ſācts & in hac vita. Al̓r em̄ habet̉ ſpēs fructificatōis arboris cum vireſcit frōdibus. et aliter iam pͥmordia fructuū incipiūt appare̓.Sic ergo ea que in beatitudinibꝰ tangunt̉qͣꝫ merita ſūt quedā p̄parationes vl̓ diſpoſitiones ad beatitudinē vel ꝑfectā uel inchoatamea vero que ponunt̉ tanqͣꝫ pͥmia poſſūt velip̄a beatitudo ꝑfecta. & ſic ꝑtinent ad futurāuitam. uel aliqua inchoatio beatitudinis. ſic̄ ēin viris ꝑfectis. & ſic p̄mia ꝑtinent ad pn̄t eꝫuitam. cum em̄ aliqͥs incipit ꝓficere in actibusuirtutum. & donoꝝ pōt ſperari de eo perueniat & ad ꝑfectionē uie. et ad ꝑfectione patrie. Om̄ia ergo illa p̄mia ꝑfecte qͥdem conſūmabunt̉ in uita futura. ſꝫ interim in hac uitaquodāmō ichoant̉. naꝫ regnū celoꝝ. ut Augͥ.dicit pōt intelligi ꝑfecte ſapientie initiū ẜmincipit in eis ſpūs regnare. poſſeſſio etiā terreſignat affectu bonū aīme requieſcētis deſideriū in ſtabilitate hereditatis ꝑpetue terraꝫſignate. conſolant̉ autē in hac vita ſpiritūſcm̄qui paraclitus. id eſt ꝯſolator dicit̉ participādoſaturant̉ etiā in hac vita illo cibo de quo dn̄sdicit. Meus cibus eſt vt faciā volūtatē patrismei. in hac etiā vita cōſequent̉ hoīes miſericordiā dei. in hac etiā vita purgato oculo donūintelllectus. deus quodāmō videri pōt. Similiter etiā in hac vita qui motus ſuos pacificātad ſimilitudinē dei accedentes filii dei noīantur. tn̄ hoc ꝑfectius erit in patria. Ad quartum ſcꝫ de cōuenientia p̄mioꝝ que attribuunt̉beatitudībus. Dicendū p̄mia iſta cōuenientiſſime aſſignant̉ cōſiderata cōditione betitudinū ẜm tres beatitudines ſupra aſſignatas.Tres em̄ pͥme bt̄itudīes accipiunt̉ retractōꝫab his in quibus voluptuoſa beatitudo cōſiſtitquā deſiderat. querens id qd̓ natural̓r deſiderat̉ vbi q̄rere debet .ſ. in deo ſed temꝑalibus et caducis. & ideo p̄mia triū pͥmaꝝ beatitudinū accipiunt̉ ẜm ea que in btitudine terrena aliqui querūt. Querūt em̄ hoīes in rebꝰexterioribus ſcꝫdiuitiis & honoribus excellentiā quandā et abūdantiam quoꝝ vtrūqꝫ īportat regnū celoꝝ qd̓ cōſequit̉ excellentiaꝫet abūdantiā bonoꝝ in deo. & ideo regnū celorum dn̄s pauꝑibus ſpū ꝓmiſit. querūt aūt homines feroces & īmites litigia et bella ſecuritatē ſibi acqͥrere. īimicos ſuos deſtruēdo. Vn̄dn̄s repromiſit mitibꝰ ſecurā et qͥetā poſſeſſioneꝫ terre viuentiū. quā ſignat̉ ſoliditas eternoꝝ bonoꝝ. querūt aūt hoīes in cōcupiſcētiiset delectationibꝰ mundi hr̄e cōſolationē ꝯtrapn̄tis vite labores. & ideo dn̄s cōſolationē lugentibus repromittit. Alie vero due bt̄itudīeſꝑtinent ad oꝑa actiue beatitudīs que ſūt oꝑavirtutū ordinantiū hoīem ad ꝓximū. a qͥbusoꝑibus aliqui retrahunt̉ inordinatū amorēꝓprii boni. & ideo dn̄s illa p̄mia attribuit hisbeatitudinibus. ꝓpter que hoīes ab eis diſcedūt. Diſcedūt em̄ aliqui ab operibꝰ iuſtitiereddētes debitū. Sed potius aliena rapientes.

