Pars quarta. De Dono.Intellectus. Diſt. V.

Tertium eſt cōſilium obedientie ꝑfecte. quoquis ſpōte & deuote ꝓpriā abnegat voluntatem volēs obedire homī ꝓpter deū. qui factꝰeſt obediens vſqꝫ ad mortē &cͣ. De hoc poteſtintelligi illud ꝓuer. xiii. Qui om̄ia agūt cumcōſilio dicit̉ .ſ. de volūtate p̄lati multa regunt̉ſapiētia. quia .ſ. in om̄ibus merent̉. Ideo ecc̄i.xxii. Viro religioſo cōſulit̉. Sine cōſilio nihilfacias. Idem. Om̄ia fac cum cōſilio &cͣ. Quartū eſt cōſiliū ꝑfecte & inuicte patiētie. hoc cōſilio homo diuinitus illuſtratus eligit aduerſapati ꝓpter xp̄m. qui ꝓ nobis aduerſa pati voluit in hoc mūdo. vt nobis exemplū patiendipreberet. hoc exemplū dedit nobis et ī pͥncipioid ē in ſue natiuitatis exordiis. Sic̄ ait Bern̄.in ſerm̄. de natali dn̄i. Quid eſt Xp̄s dei u̓tuset ſapientia eius naſciturus. in cuius arbitrioerat quodcūqꝫ vellet elige̓. elegit qd̓ moleſtiuseſt p̄ſertim paruulo pauꝑis mr̄is filio tempushyemis aſꝑrimū noctis medie tenebras & horrorē. mr̄em pauꝑem que vix haberꝫ pānos adinuoluendū. p̄ſepe ad reclinandū. vbi nulla maudio pelliū fieri mētionē. Nō eſt tale iudiciūmūdi. aut iſte fallit̉. aut mundus errat. ſꝫ diuinā impoſſibile eſt falli ſapientiā. Merito ergocarnis prudētia mors. & ip̄a inimica eſt deo.& ſeculi prudētia ſtultitia iudicat̉. quid eī xp̄squi nō fallit̉. elegit quod erit carni moleſtiusid ergo melius. id vtilius. id potius eligendūEt quiſqͥs aliꝰ aliud doceat aūt ſuadeat ab eotanqꝫ a ſeductore cauēdū. Idē ibidē. Age penitentiā ꝑ hanc appropinqͣt regnū dei. hanc xp̄sp̄dicat & ſtabulū ſuggerit. preſepe clamat. hecmēbra īfātilia illa loquunt̉ hoc pueri lachrymeet vagitus euāgelizāt. lachryme xp̄i pudoremmihi pariūt et dolorē. ludebā foris in plateis& ecce in ſecreto regalis cubiculi mortis ſentētia cōtra me ferebat̉ audiuit hoc regis vnigenitus. exiit poſito dyademate ſacco indutus.aſperſus cine̓ caput. nudis pedibus flēs & eiulans ꝙ dānatus eſſet morti ſeruulus eius &cͣ.Et poſt. Ex qͣlitate remediū ꝑiculi mei eſtimoquātitatē. ſanus mihi videbar. & ecce matrisvirginis et altiſſimi dei filius et iubet̉ occidi.vt vulneribus meis p̄cioſo ſanguinis eius balſamo medeat̉. Agnoſce o hō quāgrauia ſuntvulnera ꝓ quibus neceſſe fuerit xp̄m deū vulnerari. Si nō eſſꝫ ad mortē ſempiternā nunqͣꝫꝓ eoꝝ remedio dei filius moriebat̉. & in medio ſue cōuerſatōis. ſuſtinēdo videlicet irriſiones. detractōes. ꝯtumielias. & obprobria multa nimis. Habuit em̄ obſeruatores in factis.cōtradictores in verbis. & deriſores in ſignisſuſtinuit em̄ famē. ſitim. frigora. caumata. fatigatōes. et vigilias. & hmōi. Suſtinētes etiāpro eius noīe bt̄os eſſe dixit. Math̓. v. Beati qͥꝑſecutionē patiunt̉ &cͣ. ad patiendū nos inuitat beatus petrus. i. pe. ii. Xp̄us paſſus eſt pronobis. vobis reliquens exemplū vt ſequaminiveſtigia eiꝰ. Sic̄ faciebāt ſācti martyres de quibus dicit̉ ꝓpter te mortificamur tota die eſtimati ſumus ſicut oues occiſionis. Et ille qui

dicebat. quid retribuam dn̄o pro om̄ibus quetribuit mihi. calicē tribulationis ſalutaris accipiam ꝓ eo qui bibit pro me calicē paſſionis &mortis. Sicut illi faciebāt de quibꝰ dicit̉. Act.v. Ibāt apl̓i gaudētes a ꝯſpectu cōſilii. qm̄ digui habiti ſunt pro noīe ih̓u cōtumeliā pati.¶ DE DONIO INITELLECTVS. DI. V.Einde cōſiderandū eſt de ſexto dono ſpūſſancti. de dono .ſ. intellectꝰCirca qd̓ ꝯſideranda ſunt ſex. Primo. vtrum intellectus ſit cionumſpirituſſancti. Secundo vtꝝ poſſit eſſe ſimul īeodem cum fide. Tertio utrū intellectus quieſt donū ſit ſpeculatiuꝰ tantū. uel practicus.Quarto vtrū qui ſunt in gr̄a habeāt donumintellectus. Quinto utrū hoc donuꝫ inueniat̉in aliquibꝰ abſqꝫ gr̄a. Sexto quō ſe habeat donum intellectus ad alia dona. ¶ Ad pͥmumſcꝫ vtrū donū intellectus ſit donū ſpūſſancti.Dicendū ꝙ nomē intellectus quandā intimācognnitione importat Dicit̉ em̄ intellge̓ quaſiintus lege̓. & hoc manifeſtū eſt cōſiderantibꝰdifferentiā intellectus & ſenſus. Nam cognitio ſenſitiua occupat̉ circa qͣlitates ſenſibilesexteriores. cognitio autē intellectiua penetratuſqꝫ ad eſſentiā rei; obiectū em̄ intellectus eſtquod qͥd eſt. ut dicit̉ in. iii. de aīma. Sūt auteꝫmulta genera eoꝝ que intus latēt. ad q̄ oportet cognitionē hoīs quaſi intrinſeeꝰ penetrareNam ſub accidētibus latet natura reꝝ ſubſtācialis. ſub verbis latēt ſignata uerboꝝ. ſub ſil̓itudinibus & figuris latꝫ ueritas figurata. resem̄ intelligibiles ſunt quodāmō interiores reſpectu reꝝ ſenſibiliū que exterius ſentiuntur& in cauſis latēt effectus et econuerſo. Vndereſpectu hoꝝ oīm pōt dici intellectus. Sꝫ cumcognitio hoīs a ſenſu incipiat. q. ab exteriori.Manifeſtū eſt ꝙ quanto lumē eſt fortius. tāto poteſt magis ad intima penetrare. lumē u̓onaturale nr̄i intellectus eſt finite virtutis. vn̄uſqꝫ ad determinatū aliquod ꝑtingere poteſt.indiget igit̉ homo ſuꝑnaturali lumīe. ut vltērius penetret ad cognoſcendū quedā que ꝑ lumen naturale cognoſce̓ nō valet. & illud lum̄ſuꝑnaturale hoī datū. vocat̉ donū intellectus¶ Ad ẜm .ſ. utrū donū intellectus ſimul ſitin eodē cum fide. Dicendū ꝙ hoc duplici rōneopꝰ eſt. Vna quidē ex parte fidei. Alia ex parte intellectus. Ex parte quidē fidei diſtinguēdum eſt. quia quedā ꝑ ſe et directe cadūt ſubfide que rōem naturalē excedūt. ſicut deū eſſetrinū. & vnum. et filiū dei eſſe incarnatū. quedam uero cadunt ſub fide. q. ordinata ad iſtaẜm aliquē modū. Sicut om̄ia que in ſcripturadiuina continent̉. ex parte uero intellectus diſtinguendū ē. ꝙ dupliciter dici ꝑqͥſſumꝰ aliqͣintellige̓. Vno mō ꝑfecte. qn̄ .ſ. ꝑtingimus adcognoſcendū eſſentiā rei inteliecte. & ip̄am ueritatē enūtiabilis ītellecti ẜm ꝙ in ſe eſt. & hocmō ea que directe cadūt ſub fide intellige̓ nōpoſſumus durāte fidei ſtatu. ſꝫ quēdaꝫ alia adfidē etiā ordinata hoc modo intelligi poſſunt