Secunde partiset regula penitēdi. Sextū ē ꝙ nos caueamusne vnꝙͣ xp̄m negemꝰ. xp̄m nāqꝫ negat quis inomni mortali peccato. qꝛ ꝯſentiendo dÿaboloabnegamꝰ xp̄m et recedimus ab eo. In ꝯformādo ſe huic articl̓o. cogitet hō ꝙͣpie ip̄m dereſpitiet. et tunc inſtar beati petri rememoretur peccata ſua breuiter et ſūmarie: et ea quātuꝫ pt̄ lacrimis ſaltē cordis defleat. Ih̓u qui apetro apoſtoloꝝ tuoꝝ principe ter negari te ꝑtuliſti. quiqꝫ eū miſericorditer reſpitiēs: reatūſuū amare flere feciſti. reſpice queſo me oculoclemētie tue. et ꝯcede me verbis vel factis te nūꝙͣ negare. et peccata mea digne d̓flere. Tandē fatigati principes iudeoꝝ. et miniſtri iniqͥtatis et ceteri iudei: receſſerūt eūtes ad dormiendū. et mittētes dn̄m ih̓m in quēdā carceremibi ſubtus ſolariū. cuiꝰ adhuc videri pt̄ veſtigium. ligauerūt eū ibi ad quandā colūnam lapideaꝫ. cuiꝰ pars ibideꝫ mutata fuit: et adhuc vtdr̄ apparet. Dimiſer̄t nihilominꝰ cū eo aliquosarmatos ad tutiorē cuſtodiā. qͥ eū vexauerūtꝑ totā noctē reſiduā quaſi non ſufficeret diesad cōplendū malitiā ſuā: deriſionibuſqꝫ et maledictōibus vacātes ꝯuitiabant̉ ei: dicētes. putabas eē prudētior pͥncipibꝰ et melior pharizeis? Nūc tua ſtultitia apparet mō ſtas vt ꝯuenit: et morte crudeliſſima cito morieris. Intue̓igit̉ qualit̓ illi audaces et peſſimi cōuitiantureidē et inſultāt: et modo vnus modo alius verbis: et forte etiā factis ꝯͣ eū inſurgūt. Tāta eīdicūt et faciūt et irreuerēter hmōi marcēnarijet viliſſimi quāta poſſūt. Un̄ anſ. Nox inſōnistota ducebat̉. nulla ꝓrſus requies ih̓u p̄ſtabat̉miniſtroꝝ impia plebs iniuriat̉ alapis. et cōlaphis: innocēs mactat̉. Intuere nunc obprobrijs dn̄m verecūdū. in tormētis v̓o pacientemet vultū ſemꝑ ad terrā habēteꝫ ⁊ ſilentē ad oīatāꝙͣ vere eēt dep̄henſus ī culpa. et mira cordisꝯtritōe cōpatere creatori. hec anſh̓. Et ſic ſtatdn̄s rectus ad iſtā colūnā ligatꝰ. et ſaturatusobprobrijs uſqꝫ mane. afflictꝰ nimis frigore etlabore. qꝛ hÿems erat et noctes longe. Tu ergo ibis ad eū. et vehemēter ſibi cōpatiēs: dicesad ip̄m. O dn̄e. ad quoꝝ manꝰ veniſti? Quantaē pacīa tua? Uere iſta ē hora tenebraꝝ. Et tūcdeuotiſſime oſculaberis manꝰ et pedes eiꝰ venerabiles. et vincula illa duriſſima: et ſedebis ibiad pedes illius dolēs et lugens: et dicēs. O dn̄eih̓u. ſaltē requieſcat caput tuū ſuꝑ humerummeū. ex quo te liberare nō poſſū. Et tunc recōmēdabis te ei et oēs amicos tuos: ⁊ totū abſqꝫdubio ꝯcedet tibi. quicqͥd rogaueris ⁊ petierisab eo. Et dicēs ei. O dn̄e quid dicā ī craſtinumdigniſſime matri tue. Et ſic ad pedes beatiſſimos aliquātulū dormitabis et qu ieſces. ſi tn̄dormire potes: in tali ſtatu dominum tuuꝫ vibens. Oratio.Omine ih̓u xp̄e qui hora matutina corā anna a miniſtro alapā ſuſcepiſti. ette ligatū ad caÿphā duci ꝑmiſiſti. ⁊ tota nocte multa obprobria et incōmoda ꝑtuli-Capitulum. lxj.