ad prupert atem. Diſt. Cini.Pars tertia. De motiui.

nihil poterat amittere. et iſte erat deus qui itaei erat ligatus ꝙ nihil faciebat. niſi qd̓ ip̄e vellet. Cū at̄ eū accuſarēt corā capellano ſuo tanqͣꝫ loquentē erronea. Rn̄dit ꝙ verū dr̄et. quiaip̄e in corde ſuo ſtatuerat ꝙ ſe in om̄ibꝰ volūtati diuine cōformaret ꝓut poſſet & ſciret. necde aliquo facto ſuo muniurarꝫ. nec in aliquoei cōtradiceret. ſꝫ ꝙ ip̄e vellet facere tanqͣꝫ dn̄shoc ei gratū eſſet. & quia nihil volebat niſi ꝙdeus volebat. deꝰ faciebat quicqͥd ip̄e volebatquia deus faciebat hoc totū. & nihil cōtrariū.Veri pauꝑes ſūt leti qn̄ nō hn̄t vn̄ ſint ſolliciti. nec timent amittere. nec dolēt vel curāt dererum amiſſione. vt ille adoleſcēs faciebat. dequo. Math̓. xix. Cum dixiſſet ei dn̄s vade &vēde om̄ia que habes & da pauꝑibus. ſubdit̉.Abiit triſtis. multas em̄ habebat poſſeſſionesSen̄. Sepe pauꝑ fideliꝰ ridet. nulla em̄ in altoci ē ſollicitudo. Idē. qui felices vocant̉ in eis hylaritas falſa ē. & grauis triſtitia eo quidē grauior. intra. quia interdū non licet eis palameſſe miſeros. ſꝫ interdū enūtias cor ip̄m excedētes neceſſe agerere felicē. Augꝰ in li. confeſ. loquit̉ de quodā mēdico exhylarato. Ille inquitletabat̉. ego aūt anxiꝰ erā. nimiꝝ nō tm̄ quiahylaritate ꝑfundebat̉ cū ego curis vrerer. verum ꝙ ille bn̄ oꝑando vinū acquiſierat. ego at̄mētiendo querebā ciphum. Item bn̄ felix letapauꝑtas. ſicut pauꝑtas cuiuſdā de quo legit̉ īvitis patrū. ꝙ cum veniſſent quidam pr̄es adquādā vrbem & eſſent in ſolario. & quidā eorum exiuiſſet ad feneſtrā. audiuit quēdā pauperē. qui exiuerat ad vrinā in hyemali frigorequi iacebat in napta. cū rediret ad eā dicebat.gratias ago tibi deus. quia quāmulti ſunt reges et magni ꝯſtricti com pedibus in infernovel alibi capti qui nō poſſunt ſe extendere. autpedē mouere. ego aūt quaſi vnus imꝑator ſb̓napta iſta quō volo me extendo. Item ad ideꝫfacit quod quidā diues valde pecunioſus habebat domū ſuā maximā. coniunctā tuguriopauꝑis cuiſdā laboratoris. Cum aūt diues ī loco ſuo & camera p̄ ſat̉itate & ſollicitudīe torqueret̉. nec poſſet dormire. audiebat pauperēiuxta igniculū ſuū cum pueris ſuis letantem.& ꝑ reſiduū noctis in pace dormientē. vſquequo in mane eum vxor ſua excitaret a ſomnovix ad laborē. Quod audiēs diues inuidēs eiꝰletitie cogitauit ꝙ eum faceret participē ſoliicitudinū & miſeriaꝝ ſuaꝝ. & ſurgens de nocteaperuit oſtium domꝰ pauꝑis. qd̓ nō erat multum ſeratū. & burſaꝫ pecunie pepēdit ad oſtiicauillā quē mane inueniēs pauꝑ. & videns ꝙerat pecunia. noluit ire ad laborē ſolitū timesne ſibi furaret̉. ſꝫ gēmens et ſollicitꝰ quid īdefaceret vt vicini ſui vel vxor ſua neſcirēt euminueniſſe illam. & vn̄ veniſſet. Poſuit eam inſtramine lecti ſui. fingēs ſe infirmū iacēs ſupͣvſquequo deliberaſſet quid inde faceret. & dūp plures dies ſic affligeret̉. nec cātaret de nocte nore ſolito intrauit domū eius diues querens eum. & cū vxor ſua eum aſſere̓t infirmū.

in renibus. ego inquit ſcio vnde curē eū. & accedens ad eum. ait ei in ſecreto. redde mihi pecuniā meā quā in tali loco accepiſti. alio qnͥ faciā te ſuſpēdi. qui timēs reddidit pecuni ā & recuꝑauit ſolitam letitiā. Maxime aūt in morteconſueuerūt letari beati pauꝑes. Sciētes ꝙ liberant̉ a pn̄ti miſeria. & ſperātes de mercedeſibi debita et letitia futura. ecōtra diuites doere ꝓ diuitiaꝝ amiſſione & pauꝑtatis futuremetū. eccī. xvi. O mors qͣꝫ amara eſt memoriatua hoī iniuſto. pacē hn̄ti ī ſubſtātiis ſuis &cͣ.Et poſt econtra. O mors bonū eſt iudiciū tuūhoī indigenti &cͣ. Cōfidit em̄ de amico fidelixp̄o. cui fuit ſocius in pauꝑtate fidelis. vt ſitei ſocius in cōſolatione. ecc̄i. xxii. Fide poſſidecum amico tuo in pauꝑtate illius. vt in bonisillius poſtea leteris. in temꝑe tribulatōis ꝑmarie illi fidelis. vt in hereditate illius coheres ſisItem ad hoc facit exemplū poſitū ſupͣ de timore naturali de pauꝑe ꝑegrino. de quo legit̉ invitis pr̄m. ꝙ cū quidā pauꝑ rogaſſet deum. vtei on̄deret qual̓r egrederet ab hoc ſeculo aīmaiuſti pauꝑis. affuit ei lupa ducēs eum ꝑ veſteꝫvſqꝫ ad villā. in cuius platea vidit pauꝑem ꝑegrinū. iacentem ſine alicuius auxilio in extremis laborātem. ad cuius trāſituꝫ vidit miſſosduos archangelos michaelē& gabrielē. vnumad eius dexterā. & aliū ad ſiniſtrā. expectātesaīam vt exiret de corꝑe. & cum illa timeret natural̓r egredi. & differret. ait michael gabrielivt eā tolleret & redirēt. Rn̄dit ꝙ a dn̄o receperat in mādatis. ꝙ ſine om̄i pena ei deferrent.quia ſatis in mūdo de pena ſuſtinuerat. tuncea dolente egredi miſſus eſt dauid de celo cumcythara et catoribus ſuis Ad cuius cātici dulcedinē aīa illa letata ſtatim exiliit a corꝑe intermanus angeloꝝ cum quibus eſt ad celū cumgaudio deciūcta. Item ad hoc facit hoc qd̓ dic̄bt̄s Greg̓. iiii. dyal̓. xv. de trāſitu ſeruuli. Sepeaīmabus electoꝝ exeūtibus dulcedo ſolet laudis erumꝑe celeſtis. vt dum illam libenter audiūt. diſſolutionē carnis ab aīma ſentire minime ꝑmittunt̉. Et ponit exēplū de ẜuulo paupere rebus. ſꝫ diuite meritis. qui rome iacebatin quodā porticu paraliticus. gratias agens.& elemoſinas ſibi datas alijs largiens. qui cūp̄ſentiret exitū ꝓpinquare. monuit aſſiſtētes.ſecum pſalmos catare. cunqꝫ cum eis pſallerꝫ.pſallentes cōpeſcuit cum voce magni clamoris dicens. Tacete tacete. nūquid non auditisquāte reſonēt laudes in celo. & dum ad eaſdēlaudes qͣs intus audierat aure cordis intenderet. ſancta eius aīa carne ſoluta eſt. & oēs quiaffuer̄t ineſtimabili ſuauitatis fragrātia odoris ſūt repleti. ¶ Quarto pauꝑtas reddit hominē quietiorē. quia facit euꝫ eſſe quietū in ſeafferendo ſollicitudines reꝝ mūdialiū q̄ mentem hoīs inquietāt. ſic̄ patet ꝑ exemplū ſupͣpoſitū de diuite & pauꝑe vicino. & facit quietuꝫeſſe cū alijs. ſicut ait ſen̄. Quietiſſime viuerēthoīes ſi hec duo ꝓnoīa. meū. & tuū tolerent̉de medio .i. ꝙ nō hr̄ent ꝓpriū. Ideo bragmāni