Pars tertia. De motiuisad paupertatem. Diſt. Ciiij.

viuit verus pauꝑ dn̄is mūdi cū cōfinxit dictꝰrex pauꝑtatē ꝓpt̓ habendā ſecuritatē. de quoſubdit. dimiſſoqꝫ in litoe̓ regi. id eſt regio habitu. ip̄e ꝑ britānie ſcopulos & ꝑ alia loca multa que ſudit iuit ſecurus in ſilata paupertate.¶ Ad hoc facit exemplū quod legit̉ in librode vita bragmānoꝝ. vbi dicit̉ ꝙ audiēs alexāder de pauꝑtate & vita et moribus & ſapiētiabragmānoꝝ. Latēter cum paucis .ſ. cū. x. ſuisſpecialibus amicis. depoſito regio habitu veītad dandamū. & ip̄m inueniēs ſalutauit eū reuerēter. & ſedens ad pedes eius. rogauit eumvt ſibi impartiret̉ de data ſibi a deo ſapiētia.Cum aūt dandamus ei multas ſui ſtatus miſerias & malitias retuliſſet. recognouit ita eēvt iꝑe aſſerebat dicens. Ego inquit īter tumultus & formidines viuo. plurimos ex ip̄iſ qͥ mecōſtipāt et cuſtodiūt timeo. maior mihi ſemꝑab amicis metus venit. qͣꝫ ab hoſtibꝰ quos vereor. eoꝝ conſtipatione ſemꝑ cuſtodior. diebꝰtotis varias gentes ꝑſequor & fatigo. noctibꝰſomnus me turbat & fatigat. timeo ſemꝑ nequis inimicus repētinus in me impetū faciat.& cetera multa. Securius ille pauꝑ dādamusviuebat alexandro iacens ſcꝫ ſuꝑ terrā ſub arbore nudus. qͣꝫ alexander gēmis et purpurā &auro ornatꝰ ſicut dicit glo. Augꝰ. ii. coꝝ. viii.Supͣ illud. xp̄s cum eſſet diues factus eſt pauper. pauꝑ in archa. diues in cōſciētia ſecuriusdormit in terra. qͣꝫ diues in auro & purpura.Itē pauꝑtas voluntaria facit ſecuros a dupliciimpugnatione dyaboli ꝑ peſtē inuidie. Bern̄.in quibuſdā dictis. Pauꝑtas volūtaria a gemina pugna diuitū huius mūdi ſecuros reddita ꝓpria inuidia et aliena. Pauꝑtas em̄ dū pura miſeria aliena carꝫ inuidia. & quia eſt volūtaria nemini quicqͣꝫ inuidꝫ. Sola vt dic̄ boeciꝰmiſeria caret inuidia. Item pauꝑtas ſecurioresfacit pauꝑes in pn̄ti ab hoſtibus ſpiritualibusid eſt demonibꝰ & vitiis. qͣꝫ diuites quorumꝓcedit iniquitas. quaſi ex adipe diuitiarū &delitiaꝝ. quia abūdantia diuitiarum et delitiarū ſunt incitamēta & fomenta vitioꝝ & tēptamentoꝝ & materia eoꝝ. qui vbi deficiunt.extinguit̉ ignis malaꝝ ꝯcupiſcentiaꝝ. Prou̓.xxvi. Cum defecerint ligna. extinguit̉ ignisItē pauꝑtas volūtaria reddit pauꝑes in futuro iudicio ſecuros. quia ſicut vulgariter dicit̉.qui nihil habet nihil cadit ei. Ita qui nihil habuit & qui om̄ia ꝓpter deum reliquit. nihil exiget̉ ab eo. Cum de oībus bonis temporalibꝰratio diſtricta a diuitibus quibus cōmiſſa ſūtexiget̉ a dictis pauꝑibus. nō ſolū nō exigeturſꝫ ut dicit̉ Iob. xxvj. Deus pauꝑibꝰ iudiciū tribuit. Hieronymꝰ in epl̓a ad elioderū ait. Eccede celo tuba canit. ecce debellaturus mundumimꝑator ſūmus egredit̉. & de ore eius gladiˢbis acutus. a via quoqꝫ deuiātes aggreditur.tūc ad vocē tube. pauebit terra cū populis &cͣ.Et poſt ibi. reges potentiſſimi quondā nudolatere palpitabunt. tunc tu pauper ruſticanusvidebis ridebis. & dices. Ecce deus meus. ecce

