Pars quarta. DeBeatitudinibus. Diſt. VIII.

prouer. viii. Melior eſt fructus meus auro etlapide precioſo. et gēma mea argento electo.¶ De quarto fructu ſcꝫ patientie. de quo d̓rcan. vii. Aſcendā in palmam et app̄hendā fructus eius. palma quidē aſꝑa eſt in cortice. & īſtatura ſublimis. et ideo difficilis ad aſcendēdum. ſed in eius ſūmitate fructꝰ magne dulcedinis inuenit̉. Ideo bn̄ dicit apl̓us heb̓. xii.Om̄is diſciplina in pn̄ti quidē eſſe nō videturgaudii. ſed meroris. fructū aūt pacatiſſimumexercitatis ꝑ eaꝫ reddet iuſtitie. Nota qui verbum dei retinent corde ꝑfecto et optimo fructum afferūt in patientia. Luc̓. viii. Granū etiam frumēti cadēs in terrā niſi mortuuꝫ fueritip̄m ſolū manet. Si aūt mortuū fuerit multūfructū affert. Ioh̓. xii. Valmitē quoqꝫ qui fertfructū purgat pr̄familias. vt fructū plus afferat. Ioh̓. xv. ¶ Quartus eſt fructꝰ quē debemus acquire̓. ad quē debemꝰ ex totis p̄cordiisaſpirare. Iſte eſt fructꝰ vite qui colligit̉ de ligno vite. ꝓuer. xi. Fructus iuſti lignuꝫ vite. dequo dicit̉ apo. xxii. Exvtraqꝫ ꝑte fluminis lignū uite afferēs fructꝰ duodeciꝫ ꝑ menſes ſingulos reddens fructū ſuū & folia ligni ad ſanitatē gentiū. huiꝰ auctoritatis expoſitionē.Re. infra inter cōtemplationes. cōtemplatōnepͥma que eſt de vita eterna. ad idē videtur eſſequod dicit̉ eze. xxxxvii. Suꝑ torrentē orieturin ripis eius ex vtraqꝫ parte om̄e lignū pomiferū. nō defluet foliū ex eo & nō deficiet fructus eius. ꝑ menſes ſingulos afferet pͥmitiua.quia aque eius de ſanctuario egredientur. &erūt fructus eius in cibum. & folia eiꝰ ad medicinam. nos in eccleſia militāte nō habemusniſi folia ligni vite. que tn̄ ſūt in morboꝝ oīmſpūaliū medicinā. Bt̄i vero in pr̄ia hn̄t fructꝰeius in cibūſſūme delectabilē cuius delectationis ſuauitas oīo eſt incomp̄henſibilis guſtuibeatoꝝ. Ad huius fructus guſtū & ſuauitatēpleniſſimā ꝑueniūt puritas illibata. caritas inflāmata. hūilitas ꝯculcata. penalitas affectataDe pͥmo ſap̄. iii. felix eſt ſterilis. et incoinquinata que neſciuit thoꝝ in delicto. habebit fructum ī reſpectione aīaꝝ ſanctaꝝ. & hoc iuſtequia em̄ non queſiuit fructū de ſuo mortalicorꝑe temꝑalē. habebit fructū ſpūalē et penitꝰimmortalē. De ẜo gal̓. v. Spiritus eſt caritas.& pͣs. cum dederit dilectis ſuis ſomnum eccehereditas dn̄i filii merces fructus ventris. Detertio. i. de hūilitate dicit̉ yſa. vii. erit germendn̄i in magnificētia et gl̓ia. i. dei filius ī incarnatione ſua hūiliatus. & factus ꝑuulꝰ corporaliter. ſicut gerinē paruuli eſt ī vtero matrisIſtud inqͣꝫ germē erit ī magnificētia et gloriaphi. ii. ſemetip̄m exīnaniuit formā ẜui ac. &cͣvſqꝫ ī gl̓ia ē dei pr̄is. Sequit̉. Et fructꝰ terre .i.virginis gl̓ioſe eius ſublimis. & exultatio hisqui ſaluati fuerīt de iſrl̓. i. hūilibus. qͣſi. d. xp̄shumilis erit merces et gl̓ia humiliū. De quarto id eſt aſperitate penali. Sapientie quarto bonorum laboꝝ glorioſus eſt fructus.DE BEATITVDINIBVS. DI. VIII.

Finde cōſiderandū eſt de beatitudinibus. Et pͥmo in gn̓ali. Scd̓o inſpeciali. In gn̓ali quidē cōſiderādaſunt quatuor. Primo vtrū bt̄itudines a virtutibus & donis diſtinguant̉. Scd̓ode nu̓o bt̄itudinū. Tertio de p̄miis bt̄itudinūvtrū ſcꝫ ꝑtineant ad hanc vita. Quarto de cōuenientia p̄mioꝝ que eis attribuunt̉. ¶ Adprimū ſcꝫ vtrū bt̄itudines a donis & virtutibꝰdiſtinguant̉. Dicendū ꝙ ſicut dictū eſt beatitudo eſt vltimus finis hūane vite. Dicit̉ autēaliquis iam finē hr̄e ꝓpter ſpem finis obtinēdi. Vn̄ ph̓s dicit in pͥmo eth̓. ꝙ pueri dicūturbt̄i ꝓpter ſpem. & apl̓s dicit rō. viii. Spe ſaluifacti ſumus. Spes aūt de fine cōſequendo inſurgit ex hoc ꝙ aliquid cōueniēter mouet̉ adfine et appropmqͣt ad ip̄m. quod quidē fit peraliquā actionem. Ad finem aūt beatitudinismouet̉ aliquis et appropinqͣt ꝑ oꝑatōes virtutum. et p̄cipue ꝑ oꝑationes donoꝝ. ſi loqͣmurde beatitudine eterna. ad quā ratio nō ſufficitſꝫ in eam reducit ſpūſſanctus. ad cuius obediētiā & ſequelaꝫ ꝑ dona ꝑficimur. & ideo bt̄itudines diſtinguunt̉ quidē a virtutibus & a donis nō ſicut habitus diſtincti ab eis. ſꝫ ſic̄ actꝰdiſtinguunt̉ ab habitibꝰ. Vn̄ augꝰ et ambro.attribuunt beatitudines donis & virtutibus.ſicut actus attribuunt̉ habitibus. dona at̄ ſūteminentiora virtutibus cardinalibus. ſicut ſupra dictū eſt. Et ideo ambroſiꝰ exponēs beatitudines turbis ꝓpoſitas attribuit eas virtutibus cardinalibus. Augͥ. autē exponēs beatitudines diſcipulis ꝓpoſitas in mōte tanqͣꝫ ꝑfectioribus attribuit eas donis ſpūſſancti. ¶ Adẜm ſcꝫ de nu̓o beatitudinū. Dicendū ꝙ btītutudines cōuenientiſſime enumerant̉. Ad cuiꝰeuidentiā cōſiderandū eſt ꝙ triplicē br̄itudīeꝫaliqui poſuerūt. quidā em̄ poſuerūt beatitudinem in vita voluptuoſa. quidā in vita actiuaquidā vero in vita cōtemplatiua. He aūt tresbeatitudines diu̓ſimode ſe habent ad beatitudinē futurā. cuius ſpe dicunt̉ hic bt̄i. Nam beatitudo voluptuoſa. quia falſa eſt et ratōi contraria impedimentū eſt beatitudinis future.beatitudo vero vite actiue diſpoſitiua ē ad heatitudinē futurā. beatitudo vero ꝯtemplatiuaſi ſit ꝑfecta ē eſſential̓r ip̄a futura beatitudo.ſi autē ſit imꝑfecta eſt quedā inchoatio eius.Et id̓o dn̄s pͥmo quidē poſuit quaſdā bt̄itudines. qͣſi remouētes impedimentū voluptuoſebeatitudīs. Cōſiſtit em̄ voluptuoſa vita ī duobꝰ. Primo quidē ī affluētia exterioꝝ bonoꝝſiue ſint diuitie. ſiue honores. a quibꝰ quideꝫretrahit̉ hō ꝑ virtutē. ſic vt moderate eis vtat̉ꝑ donū aūt excellētiori mō. ut ſcꝫ hō tota literea ꝯtemnat. vn̄ pͥma bt̄itudo ponit̉. Beati pauperes ſpū. quod pōt referri vel ad cōtemptumdiuitiaꝝ vel ad cōtemptū honoꝝ quod fit perhūilitatē. Scd̓o vero uoluptuoſa vita conſiſtitin ſequendo ꝓprias paſſiones ſiue iraſcibilisſiue cōcupiſcibilis. A ſequela aūt paſſioniū jraſcibilis retrahit virtꝰ ne hō in eis ſuꝑfluat ẜm