⁊ de exercitio mentis in deumſub ſpecie ſanctitatis vos deciꝑe volentes: nolite exire a vr̄o loco et ꝓpoſito. ad videndū euꝫvel ad ſeq̄ndū ꝑ oꝑis imitatōeꝫ. Et ſi dixerint.ecce īpenetralibus et in locis occultis eſt. ſubſpecie cognitōis diuinoꝝ archanoꝝ maliciameius palliātes ⁊ vos deciꝑe volentes: nolite credere. Uel ẜm Diero. Si quis ꝓmiſerit vobis. ꝙin deſerto gentiliū et philoſophorum dogmatexp̄c moret̉. aut in hereticoꝝ penetralibus ⁊ occultis ſeu obſcuris ꝯuenticl̓is. q̄ dei pollicēturarchana: nolite credere. Non eniꝫ deus in ſcd̓oaduentu in deſerto bagabitur. nec in penetralibus aut in aliqͦ angulo terre. vel in occl̓to loco ſeu in aliquibꝰ obſcuris latitabit: ſed de celoveniens manifeſte oībus vbiqꝫ apparebit: quialicet aduētus xp̄i in carnē fuerit occl̓tus. tam̄aduentus eiꝰ ad iudiciū erit ita manifeſtꝰ. ꝙ n̄poterit aliquē latere tanꝙͣ incognitus. In primo em̄ aduētu venit in hūilitate et paucis cognitus. et a multis deſpectꝰ et reprobatꝰ. ſꝫ inſcd̓o aduentu veniet manifeſtꝰ et glorioſus. inpoteſtate orbem iudicaturus. Nam (vt ait Auguſti) occultum oportebat eū benire vt iudicaretur. manifeſtus aūt beniet vt iudicet. Quaſidiceret. Nolite eis credere: qꝛ dies aduentꝰ meiita clara erit. ꝙ nullus de ea dubitare poterit.Ad qd̓ ſimilitudinē fulgoris introducit. Sicut em̄ fulgoret ſplendor ſolis exit ab oriēte. etſubito apparet vbiqꝫ uſqꝫ in occidentē. oculis .ſ.oīm manifeſtus. et nō in vna ꝑte videt̉ et fulget. ſed in oībus: nec ānunciante vel p̄cone indiget. ſed in inſtanti momento tꝑis in orbemterraꝝ vniuerſum apparet: ita aduentꝰ filij hominis ad iudiciū generale. erit ſubitus et choruſcus ⁊ manifeſtꝰ oībus: et ita patens ⁊ clarꝙ nullus dubitare poterit: et nō h̓ vel illic. ſedſimul vbiqꝫ ꝓpter effuſionem. et ſplendoreꝫ glorie apparebit. Stultum eſt gͦ eum credi eſſe vl̓querere in ꝑuo loco et in abſcondito. qui tociꝰmundi lumē eſt. Vnde Ambro. Xp̄c ſicut fulgur choruſcans. ꝑ vniuerſum mundum luminis ſui globos ſpargit. Et ideo nec in deſertisnagat̉. nec aliquibꝰ locis clauditur: quia celuꝫet terram ego cōpleo dicit dn̄s. Sed luce fulgoris fulget̉. vt in illa nocte reſurrectōnis glariam videre poſſimus. Et (vt dicit Criẜ) ſicutfulgur ẜm qualitatē fulgoris ſui nō digne aſpicitur. ſic et cū venerit xp̄c ẜm menſurā glorieeius nō poterūt eū ſufficienter aſpice̓. Et ſicut iam inſtruxit diſcipl̓os de modo apparitionis ſue. qꝛ ſicut fulgur maīfeſte veniet: ſic nūcꝯn̄ter inſtruit eos de loco in quo futurus eſt.Unde ſubiungit. Ubicunqꝫ fuerit corpus .i. xp̄cin humanitate quia iudicabit in forma humana ſcilicꝫ glorioſa: ibi cōgregabūt̉ et aquile. ideſt ſancti occurrētes obuiā xp̄o ad iudiciū venienti. quibꝰ innouata eſt iuuentus vt aquile.Xp̄c dicit̉ corpus. ad denotandū carnis veritatē et on̄ſionis ſpēm. in qͣ videbit eū oīs ocl̓uselecti d̓o dicūtur aquile ꝓpter reſurrectōis innouatōꝫ ⁊ viſionis ſubtilitatē. qͣ ſolē iuſticie irſecunde partis. Capituluꝫ. xlj.re uerberatis oculis videbimꝰ. Quaſi dice̓t ẜmCriẜ. Duꝫ in glorioſo corꝑe aduenerit ſiliꝰ hominis. non oportet in angulis eſtimare eū eſſeqꝛ tanta erit obſequentiū ſibi ſanctorū multitudo. vt vnicuiqꝫ pateat ꝙ ipſe eſt xp̄c dn̄s. caput totius eccl̓ie. et ſuꝑ omnē prīcipatū ⁊ virtutem. et ſuꝑ omne qd̓ noīatur in hoc ſeculo ⁊futuro: ꝑ aquilas em̄ multitudinē angeloꝝ etſanctoꝝ vniuerſoꝝ on̄dit. Ideo em̄ ſancti aquilis aſſimilant̉. qꝛ ſicut filij aquilaꝝ ad ſoleꝫ ꝓbant̉. vt ſiquidē recto aſpectu intende̓ potuerint cōtra radios ſolis. intelligant̉ eſſe legittimi: ſi aūt nō potuerint. cognoſcant̉ adulterini: ſic et filij dei ad xp̄i iuſticiam ꝓbantur. Sieniꝫ potuerint pleno corde iuſticie eius verbaſuſcipere. intelligūtur eſſe legittimi: ſi aūt nonpotuerint. cognoſcuntur de dÿabolo eſſe nati.Hec Criẜ. Quia ergo aduentus xp̄i erit ita publicus et manifeſtus. et ꝙͣtum ad modum et ꝙͣtum ad locum: ideo ipſe non indiget preconibꝰet nuncijs talibus. qui vobis ānuncient: dicentes. hic vel illic eſt xp̄c. Igit̉ nolite talibꝰ crede̓.Omine ih̓u xp̄e pie. da mihi diſis mundi abhominatōnibus et ſeuientibꝰ tribulatōnibus. ad montes et culmina virtutum fugere: et in celeſtibus conuerſando. deſpūali ſublimitate ad carnalia deſideria. ⁊ actꝰpriſtine ꝯuerſatōis mūdane nō deſcende̓. vl̓ meinclinare: ⁊ in anteriora me extendēdo. et ꝓ fructu bonoꝝ operū laborādo. in poſteriora et adtꝑalia quibꝰ me exui nō reſpicere. Da etiā mihi. vt nullis ſeductoribꝰ credēs. regnū gr̄e quodint̉ nos pōt eē querā. ⁊ r̄gnū gl̓e ꝑueniā Amē.¶ De remedijs ꝯtra ſpirituales nouiſſimi temporis temptatōnes et exercitio mentis in deuꝫ.Capitulum Quadrageſimum primum.T quia vt dictū ē. anteaduentū dn̄i veniēt ml̓ti pſeudo xp̄iet pſeude ꝓph̓e .i. ſimulati et falſi. etſeducēt ml̓tos. qui an̄ videbant̉ etiam ꝑfecti: ideo hic ꝯn̄ter ponūt̉ aliqͣ remedia.ꝯtra quaſdā tēptatōes ſpūales. q̄ iſto tꝑe habūdant ad ꝓbandū et purgandū electos: q̄ in cordibus quorūdā ſeminant̉ a dÿabolo. et p̄parantlocū antixp̄o. Dupl̓r at̄ veniūt p̄dicte teptatōnes. pͥmo ꝑ ſuggeſtōeꝫ ⁊ illuſionē dÿaboli: quidecipit hoīem in regimīe. qd̓ debet hr̄e erga deum. ⁊ ī hoc ꝙ ē dei: ſcd̓o ꝑ corruptā doctrinā etmodū viuēdi alioꝝ. q̄ iam venerūt ꝑ tēptatōeshuiuſmobi: ꝓpter quod oſtendenduꝫ eſt. primoꝙ regimē debes hr̄e apud deū. et ad id qd̓ dei ē:et pꝰ quō debes regi erga alios. ꝙͣtū ad doct̉ nāet modū viuēdi eoꝝ. Primū remediū ꝯͣ temptatōes ſpūales iſtiꝰ tꝑis. qͣs ꝓcurat dÿabolꝰ incordibꝰ illoꝝ. qͦ volūt ſe dare deo ꝑ or̄oem ⁊ cōtēplatōem. vel ꝑ alia oꝑa ꝑfectōis. ē iſtud: vt n̄deſideres viſiones aut reuelationes. vel ſentim̄ta que ſunt ſupra naturam. et ſupra curſum illorum qui deum diligūt ⁊ timent ꝑ veriſſimumamorem: qꝛ iſtud deſiderium eſſe nō poteſt ſine