Secunde partisFaciamꝰ (ait deus) hominē ad ÿmaginē ⁊ ſil̓itudinē nr̄aꝫ. Attēde igit̉ diligēt̉. qͥd ſit ad ÿmaginē ⁊ ſil̓itudinē dei te eſſe creatā. Agnoſce alid̓eſſe ſimilitudinē. aliud ymaginē verbi gr̄a. Poteſt hr̄e ſimilitudinē qͣndā cū hoīe. equus. bos.⁊ cetere ſimiles creature. ymaginē d̓o hoīs nonhabet niſi alter homo. Manducat homo. manducat ⁊ equus. Ecce quedā ſil̓itudo ac cōmunisint̓ naturas diuerſas. ymaginē v̓o hoīs nō imitat̉: niſi alter hō eiuſdē nature cuiꝰ ymago eſt.Dignior igit̉ eſt ÿmago ꝙͣ ſil̓itudo. Similitudinem itaqꝫ ad deū hoc modo hr̄e poterimꝰ. ſi euꝫeē bonū ꝯſiderātes. nos boni eſſe ſtuduerimꝰ: ſieū iuſtū eſſe cognoſcētes nos iuſti eſſe cōtendamus. ſi miſericordiā ꝯtēplantes nos miſericordie operā demus. Qūo aūt ad ÿmaginē ſuā attēde. Deus ſemꝑ meminit ſui. ītelligit ſe: amatſe. Et tu gͦ ſi ꝓ modulo tuo infatigabilit̉ memorfueris dei. intellexeris deū. amaueris deuꝫ. erisad ÿmaginē eius: qꝛ hoc facere niteris qd̓ ſemꝑfacit deus. Ad memorandū ⁊ intelligendū: atqꝫamandū ſūmū bonū totū debet homo referre ꝙviuit. Ad hoc omnis cogitatō. oīs volūtas cordis retorqueat̉. arceat̉. cōfirmet̉: vt īfatigabiliaffectu ſis memor dei. intelligas deū. ames deū⁊ tue creatōis dignitatē qͣ ad ÿmaginē dei creata es ſalubriter expͥmis. Vt quid te deꝰ tam p̄claro cōditōis pͥuilegio ſublimaret: niſi te ſuis laudibꝰ indeſinēter intēdere vellet. Ad laudanduꝫigit̉ cōditorē tuū creata es: vt eius laudibꝰ vacās. ⁊ hic iuſtitie merito in illū ſemꝑ proficias:⁊ in futuro beate viuas. laus em̄ eius ⁊ hic iuſtitiā. ⁊ ibi beatitudinē tribuit. Sed ſi laudasex toto corde lauda. diligendo lauda. Hec eſt em̄ſanctis laudandi ꝓpoſita regula. de omni cordeſuo laudauit dn̄m. ⁊ dilexit deū qͥ fecit illū. Lauda gͦ ex toto corde lauda: ⁊ queꝫ laudas dilige:qꝛ ad hoc facta es vt laudes et diligas. Laudatnāqꝫ ſed ex toto corde nō laudat: quē ad benedicendū deū ꝓſpera demulcent: ſed a benedicendimunere aduerſa reſtringūt. Laudat quoqꝫ ſednō diligit: qui in dei laudibꝰ aliud ꝙͣ ip̄m laudādo requirit. Lauda igit̉ ⁊ digne lauda: vt nullain te cura. nulla intētio. nulla cogitatio. nullaſolicitudo mētis. inquātū tibi virtus ſuppetit alaude dei ſit vacua. Ab eius laude nulla te huiꝰvite ꝓſperitas reuocet. nulla cōpeſcat aduerſitas. Sic em̄ ex toto corde laudabis dn̄m. Sedcū ex toto corde eū labaueris. et diligēs lauda.nil aliud ab eo ꝙͣ ip̄m expetēs: vt ip̄e ſit finis deſiderij tui. ip̄e premiū laboris. ip̄e ſolaciū huiusvmbratil̓ vite. ip̄e poſſeſſio illiꝰ beate vite. Adhoc itaqꝫ facta es: vt cuꝫ ſine fine collaudas: qd̓tūc vtiqꝫ ītelliges pleniꝰ. cū eius beata viſioneſublimata. videbis te ſola ⁊ gratuita bonitateillius. cū nō eſſes. de nihilo tambeatā: ⁊ ad tamīeffabilē beatitudinē creatā. vocatā. iuſtificatāgl̓ificatam. Talis nāqꝫ contēplatio infatigabilem tibi amorē dabit. eum ſine fine laudādi: exquo: ⁊ ꝑ quē: ⁊ in quo: tantis ⁊ tam īmutabilibꝰbonis te beatificatā gaudebis Hec Anſel. NōCapitulum. lxxxv.ſolū aūt hec p̄miſſa: ſed maxima qͦꝫ redēptoris ⁊ſaluatoris tui bn̄ficia: qͥbꝰ te cū ꝑdita eſſes redemit ⁊ ſaluauit. ac multipharie ml̓tiſqꝫ modis viſitauit ⁊ ſublimauit: ad laubādū deū te ꝓuocātmultipliciter ⁊ obligāt. Exerce gͦ te ī laude diuina: qꝛ ad hoc tibi mēbra ſūt data: vt deo laudescanas: ⁊ gr̄as ei r̄feras. Un̄ Criẜ. Nā ⁊ oculos ⁊os ad auditū ꝓpterea ī nob̓ poſuit deꝰ: vt oīa ip̄imēbra ſeruirēt: vt q̄ ip̄ius ſūt audiamꝰ: q̄ ip̄iusſūt loqͣmur: q̄ ip̄iꝰ ſūt oꝑemur eiqꝫ laudes canamus aſſiduas. ⁊ gr̄as ꝑ cūcta referamꝰ. ꝑ q̄ hecoīa ꝯſciēcie nr̄e ſecreta mūdemꝰ Hec Criẜ. Utaūt meliꝰ ī laude diuina te valeas exercere. pͥushūilia te deo valde: ⁊ dic̄ ex ītimis p̄cordijs tuishūiliter ⁊ deuote. O pat̉ miſericordiaꝝ: ſcio etvere cognoſco. ꝙ me pct̄orē miſerū magis deceret corā te iacere proſtratū: ⁊ cū fletu ac gemitu pct̄orū veniā flagitare. ꝙͣ te ore polluto laudare. Sed tn̄ de tua pijſſima bonitate ⁊ īgenitadulcedine. oībꝰqꝫ mortalibꝰ ꝓmulgata v̓tute ꝯfiſus. te laudare cupio ex ītimis p̄cordijs: obſecrās viſcera miſeratōnū tuaꝝ: vt me vermē inmūdū. canē mortuū. ⁊ cadauer putridū. nō deſpicias dn̄e deus meꝰ. Nempe virtutes celoꝝ tecōdigne laudare nequeūt. qͣntominꝰ homo fragilis putredo ⁊ vermis. Bonoꝝ quidē meoꝝ nōindiges: ſꝫ tuā ſuꝑexcellēteꝫ bonitatē tāto nob̓manifeſtā facis: qͣnto irfirmitatibꝰ nr̄is magismiſerādo cōdeſcēdis: ⁊ gratiā gͣtis ex ſola liberalitate ligaris. Umbrā quidē nitit̉ apprehēde̓: etſequit̉ vētū: qͥ ſe ex ꝯdigno laudare te exiſtimatImpoſſibile attēptat. qͥ te ad plenū laudare laborat. Nec tn̄ ideo a laude ceſſanduꝫ ē: ſed mihiꝑiterqꝫ oībꝰ creaturis laudare ꝯuenit ſuū creatorē: qꝛ nulla creatura ē q̄ opificē ſuū nō laudatvel faltē laudabilē reddat. Nō ignoro dictū propheticū: qꝛ videlicet rectos decet collaudatō: etqꝛ nō ē ſpecioſa laus in ore pct̄oris: ⁊ ideo ve mihi: qꝛ qͥd dicā nō habeo. aut qͥd r̄ſpondebo mihicū ip̄e fecerim: Si em̄ iuſtificare me voluero.os meū ꝯdemnabit me. Sed nūqͥd id̓o te nō laudabo: qꝛ īmūduꝫ me eſſe cognoſco: Nōne ⁊ vermes. ⁊ rane īmūde ex putredine generate coaxitātes ī paludibꝰ. te ſuū creatorē laudare cupiunt ꝓut ſciūt ⁊ pn̄t. Nā ⁊ ſi velut alaudula ⁊ philomena dulcit̉ cātare neſciūt: ſꝫ nec velut horatōnal̓ te cognoſcere poſſunt. ſaltē hoc faciūt qd̓te cognoſcentibꝰ materiā tuē laudis tribuunt.O vtinā cūcta ſuauia inſtrumēta muſicalia. celeſtes quoqꝫ armonie. ac terreſtres melodie decorde ſuo ſurſum ꝓcederēt: ⁊ condignas laudestamdulcit̉ ꝑſonarēt: vt oculis diuine maie ſtatis tue grate fierēt: ac totā celeſteꝫ curiā nouoquodā et īeffabili gaudio letificarēt. Sed quiddicā: Memetip̄m domine tua laude indignū eſſecognoſco. ꝙͣobrem precor: vt ſalteꝫ cetere creature nobilitate preclare. imꝑfectum meum dignent̉ ſupplere. Igitur opto et ex toto corde deſidero: vt orbes planetarum: ac celum ſydereūlimpidiſſimo lumine radioſum. Florifera quoqꝫgermina vernali decore conſpicua. pulchriſqꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten