δηλουσιν, ὅ, τε τοῦ ἀχαικοῦ ὁρισμὸς λέγων, οἷς τὸ εἶναι ταυτόν ἐστι, τῶ πρὸς ὅτι οὖνπωςἔχειν. καὶ ὁ ἀρίστωνος καὶ ὁ ἀνδρονίκου ὁ λέγων, οἷς τὸ εἶναι, ταυ τόν ἐστι τῶ πρὸς ἕτερόνπως ἔχειν. ὡς γτρ ἐπὶ τῶν μετέχόντων τῆς τοῦ πρός τι σχέσεως, καὶ κατὰ ταύτην ἀφοριζομένωνεἴρηται τοῦτο, εἰ καὶ δυναταίπως καὶ ἐπ' αὐτῆς ἀκούεσθαι τῆς σχέσεως. τὸ γὰρ εἶναι τῶν κατὰπρός τι σχέσεων, ταὐτόν ἐστι τῶ ἕτερον πρὸς ἕτερόνπως ἔχειν. καὶ ὁ φιλόσοφος δὲ συριανὸς, οὕτω λύει τὴν ἀπορίαν, ὡς τῆς ὁμωνυμίας πλανώσης τῶν μεχόντων, πρὸς τὸ μέ-τε χόμενον. πολὺ γὰρ συνανακέκραται τοῖς μετέχουσι. διὸ μεταβαλλομένων ἐκείνων,αὐτὰ καὶ γίνται καὶ φθείρεται. ὡς ἐν ἐκείνοις οὐδὲν ἥττον ἢ ἐνἑαυτοῖς τὸ κύρος ἔχοντα, πρὸςτοὺς ζητοῦντας τίνα ἔσχεχρείαν ἡ τὴν δευτερο ὁρισμουπροσθήκη, ὁ θεῖος ἰάμβλιχος ὑπάν-τῶν. διότι φησι ὁ πρωτὸς περιελάμβανε δικαιοσύνην. λευκότητα. τινῶν γὰρ λέγονται καὶαὗται. πρὸς ὁρητέον οἶμαι τὰ αὐτοῦ. ὅτι ἄλλο ἐστὶ τὸ ἐν ἑτέροις εἶναι καὶ μετὰ ἑτέρων καὶἄλλο τὰ αὐτὰ ἅπέρ ἐστιν ἑτερω λέγεσθαι. δικαιοσύνη γὰρ καὶ λευκότης κᾶν ἐν ἑτεροιςὥσιν,ἀλλ' ἔχουσιν οἰκείους λόγους καθ' οὺς ἀφορίζονται. εἰ μὴ ἄρα τίς λαμβάνοι, καθὸ ἕξις ἐ-ἡ δικαιοσύνη. κατὰ τοῦτο δὲ καὶ πρόστι ἐστιν. ἔτι φησ ὁ λέγων πρός τι τοῦ ἑτερου λεγιἑνὸς μόνου σχέσιν παρίστησι. τον δὲ τῶν δύο πρὸς ἄλληλα, οὐκέτι ἐπιδείκνυσιν, ἀλλ' οἷν ἐφ' ἡμισείας ἀποδίδωσι τὴν ὅρον. διὸ καὶ ἄλλαπερι λαμβάνει των μὴ πρός τι. ὁ μέντοι δεύτεροςὁσχέσεις συλλαμβάνει πρὸς ἄλληλα. καὶ ταῦτα δὲ ἐπιστάσεως ἄξια νομίζω. πῶς γὰρτοῦ ἑνος μόνην παρίστησιν ὁ πληθυητικῶς εἰπων. εἰ γὰρ μὴ ἐπ' ἀμφοῖν ἀκούειν τίς βούλεταιτοῦτο οὐδὲ τὸ οἷςτὸ εἶναι ταὐτόν ἐστι τῶ πρός