ſaluator meus filiꝰ cuiuſdā pauꝑcule queſtuarie deus hoīem fugiens in egyptuꝫ iudicabitorbem terraꝝ hic qui quondā indutus eſt cocino. & ſentibꝰ coronatus. ſecuri erūt qui potuerūt dicere ibi dn̄o. qd̓ dicit petrꝰ. Mat. xix.Ecce nos reliquimꝰ omnia & ſecuti ſumꝰ te.Item cū quidā monitus fuiſſet ad ordinisintroitū. & deliberaret apud ſe. qͥd ei ſuꝑ hocexpediret. & uide̓t̉ ꝙ in ſecuro ſtatu & bonoeſſet. qui ſatis ut uidebat̉ ei ſobrie & caſte &pie in ſeculo uiueret. & bn̄ temꝑalia ſibi credidita diſpēſaret. apparuit ei dn̄s dicēs. Et egoꝓpter te tot & tata dimiſi. tot & tanta ſuſtinui. & qͥd rn̄debis michi. & qͥd ꝓ me dimiſiſtiaūt ſuſtinuiſti. recordare pauꝑtatis mee trāſgreſſionis mee & uilitate abſynthii & fell̓. &doloris corꝑis. & cordis anxietate. At ille cuꝫnon haberet quid rn̄deret ad hoc. obmutuit &erubuit. & hec cōfuſio eū ad ſecuriorē & ꝑfectiorē ſtatū adduxit. ¶ Secūdo pauꝑtas datopulentiā faciens hoīem diuitem & abundātem. quia ſufficit ei id qd̓ habet. qꝛ ſiue ſufficientia nemo pōt eſſe diues. cū hac nemo pauꝑVn̄ verſus. Cui ſatis ē quod hꝫ ſatis illū ꝯſtathabere. ꝓu̓. xiii. Eſt quaſi diues cū nihil habeat. & quaſi pauꝑ cū in ml̓tis diuitiis ſit. Itē. idēxv. Meliꝰ eſt paꝝ cum timoe̓ dn̄i. qͣꝫ ml̓ti theſauri inſatiabiles. pͣs. Melius eſt modicum iuſto ſuꝑ diuitias pctōꝝ multas. Augͥ. Felix xp̄iana religio que om̄ia nemo pt̄. facilis eſt tam̄tranſitus ad habitum omnium contemptumdiuitiarum .i. coꝝ. vj. tanqͣꝫ nihil habentes. &omnia poſſidentes. quia ſibi ſufficientes putabantur omnia poſſidere. non ſolum ſpiritualia. ſꝫ etiā temꝑalia. qꝛ nihil deeſt timētibꝰdeū. hec em̄ fuit gl̓ia apl̓oꝝ nihil poſſidere. ſine ſollicitudīe eſſe. & tam res qͣꝫ dn̄os earumpoſſidere. qꝛ omnia an̄ pedes eoꝝ ponebant̉.et ip̄i eis ſubdebant̉. ii. coꝝ. viii. altiſſima eoꝝpauꝑtas abūdauit in diuitias ſimplicitatis eorum. Amare aūt pauꝑtatē & ſibi ſufficere ī illa facit maxīe exemplū xp̄i caritatis & pauꝑtatis eius. ii. coꝝ. viii. Scitis gr̄am dn̄i nr̄i ih̓uxp̄i. gloſa. id eſt. Caritatē. qm̄ ꝓpt̓ uos egenꝰfactus eſt cū diues eſſet. ut eiꝰ inopia diuiteseſſetis & ꝯſilium in hoc do. Hoc em̄ utile uob̓eſt. gloſa. Pauꝑtatem aſſumpſit. et diuitias n̄amiſit. intus diues. foris pauꝑ latens deꝰ in diuitiis. apparēs homo ī pauꝑtate nt̄ diuites eſſetis in ſpūalibus. ꝑ illius pauꝑtatē abiecimuspannos iniqͥtatis. ut indueremur ſtola īmortalitatis. om̄es diuites facti ſunt in pauꝑtateꝫxp̄m credētes. Nemo igit̉ ſe ꝯtemnat pauꝑ incella. diues in cōſcientia. Securiꝰ pauꝑ dormitin terra qͣꝫ diues in auro et purpura. non igit̉expaueſcas ad eū accedere cū tua mēdicitate. qͥindutus eſt tua pauꝑtate. ubi ſe pauꝑauit noſditauit. Tal̓ pauꝑ ſcꝫ temꝑalibꝰ diuitiis. et diues meritis. et ſpe mercedis erat ep̄s ſmyrniecui ſcripſit dn̄s ꝑ beatū Iohannem. Apoc̄. ii.Scio tribulatōem tuā et pauꝑtatem tua. ſꝫ diues es. glo. Spe remuneratōnis. Vn̄ pꝰ. Eſto