vt bonis temporalibus impleant̉. et ideo dn̄seſurientibus iuſtitiā & ſaturitatē repromiſit.Diſcedūt etiā aliqui ab oꝑibus miſericordie.ne ſe immiſceant miſeriis alienis. & ideo dn̄smiſericordibꝰ repromittit miſericordiā. quāab om̄i miſeria liberent̉. Alie vero due vltimebt̄itudines ꝑtinēt ad cōtemplatiuā felicitatemſeu beatitudinē. & ideo ẜm cōuenientiā diſpoſitōnū que ponunt̉ in merito pͥmia reddunt̉.nam mūditia oculi diſponit ad clare videndūvn̄ mūdis corde diuina viſio repromittit̉. conſtituere vero pacem vel in ſeip̄o vel inter aliosmanifeſtat hoīem eſſe dei imitatorem. qui eſtdeus mititatis & pacis. & ideo p̄mio reddit̉ei gl̓ia diuine filiationis que eſt in ꝑfecta coniunctione ad deū ſapientiā conſūmatā. Sciendū aūt ſicut dic̄ Cri. Om̄ia iſta p̄mia vnūſūt in re. ſcꝫ ip̄a beatitudo eterna quam intellectus hūanus capit. & ideo oportuitdiuerſa bona nobis nota deſcriberet̉ obſeruata cōueniētia ad merita quibus p̄mia attribuūtur. Sicut at̄ octaua beatitudo eſt firmitasdam oīm beatitudinū. ita debent̉ ſibi oīm beatitudinū p̄mia. et ideo redit ad caput vt ītelligant̉ ſibi cōſequēter omīa p̄mia attribui. velẜm ambroſiū. pauꝑibus ſpū repromittit̉ regnum celoꝝ quantū ad gl̓iam aīme. ſed paſſisꝑſecutionē in corꝑe quantū ad gl̓iam corpoꝝ.Hoc etiā nota p̄mia ẜm additionē ſe habētad inuicē. Nam plus eſt poſſidere terrā regniceloꝝ qͣꝫ ſimpl̓r hr̄e. Multa em̄ habemusfirmiter et pacifice poſſidemus. plus eſt etiamcōſolari in regno. qꝫ hr̄e & poſſide̓. Multa em̄cum dolore poſſidemus. plus eſt etiā ſaturariqͣꝫ ſimpl̓r conſolari. nam ſaturitas abuū dantiā ꝯſolationis importat. miſericordia vero excedat ſaturitatē. vt plꝰ ſcꝫ accipiat qͣꝫ meruit vel deſiderare potuerit. Adhuc autē maius ēdeū videre. ſicut maior eſt qui ī curia regisſolum prandet. ſꝫ etiā faciē regis videt. ſūmaꝫaūt dignitatē in domo regia filius regis hr̄.DE PAVPERTATE. DIS. IX.Einde cōſiderandū eſt de bt̄itudi-nibus in ſpeciali. Et pͥmo de pauꝑ& ſic de alijs ordinem. Circatate. ſpūs. Scd̓o de ẜa. bt̄i mites &primā que eſt pauꝑtas. cōſiderāda ſūt quinqꝫPrimo quid ſit pauꝑtas. maxime illa que dicitur pauꝑtas ſpūs. & que bt̄os facit. Sic̄ dicit̉Math̓. v. Beati pauꝑes ſpū &. Scd̓o quo aliquis pauꝑtate vel in bonū bn̄ vtit̉. vel in malum abutit̉. ẜm ſunt diuerſa gn̓a pauperūTertio que ad amorē pauꝑtatis aliquis adducit̉. Quarto de bonis que pauꝑtas in aīmafacit. Quinto de diuerſis ſignis amoris deꝰon̄dit pauꝑibꝰ. que ꝓbant̉ eſſe vere bt̄i. Dehis om̄ibus Re. ſupͣ. Vbi agit̉ de pauꝑtate.Irca ſcd̓am bt̄itudinē. ſcꝫ beati mites.Sciendum appetenda eſt mititas &amanda rōne diuine imitationis. Adhanc em̄ nos inuitat dn̄s. Matb̓. xi. Seip̄mponēs in exemplū imitationis dicēs. Diſcite a