ſti. tribue queſo mihi peccatori. vt ſimilia pati gaudeā ꝓ gloria tui nominis: ⁊ gaudijs perfrui merear eternis. Illis qͦꝫ tue pietatis ocul̓qͥbus tūc petrū reſpex iſti: me miſerū frequent̓reſpitias. qͥ te totiēs pͣuis cogitatōibꝰ. locutōibus. oꝑibus. negligētijſqꝫ negaui. vt valeaꝫ defectus meos cognoſcere et inde penitere: ac veniā et grām merear apud te īuenire Amen.De prima.Capitulū.LXI.Ora prime corde doloroſo et meſto meditaberis. qualit̓mane qn̄ dies ē factꝰ tēpeſtiue. ꝯuenerūt apd̓ cayphan pͥncipes ſacerdotū .i. pontifices q̄ p̄cellebāt reuerētia dignitatis. ac ſeniores ppl̓i qͥ p̄cellebāt reuerētia etatis. ⁊ ſcribe qͥ p̄cellebāt reuerētia doctrine legalis. ad ꝯſiliū aduerſus ih̓m. vt traderēt eummorti: et fecerūt dn̄m tuū dulcē ih̓m nimis afflictū ibi adduci. Hic ē ꝯuētꝰ malignantiū. cuius prior ſiue abbas erat caÿphas. qui erat pōtifex anni illius. Cū aūt volūt eū de domo du.cere: dicūt ei. Ih̓u quid facis; ibimus an non:Ueni quia pͥncipes ⁊ ſacerdotes mandāt ꝙ ducaris ad ꝯſiliū vbi te expectāt cū populo. volētes te tradere pijlato vt moriaris. Tu autē ſiadhuc cogites te cū ip̄o eē. dicēs cū magna cōpaſſione. Heu domine mi. heu magiſter bone.quia iam volūt te ꝑdere. Iam volunt te mortitradere. O domine quid ego miſer faciam: O ꝙͣcrudeles et ꝙͣdoloroſi rumores. O domine ꝙͣlugubrem viſionem habebit tua mater dulciſſima. ꝙͣamaros rumores audiet tam ip̄a ꝙͣ oēsqͥ te diligunt cū ea. O dn̄e quid ego miſer faciam. Ibo tecum dn̄e. vel ibo nūtiare et diceredomine mee benigne matri tue vt veniat ad tePoſtea videbis quomō ducūt eū tanꝙͣ agnuꝫmāſuetū. qͥ portat̉ ad victimā: et quomodo intrat ligatꝰ et afflictus. et omnes in eū reſpitient: et inſultātes ei dicūt. O ih̓u hic es? Quō ſiꝓpheta eras: iſtud nō p̄uidebas? Talia ⁊ multaſimilia poterāt ei dicere illi maledicti. Cōſideramō quātū iudei ſitiebāt ſanguinē ih̓u xp̄i. qͥ ſūmo mane querebāt ſentētiaꝫ de mortē eiꝰ dariNā tāta erat eoꝝ neqͥtia. vt nulla mora interponeret̉. qͥn occidendꝰ pr̄ lato trāderetur. Et ſicbis fuit ꝯſiliū impioꝝ aduerſus ih̓m. pͥmo an̄gallicantū. vt viſum ē ſuperius. ſecūdo maneqn̄ dies eſt factus. Quia eī ex teſtimonijs p̄habitis non habebant aliquid vnde coram pÿlato ſicut reus mortis accuſari poſſet. iō vlteriꝰꝯſulebāt qualiter eū morte dignū accuſarent.Et tūc dixerūt ei. Si tu es xp̄c .i. rex et vnctusdic nobis; Ubi beda. Non veritatē deſiderabāt.ſed calumniam preparabant. Siquidem xp̄mhominem tantummodo de ſtirpe dauid venturum ſperantes: hoc ab eo querebant. vtſi diceret. ego ſum xp̄c: calumniaretur. ꝙ ſibi regiam poteſtatem arrogaret: et ob hoc a rege puniendus eſſet. Et ait illis. Si vobis dixero. ſcilicet ꝙ ſim xp̄c non credetis mihi: ſicut et al̓s