τίπως ἔχειν ἐπ' ἀμφοῖν ἀκούσει. οὐ γὰρεἶπε πρὸς ἄλληλα, ἀλλὰ πρός τι τρίτον δὲ, ἐκεῖνος μὲνοορος, λέγεσθαι ἑτέρου φησ τὰπρός τι. οὗτος δὲ, αὐτὸτοεἶναι τῶν πρός τι, καὶ τὴν οὐσίαν ἀφορίζει. καὶ κατ' ἐκεινον ἡχεῖρφη, πρός τι ἐστὶν, ὅτι ἑτέρου λέγεται τοῦ ἔχοντος. κατὰ δὲ τοῦτον, οὐταυτό ἐστι τὸ εἶναι χεῖρ,τῶ πρός τίπως ἔχειν. καὶ πρὸς ταῦτα δὲ οἱμαι ῥάδιον εἰπεῖν. ὡς εἰ ἀληθῶς λέγοιτο, παὶει Ττως καὶ ἔστιν ὅπερ λέγεται. τὸ μὲν γὰρ εἶναι, τοῦ λέγεσθαι αἴτιον. τὸ δὲ λέγεσθαι, τοῦ εἶναι τεκμήριον. ὥστε ἀπ' αἰτίας μοὗτος ὁ ὅρος. σαφέστερος δὲ ἐκεῖνος ἀπὸ γνωριμωτέρου γεμενος. ἄμφω δὲ εἰς τὴν αὐτὴν τείνουσιν ἔννοιαν. ἐπεὶ καὶ εἴτις ἀμφισβητεῖ πρὸς τὸ εἶναιἀπὸ τοῦ λέγεσθαι ἂν αὐτὸ ῥαδίως πιστώσαιτο. καὶ ἡχεὶρ δὲ, οὐδὲ κατ' ἐκεῖνο εἴη ἂν τῶνπρόςτι. οὐ γὰρ καθὸχεὶρ ἐν τούτω ἔχει τὸεἶναι ἐν τῶ ἑτέρου λέγεσθαι, ἀλλ' εἴπερ ἄρακαθὸ μέρος, ὥσπερ καὶ ἐπὶ τούτουτὴν ὁρου ἀπελογιζόμεθα. διὸ ὡς μὲν μέρος καὶ ὅλον, ἀμ-φω ἔχει σχέσιν πρὸς ἄλληλα. ὡς δὲ χείρ, οὔτε αὐτὴ πρὸς τὸ ὅλον, οὔτε τὸ ὅλον πρὸςαὐτήν. ἔτι δέφασι παρίστησιν ὁδεύτερος ὅρος, ὡς μέσον τί ἡ σχέσις ἐστὶ τῶν ὑποκειμένκαὶἐχόντων τὴν σχέσιν. καὶ ὁ πρότερος δὲ εἰ ἐν τῆ πρὸς ἕτερον ἀπονεύσει τὰ πρός τι ἀφορίζεταιὡς μέσον τί θεωρεῖ τὴν ἀπόνευσιν. τοῦ, τε ἀπονεύοντος, καὶ τοῦ πρὸς ὁ ἀπονεύει. ταῦτα μὲνοὖν περὶ τούτου. Προκείσθω δὲ καὶ ἄλλη τίς ἀπορία περὶ τῶν πρός τι ταῖς εἰρημέναιςτοιάδε. τὰς δέκα κατηγορίας, δέκα γένη λέγομεν. καὶ ἑκάστην αὐτῶν εἰς οἰκεῖα εἴδη διη-ρῆσθαι φαμέν. ἓνδὲ τῶν δέκα γενῶν εἶναι τὰ πρόςτι τιθέμεθα. ἀλλὰ μὴν τὸ γένος,εἰδῶν ἐστι γένος. καὶ τὸ εἶδος δὲ, γένους ἐστὶν. ὥστε τῶν πρός τι ἂν εἴη τὸ γένος καὶ τὸ εἶδος.