Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De laude ad dominū multipharie nos vocantē toto corde deſiderio tendamꝰ. Quia vt ait Augꝰ. Exultauit vt gigas ad currendā viā: em̄ tardauit ſꝫ cucurrit. clamās dictiſ. factis. morte. vitadeſcenſu. aſcenſu. vt redeamꝰ ad. diſceſſit aboculis: vt redeamꝰ ad cor īueniamus. Adip̄m quoqꝫ aſpiciētes ſemꝑ in corde retinētes. pugnemꝰ viriliter: qꝛ tota hec preſens vitamilitia eſt ac conflictus pugna. Nam ꝓſpera aduerſa. feruor tepiditas. refectio media.ſopor vigilia. ſolicitudo pigricia. fletus letitia. quies labor. ſalus infirmitas. afflictōvoluptas. quecūqꝫ ī hoc mūdo ſunt. pugnantꝯtra nos inſidiant̉ nobis. Et quia nūꝙͣ deeſtaduerſarius nobis inſidiando. ſit ſemper ꝑatusnoſter animꝰ reſiſtēdo: qꝛ certamē noſtrū breueeſt. p̄miū v̓o eternū. Nec vnꝙͣ a pugna ceſſemꝰ:qꝛ quātūcūqꝫ vicerimus. ſemper tn̄ reſtatcamus. Und̓ Leo papa. Donet licꝫ ſanctis ſuisquottidianā gr̄a diuina victoriā. aufert tam̄dimidicandi materiā: qꝛ hocip̄m de miſericordia ꝓtegentis eſt. qui nature mutabili ne defecto p̄lio ſuꝑbiret. ſemꝑ voluit ſuꝑeſſe vinceret. Un̄ Criẜ. Sancti ſi a carne vinci poſſūt qͣſi iam ſpiritales. tn̄ ꝑcuti poſſūt qͣſi adhuccarnales Hec Criẜ. Igit̉ qͥcquid delectamēti vl̓cruciatus tranſitorij occurrit. ſtatim hoc tanꝙͣp̄teritū reputemꝰ. ad id qd̓ ſemꝑ manet mentis oculos dirigamꝰ. Nam oīa que in mūdo ſūtvelut vmbra pelociter trāſeūt. ita vt p̄ter ita ſūtnec fuiſſe putent̉. Et ideo momētaneū eſt citotrāſit qd̓ hic delectat cruciat: ſed eternū eſt etſine fine manet qd̓ ibi cruciat vel delectat. Nectn̄ digna facere vl̓ pati hic poſſumꝰ. ad ea ibiꝯſequi vel euadere ſperamꝰ. Un̄ Bernh̓. ſūtcōdigne paſſiōes hꝰ tꝑis ad pct̄a que cōmiſimꝰad beneficia que accepimꝰ. ad penas inferni qͣseuaſimꝰ. ad p̄mia eterna que expectamus HecBernh̓. Tanta quippe eſt p̄eminēcia eterne glorie. ad tꝑales trāſitorias paſſiōes: vt diligensꝑſpector deberet potius eligere. multis annis īfornace ignis ardētis velle torqueri: ml̓ta mala pati. ꝙͣ mīmo premio in futuro ſibi reſeruatovelle p̄uari: qꝛ labor eſt fine. merces ſine fine. Unde Augꝰ. O aīa mea ſi quottidie oporte̓tnos pati tormēta ꝑferre penas. ſi ip̄am iehen longo tꝑe tollerare: vt xp̄m in gl̓ia ſua poſſemus videre ſanctis eius aſſociari. nōne eſſetdignū pati om̄e qd̓ triſte ē: vt tanti boni tāteqꝫglorie ꝑticipes haberemur. Inſidient̉ ergo demones. parēt ſuas temptatōnes. frāgant corpꝰieiunia. p̄mant veſtimēta. labores grauēt. vigilie exiccent. inclamet me iſte. inqͥetet me ille. frigus īcuruet. ꝯſciēcia murmuret. calor prat. caput doleat. pectus ardeat. inflet̉ ſtomachꝰ. palleſcat vultus. infirmer totus. deficiat in dolorevita me a: anni mei ī gemitibꝰ. ingrediat̉ putredo in oſſibꝰ meis ſubter me ſcāteat: vt reqͥeſcam in die tribulatōis et aſcendā ad populuꝫaccinctū nr̄m. Un̄ Criẜ. Oīa agamꝰ: vt non agloria excidamꝰ. Nequaꝙͣ em̄ difficile ſi volueridiuinamus. nequaꝙͣ oneroſū ſi attēderimus. Si enimſuſtinuerimꝰ cōregnabimus. Quid eſt ſi ſuſtinuerimus? Si tribulatōes ferimꝰ. ſi ꝑſecutōnesſi artā ambulauerimꝰ viam. arta em̄ via eſt etlaborioſa. optōne v̓o noſtra leuior fit ſpe futuro. Trāſponamꝰ igit̉ oculos in celum: ſemperilla ÿmaginent̉ et videamus. Si em̄ in illis ſemper conſeruabimur. non a voluptuoſis que hicſunt paciemur quid. neqꝫ triſtia: vt grauia portabimus. hec et his ſimilia deridebimus. nihilneqꝫ nos ſubicere. neqꝫ eleuare poterit. ſolū ſi deſideriū illuc tenderimus. ſi ad amorē illum aſpiciemus. Et quid dico: quoniā dolebimus inp̄ſentibꝰ verſucijs. Neqꝫ em̄ videre ea putabimus reliquo. tale em̄ eſt amor ſpūalis. Eos deniqꝫqui pn̄tes ſunt nobiſcū: ſed abſūt. diligūt̉ at̄ſcd̓m vnāquāqꝫ ymaginamur diē. magna enimamoris tÿrannis. ab oībus em̄ deſiſtit. ei diligit̉ alligat animā. Si ita xp̄m amauerimꝰ oīaque hic ſunt vmbra. oīa ymago videbunt̉ ſomniū. Et dicemus nos. Quis nos ſeꝑabit ab amore xp̄i. Tribulatō vel artatio. dixit pecunie: vel diuicie: vel pulcritudo. hec em̄ valde vilia et deriſibilia. ſed videbant̉ eſſe grauia poſuit. fames ꝑſecutōnes mortes. deind̓ ille quideꝫ hec vt nihil exiſtentia expuit. Hec igit̉ oīa excogitātes voluptatē voluptati cōparētes. eligamus que meliora ſunt: vt futuris fruamurbonis Hec Criſoſtomꝰ. Oratio. largitor donorum oīm: qui in ignisſpecie ſuꝑ diſcipulos tuos miſiſti ſpiritūct̄m. p̄cor obſecro pijſſime: vt hec dona diſcipuli tui de tua ſumſerūt largitate (licꝫīdignus) ſumā ad ſalutē meā te largiēte. mitte ſuꝑ nos ſeruos tuos ſpm̄ tue caritatis. dilectōis et pacis. corda nr̄a viſiter. a vicijs purget. v̓tutibꝰ illuſtret. ī vīculo dilectōis aſtringatluīe tue cognitōis illuſtret. ardore tue dilectōnis inflāmet: cōdona nobis pct̄a dona vitameternā Amē.De laude diuina. Capitulū. LXXXV.C qꝛ dictū ē de laude diuina. ſꝑ deū laudare d̓bemꝰ. idcirſco ꝯſequēt̉ ea aliꝙͣtulū latiꝰ videamꝰ. Immēſa qͥppe creatoris cōditoris tui bn̄ficia. tibi o aīa mea ab eo te exnihilo creauit ꝯdidit collata ſūt. ad debitū ꝯtīnue dilectōis: ac gr̄arū actōis laudis iugit̉ r̄ddēdū te aſtrīgūt. Ad hoc em̄ eſſes ſola etgͣtuita bonitate illiꝰ creata ad ſil̓itudinem deifct̄a es: vt diligēdo ſꝑ: ſn̄ fine collaudes. Un̄Anẜ. Euigila aīa mea euigila. adhe̓ diuīs hoīsītēde ſempit̉nis tꝑalibꝰ de̓lictis. Cōſidera in ip̄ocreatōis exordio. qͥd ſb̓limitatis. qͥd dignitatisꝯditor tibi ꝯtulerit: ꝑpēde amore: beneratōe colēdꝰ ſit. Certe vniuerſitatē reꝝ viſibiliū īuiſibiliū creās ordinās. hūanā naturā fatēdiſpōſuiſſꝫ. ſūmo ꝯcilio tue ꝯditōis dignitatetractauit: vtpote quā ceteris creaturis ī md̓oſūt altiꝰ honorare diſpōſuit. Uid̓ igit̉ ſb̓limitatētue cratōis. retracta debituꝫ reddēdi amoris.