PrologusPrologus Ludolphi carthuſienſis in meditationes vite Hh̓u xp̄i.Vndamētū aliud nemo pōt ponere (vt ait apoſtolus) preter idquod poſitū eſtquod ē xp̄c ih̓s.Cū dicat Augꝰ.ꝙ deꝰ ē res ſumme ſufficiens. ethomo eſt res ſūme deficiens: et ꝙ tale bonū deꝰ eſt. vt nemini eū deſerenti bene ſit. Iccirco quicūqꝫ ruinam defectuū ſuoꝝ euadere et ſpiritū reꝑari deſiderat: neceſſe eſt ei vt a fundamēto p̄dicto nō recedat: qꝛ ī eo oīmoda remedia ſuisneceſſitatibꝰ inueniet. Primo itaqꝫ pct̄orcupiens peccatoꝝ ſuoꝝ ſarcinā deponere. etad requiē aīe ꝑuenire: audiat deum pct̄oresinuitātem ad veniā: ⁊ dicentē. Uenite ad meom̄es qui laboratis .ſ. labore vitōꝝ et onerati eſtis .ſ. ſarcina pct̄oꝝ: et ego refitiaꝫ vos.ſcꝫ ſanādo ac refouēdo: et inuenietis requiēaīabꝰ vr̄is et hic ⁊ ī futuro. Audiat gͦ egrotus pium ⁊ ſolicitū medicū. ⁊ veniat ad ip̄mꝑ ꝓfundā ꝯtritioneꝫ ac ſolicitā cōfeſſioneꝫ.et ſtudioſum ꝓpoſitū ſemꝑ declinādi a maloet faciendi bonū. Scd̓o peccator ſed iaꝫ īxp̄o fidelis effectꝰ. tāꝙͣ ip̄i ꝑ pn̄iaꝫ recōciliatus ſtudeat diligētiſſime medico ſuo adherere. et ſuā familiaritateꝫ acquirere: eiꝰ ſct̄iſſimaꝫ vitā recogitādo om̄i qͣ poterit deuotōe.Caueat tn̄ ꝓuide. ne curſorie ip̄aꝫ vitā legēdo trāſeat: ſed ſeriatim aliqͥd de ea ꝑ dieꝫ accipiat: ī quo ſabbatū delicatū pie meditationis xp̄o qͣttidie celebrādo ac cogitatōnes etaffectōnes. or̄ones ⁊ laudes. totūqꝫ opus deiad illud reducēdo: in ip̄o delectet̉ a tumultūexterioꝝ ⁊ mūbanoꝝ impedimentoꝝ requieſcere. et ſuauiter obdormire. ⁊ ad illud vbicunqꝫ fuerit. velud ad certū ⁊ piū refugiū ꝯͣvitioſas hūane infirmitatis varietates. cōtinue dei famulos impugnātes ſepe recurrere. Sepiꝰ tn̄ recurrat ad p̄cipua xp̄i memoralia: videlꝫ ad incarnatōm. natiuitatē. circūciſionē. apparitōnē. pn̄tatōꝫ ī tēplo. paſſionē. reſurrectōꝫ. aſcēſionē. ſpūſſct̄i effuſionēaduētū ad iudiciū: cauſa ſpālis recordatōiset exercitatōis ac ſpūalis recordatōis ac cōſolatōis. Sic etiā ip̄aꝫ vitā xp̄i legat. vt mores eiꝰ ꝓpoſſe imitari ſtudeat. Paꝝ .n. ꝓdeſt ſilegerit: niſi et imitatꝰ fuerit. Un̄ Ber̄. Quidtibi ꝓdeſt piū ſaluatoris nomē lectitare in libris niſi hr̄e ſtudeas pietateꝫ ī moribꝰ. Un̄ ⁊Criſo. Qui legēs de deo vult inuenire deū: feſtinet viuere digne deo: ⁊ ip̄a cōuerſatio boLuprc.In vitam xp̄ina ſit qͦi lampada luminis an̄ oculos cordiseiꝰ viaꝫ veritatis aꝑiens. Iſta vita ī ſūmodeſide̓io debꝫ eſſe pct̄ori ꝓpter multa. Primoꝓpter remiſſioneꝫ pct̄oꝝ. Cū .n. fecerit de ſeiudiciū. ſe ꝑ ꝯfeſſionem accuſādo. ⁊ iuſticiaꝫpn̄iaꝫ volūtariā aſſumēdo: iam ſolicite ābulās cū deo ſuo. p̄dicto mō meditādo. purgat̉nō modicū a ſordibꝰ pctōꝝ. Deus em̄ cui adheret. ignis ꝯſumēs eſt: purgatōꝫ pctōꝝ faciens. Scd̓o ꝓpter ſui illuīatōneꝫ. Ille em̄cui aſſiſtit lux eſt ī tenebris lucēs: cuiꝰ lumīeilluſtratꝰ docet̉ ordinate diſponere vitā ſuaꝫad xp̄m ⁊ celeſtia: ad ſeip̄m ac ꝓximū et terreſtria. Tercio ꝓpter gr̄aꝫ lacrimaꝝ. valde nccͣiaꝫ pctōri. ī hac valle miſerie. quā xp̄cqͥ eſt fons ortorū ⁊ puteus aqͣꝝ viuentiū. cōſueuit pct̄oribꝰ ſibi adherētibꝰ dare. Quarto ꝓpter reꝑatōem lapſuū qͦttidianoꝝ. de qͥbus ſꝑ releuat dn̄s ſibi adherētes. Iuxta illud. Fac ſerpentē eneū et pone eū ꝓ ſigno: qͥꝑcuſſus aſpexerit eū viuet. Quinto ꝓpterdulcē ⁊ deſiderabileꝫ deguſtatōeꝫ quā ī ſe ht̄.Iuxta illd̓. Guſtate et vide. qm̄ ſua. eſt dn̄s.Sexto ꝓpter cognitōeꝫ paterne maieſtatisq̄ ꝑ ip̄m ſolū hr̄i pt̄. Iuxta illud. Nemo nouit pr̄eꝫ niſi filiꝰ et cui fi. vo. reue. Septīoꝓpter ſecuꝝ exitū ab hac vitā ꝑiculoſa. fidelis nāqꝫ pct̄or. qͦ modo qͦttidie ſuſcipit xp̄m īhoſpitio cordis ſui ⁊ lectulū floridum ꝑ ſuaues meditatōnes eibeꝫ p̄parādo: ecōuerſo pmortē reqͥret̉ ⁊ ſuſcipiet̉ a xp̄o: vt ſic̄ cōſueuit et ꝯcupiuit. ſemꝑ ⁊ ineternū ſit cuꝫ ip̄o.Hec vitā eſt vita bona et irrigua: pctōresſibi adherētes mūdās ⁊ renouās: ⁊ eos ciuesſctōꝝ. et domeſticos dei faciēs. Eſt amabiliset dulcis ad ꝯſeruādū: nō em̄ ht̄ amaritudineꝫ ꝯuerſatio illiꝰ nec tediū ꝯuictus ip̄iꝰ. ſedleticiā et gaudiū. Eſt delitōſa ⁊ ſuauis: cetera q̄ hāc nō ſapiūt faſtidiēs exercitia: cū aliꝙͣdiu pio corde fuerit frequētata. Eſt paſcēset reficiēs. Nā ẜm Amb̓. Qui domicilio xp̄mrecipit ī terno: maximis delectatōibꝰ exuberātiū paſcit̉ voluptatū. Eſt cōſolatoria ſolitario. etquideꝫ optimꝰ comes iugis iocūditatis. ſolacijqꝫ ⁊ cōfortatōis: ac tͣris fortitudīsa facie inimici. et a tribulatōne ⁊ tēptatōnepct̄oris. Hec eſt vita plana ⁊ facilis ad cōtēplandū creatorē. de qͣ nullꝰ excuſare ſe pt̄.ſic̄ de ꝯtēplatōe ſūme. maieſtatis: ad quā nemo raptim pt̄ ꝑtinge̓. niſi ꝓficiēdo ꝑ iſtā vitaꝫ nr̄i redēptoris. Hāc qͥcūqꝫ incipiētes ⁊ ꝑuuli qͥcūqꝫ ꝓficiētes ⁊ ꝑfecti pn̄t hr̄e: et ī eainuenire bonū nidū ſibi vbi taꝙͣ turtures reponāt ⁊ abſcōdāt caſti amoris pullos. q̄ſqꝫ ꝓſua capacitate. Hec vita multū reddit ſāctos dei fauorabiles. pios et benignos cultoribꝰ ſuis: ꝓpter ip̄m q̄ nob̓ cū illis cōe ē gaudiū. Uerbi gr̄a. Nūquid. b. virgo mr̄ miſericordie. pietatis ⁊ gr̄e poterit te deſpicere. veloculos ſuos a te auertere. ꝙͣuis ſis peccator.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten