De laude⁊ ad dominū multipharie nos vocantē toto corde ⁊ deſiderio tendamꝰ. Quia vt ait Augꝰ. Exultauit vt gigas ad currendā viā: nō em̄ tardauit ſꝫ cucurrit. clamās dictiſ. factis. morte. vitadeſcenſu. aſcenſu. vt redeamꝰ ad eū. ⁊ diſceſſit aboculis: vt redeamꝰ ad cor ⁊ īueniamus eū. Adip̄m quoqꝫ aſpiciētes ⁊ eū ſemꝑ in corde retinētes. pugnemꝰ viriliter: qꝛ tota hec preſens vitamilitia eſt ac conflictus ⁊ pugna. Nam ꝓſpera⁊ aduerſa. feruor ⁊ tepiditas. refectio ⁊ media.ſopor ⁊ vigilia. ſolicitudo ⁊ pigricia. fletus ⁊ letitia. quies ⁊ labor. ſalus ⁊ infirmitas. afflictō ⁊voluptas. ⁊ quecūqꝫ ī hoc mūdo ſunt. pugnantꝯtra nos ⁊ inſidiant̉ nobis. Et quia nūꝙͣ deeſtaduerſarius nobis inſidiando. ſit ſemper ꝑatusnoſter animꝰ reſiſtēdo: qꝛ certamē noſtrū breueeſt. p̄miū v̓o eternū. Nec vnꝙͣ a pugna ceſſemꝰ:qꝛ quātūcūqꝫ vicerimus. ſemper tn̄ reſtat ꝙ vīcamus. Und̓ Leo papa. Donet licꝫ ſanctis ſuisquottidianā gr̄a diuina victoriā. nō aufert tam̄dimidicandi materiā: qꝛ ⁊ hocip̄m de miſericordia ꝓtegentis eſt. qui nature mutabili ne de cōfecto p̄lio ſuꝑbiret. ſemꝑ voluit ſuꝑeſſe ꝙ vinceret. Un̄ ⁊ Criẜ. Sancti ⁊ ſi a carne vinci nō poſſūt qͣſi iam ſpiritales. tn̄ ꝑcuti poſſūt qͣſi adhuccarnales Hec Criẜ. Igit̉ qͥcquid delectamēti vl̓cruciatus tranſitorij occurrit. ſtatim hoc tanꝙͣp̄teritū reputemꝰ. ⁊ ad id qd̓ ſemꝑ manet mentis oculos dirigamꝰ. Nam oīa que in mūdo ſūtvelut vmbra pelociter trāſeūt. ita vt p̄ter ita ſūtnec fuiſſe putent̉. Et ideo momētaneū eſt ⁊ citotrāſit qd̓ hic delectat ⁊ cruciat: ſed eternū eſt etſine fine manet qd̓ ibi cruciat vel delectat. Nectn̄ digna facere vl̓ pati hic poſſumꝰ. ad ea q̄ ibiꝯſequi vel euadere ſperamꝰ. Un̄ Bernh̓. Nō ſūtcōdigne paſſiōes hꝰ tꝑis ad pct̄a que cōmiſimꝰad beneficia que accepimꝰ. ad penas inferni qͣseuaſimꝰ. ad p̄mia eterna que expectamus HecBernh̓. Tanta quippe eſt p̄eminēcia eterne glorie. ad tꝑales ⁊ trāſitorias paſſiōes: vt diligensꝑſpector deberet potius eligere. multis annis īfornace ignis ardētis velle torqueri: ⁊ ml̓ta mala pati. ꝙͣ mīmo premio in futuro ſibi reſeruatovelle p̄uari: qꝛ labor eſt cū fine. ⁊ merces ſine fine. Unde Augꝰ. O aīa mea ſi quottidie oporte̓tnos pati tormēta ⁊ ꝑferre penas. ſi ip̄am iehennā longo tꝑe tollerare: vt xp̄m in gl̓ia ſua poſſemus videre ⁊ ſanctis eius aſſociari. nōne eſſetdignū pati om̄e qd̓ triſte ē: vt tanti boni tāteqꝫglorie ꝑticipes haberemur. Inſidient̉ ergo demones. parēt ſuas temptatōnes. frāgant corpꝰieiunia. p̄mant veſtimēta. labores grauēt. vigilie exiccent. inclamet me iſte. inqͥetet me ille. frigus īcuruet. ꝯſciēcia murmuret. calor prat. caput doleat. pectus ardeat. inflet̉ ſtomachꝰ. palleſcat vultus. infirmer totus. deficiat in dolorevita me a: ⁊ anni mei ī gemitibꝰ. ingrediat̉ putredo in oſſibꝰ meis ⁊ ſubter me ſcāteat: vt reqͥeſcam in die tribulatōis et aſcendā ad populuꝫaccinctū nr̄m. Un̄ ⁊ Criẜ. Oīa agamꝰ: vt non agloria excidamꝰ. Nequaꝙͣ em̄ difficile ſi volueridiuinamus. nequaꝙͣ oneroſū ſi attēderimus. Si enimſuſtinuerimꝰ ⁊ cōregnabimus. Quid eſt ſi ſuſtinuerimus? Si tribulatōes ferimꝰ. ſi ꝑſecutōnesſi artā ambulauerimꝰ viam. arta em̄ via eſt etlaborioſa. optōne v̓o noſtra leuior fit ſpe futurorū. Trāſponamꝰ igit̉ oculos in celum: ⁊ ſemperilla ÿmaginent̉ et videamus. Si em̄ in illis ſemper conſeruabimur. non a voluptuoſis que hicſunt paciemur quid. neqꝫ triſtia: vt grauia portabimus. hec et his ſimilia deridebimus. ⁊ nihilneqꝫ nos ſubicere. neqꝫ eleuare poterit. ſolū ſi deſideriū illuc tenderimus. ſi ad amorē illum aſpiciemus. Et quid dico: quoniā nō dolebimus inp̄ſentibꝰ verſucijs. Neqꝫ em̄ videre ea putabimusd̓ reliquo. tale em̄ eſt amor ſpūalis. Eos deniqꝫqui nō pn̄tes ſunt nobiſcū: ſed abſūt. diligūt̉ at̄ſcd̓m vnāquāqꝫ ymaginamur diē. magna enimamoris tÿrannis. ab oībus em̄ deſiſtit. ⁊ ei qͥ diligit̉ alligat animā. Si ita xp̄m amauerimꝰ oīaque hic ſunt vmbra. oīa ymago videbunt̉ ⁊ ſomniū. Et dicemus ⁊ nos. Quis nos ſeꝑabit ab amore xp̄i. Tribulatō vel artatio. Nō dixit pecunie: vel diuicie: vel pulcritudo. hec em̄ valde vilia et deriſibilia. ſed q̄ videbant̉ eſſe grauia poſuit. fames ꝑſecutōnes mortes. deind̓ ille quideꝫ⁊ hec vt nihil exiſtentia expuit. Hec igit̉ oīa excogitātes ⁊ voluptatē voluptati cōparētes. eligamus que meliora ſunt: vt ⁊ futuris fruamurbonis Hec Criſoſtomꝰ. Oratio.hū largitor donorum oīm: qui in ignisſpecie ſuꝑ diſcipulos tuos miſiſti ſpiritūct̄m. p̄cor ⁊ obſecro pijſſime: vt hec dona q̄ diſcipuli tui de tua ſumſerūt largitate (licꝫīdignus) ſumā ad ſalutē meā te largiēte. ⁊ mitte ſuꝑ nos ſeruos tuos ſpm̄ tue caritatis. dilectōis et pacis. qͥ corda nr̄a viſiter. a vicijs purget. v̓tutibꝰ illuſtret. ī vīculo dilectōis aſtringatluīe tue cognitōis illuſtret. ⁊ ardore tue dilectōnis inflāmet: cōdona nobis pct̄a ⁊ dona vitameternā Amē.De laude diuina. Capitulū. LXXXV.C qꝛ dictū ē de laude diuina. qͣ ſꝑ deū laudare d̓bemꝰ. idcirſco ꝯſequēt̉ d̓ ea aliꝙͣtulū latiꝰ videamꝰ. Immēſa qͥppe creatoris ⁊ cōditoris tui bn̄ficia. q̄ tibi o aīa mea ab eo cū te exnihilo creauit ⁊ ꝯdidit collata ſūt. ad debitū ꝯtīnue dilectōis: ac gr̄arū actōis ⁊ laudis iugit̉ r̄ddēdū te aſtrīgūt. Ad hoc em̄ cū nō eſſes ſola etgͣtuita bonitate illiꝰ creata ⁊ ad ſil̓itudinem deifct̄a es: vt eū diligēdo ſꝑ: ⁊ ſn̄ fine collaudes. Un̄Anẜ. Euigila aīa mea euigila. adhe̓ diuīs hoīsītēde ſempit̉nis tꝑalibꝰ de̓lictis. Cōſidera in ip̄ocreatōis exordio. qͥd ſb̓limitatis. qͥd dignitatisꝯditor tibi ꝯtulerit: ⁊ ꝑpēde qͦ amore: qͣ beneratōe colēdꝰ ſit. Certe cū vniuerſitatē reꝝ viſibiliū⁊ īuiſibiliū creās ⁊ ordinās. hūanā naturā fatēdiſpōſuiſſꝫ. ſūmo ꝯcilio d̓ tue ꝯditōis dignitatetractauit: vtpote quā ceteris creaturis q̄ ī md̓oſūt altiꝰ honorare diſpōſuit. Uid̓ igit̉ ſb̓limitatētue cratōis. ⁊ retracta debituꝫ reddēdi amoris.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten