per ſatavita ſūt .i. ſpūalem habēt intellectū: et ſpūalit̓⁊ nō ad litterā intelligēda ſūt ⁊ viuificāt. littera em̄ occidit. ſpiritus aūt viuificat. Nam ſicutpalea frumētū. ſic ⁊ littera tegit ſpm̄. Hinc em̄voluit intellige̓ māducatores et potatores carnis ⁊ ſanguinis ſui. vt in illo maneāt ⁊ ip̄e in illis. Ex hoc aūt multi diſcipuloruꝫ eius ī doctrina eius. nō ꝑfectoꝝ: qͥ ad audiendū eius doctrinā ip̄m ſequētes videbant̉. ſed nō erāt verediſcipuli: abierūt retrorſū ⁊ retroceſſerūt. ⁊ iaꝫnō cū illo ambulabāt: credētes vel ꝑ penitentiam redeūtes. Dixit gͦ ih̓s ad duodecim. Nunqͥd ⁊ vos quos ſpecialiter elegi pultis abire? Nōpetit quaſi ignorās: ſed vt on̄dat ſe eis nō indigere: qꝛ ponit in eoꝝ optōne cū alijs recedere.Et Petrus qͥ erat pͥncipalior ⁊ obediens ac firmus ſicut petra. ⁊ in om̄ibꝰ maxime ad interrogandū dn̄m. eiqꝫ reſpōdendū ꝓmptulus: ex feruorē caritatis ꝓ ſe ⁊ alijs reſpōdit. Dn̄e in cuius ditōne cūcta ſūt poſita: ad quē ibimꝰ: quianō ē dux veritatis niſi tu. Quaſi dice̓t. Similētui inuenire nō poſſumꝰ: tu ſolus ſufficis nob̓.ꝓpter quē oīa relinqͥmus. Et cū nō ſit ſimilis tibi: nō eſt a te. ſed ad te eundū. Vnde Augꝰ. Sinos repellis a te. da nobis alteꝝ te quē ſeqͣmurIn petri reſpōſione. exprimit̉ maxīa dilectō adxp̄m. Un̄ Criẜ. Petrus fratꝝ amator. amicitieꝯſeruator. ꝓ toto reſpōdet collegio. dn̄e ad quēibimus; Hoc aūt verbū multe amicitie eſt oſtēſiuū. iam em̄ xp̄c eis honorabilior erat ꝙͣ pr̄es⁊ matres. Verba vite eterne habes .i. verba vite eterne ꝓmiſſiua. ⁊ ad eā inductiua. qͥbus qͥ n̄crediderit. ineternuꝫ ꝑibit. Qui in mīſtratōnecorꝑis ⁊ ſanguinis tui ꝓmittis vitā. etiā ī verbis p̄dicatōnis tue ꝓmittis eā. virtus em̄ dei ēin euāgelio. Moyſes habuit v̓ba dei. ſimiliter ⁊ꝓphete: ſed raro verba vite eterne. tu v̓o ꝓmittis vitā eternā. Quid gͦ aliud maius querimꝰ?Exprimit̉ em̄ in petri rn̄ſione vera ꝯfeſſio fideicū ſubdit̉. Et nos credimꝰ corde. et cognouimꝰſignoꝝ virtute: vel credimꝰ ⁊ cognouimꝰ. quiade credere ꝓcedit ⁊ intelligere. qꝛ tu es xp̄c ꝙͣtūad hūanitatē. in qͣ vnctus ē vnctōne deitatis. vtrex ⁊ ſacerdos: filiꝰ dei patris naturalis ꝙͣtū addiuinitatē. ⁊ ꝑ cōſequēs eqͣlis ei ī natura ⁊ potētia .i. ſcd̓m Augu. qꝛ ip̄a vita eterna tu es. ⁊nō das ī carne et ſanguine. niſi qd̓ es ſcꝫ vitameternā. Panē ac carnē ⁊ ſanguinē ſuuꝫ. vocathic dn̄s fideliū ſocietatē. in corꝑe ſuo qd̓ eſt eccleſia. Nanē. qꝛ eccl̓ia quotidie reficit quos recipit: ⁊ in ea quouſqꝫ ad plenā ſocietatē ꝑueniatur alter alteꝝ verbo ⁊ exēplo paſcit. vnde dominꝰ ad petꝝ: paſce oues meas. Caro aūt ⁊ ſāguis xp̄i. eccl̓ia dicit̉: qꝛ incarnatōne verbi fide⁊ ſacramētis vnita viuit de ſpū xp̄i. Sicut enimcorpꝰ vniuſcuiuſqꝫ hoīs viuit d̓ ſpū ſuo .i. de aīaſua: ita fideles anīe viuūt de ſpūſancto. Unusergo panis ⁊ vnū corpꝰ. ſiue vna caro ⁊ ſāguisxp̄i. multi ſumus. Cōformitas etiā xp̄i ⁊ eccl̓iepariter ⁊ caro ⁊ ſanguis xp̄i appellat̉. eo ꝙ ſit ꝓprius effectus incarnatōnis verbi. ⁊ final̓ cau-Capitulum. lxxj.ſa dominice paſſiōis. Un̄ Augꝰ. Hūc itaqꝫ cibū⁊ potū. ſocietatē vult ītelligi corꝑis ⁊ mēbrorūſuoꝝ. qd̓ eſt eccl̓ia. Huiꝰ rei ſacramētū .i. vnitatis corꝑis ⁊ ſanguinis xp̄i ī dominica menſa p̄parat̉ ⁊ de mēſa dn̄i ſumit̉. Qui accipit miſterium vnitatis. ⁊ nō tenet vinculū pacis. nō miſteriū accipit ꝓ ſe. ſꝫ teſtimoniū ꝯtra ſe. Hoc eſt gͦmāducare illā eſcaꝫ. et illū potū bibere: in xp̄omane̓. et illū manētē in ſe habe̓. Ac ꝑ hoc qͥ nōmanet in xp̄o ⁊ in qͦ nō manet xp̄c: ꝓculdubionō māducat ſpūalit̓ eiꝰ carnē. nec bibit eiꝰ ſanguinē. licꝫ carnalit̓ ⁊ viſibilit̓ p̄mat dentibꝰ ſacramēta corꝑis ⁊ ſanguīs xp̄i: ⁊ tāte rei ſacramentū ad iudiciū ſibi māducat ⁊ bibit. Signūergo qꝛ māducauit ⁊ bibit hoc ē. ſi manet ⁊ manet̉: ſi habitat ⁊ inhabitat̉. ſi heret ⁊ nō deſeratur. Manemꝰ aūt in illo. cū ſumus mēbra eius.manet aūt ip̄e in nobis. cū ſumꝰ templuꝫ eius.Hec dicūt̉. vt amemꝰ vnitatē: ⁊ timeamꝰ ſeꝑaratōꝫ. Hoc totū qd̓ dn̄s de carne ⁊ ſanguine ſuolocutus ē. ad hoc nobis valeat: vt carnē et ſanguinē xp̄i nō edamus ⁊ bibamꝰ tm̄ in ſacramento. qd̓ ⁊ multi faciūt mali: ſꝫ vſqꝫ ad ſpūs participatōeꝫ māducemꝰ ⁊ bibamus: vt in dn̄i corꝑetanꝙͣ mēbra maneamꝰ: vt eius ſpū regetemurHec Augꝰ. Et ſcd̓m eundē. ille ſacramentalitermāducat ⁊ bibit. qui ip̄m ſacramētū tm̄ ſumit.ſpūaliter v̓o qui ꝑtingit ad rem ſacramēti. queeſt res duplex: vna ſignata ⁊ ꝯtenta. que ē xp̄cinteger. q̄ ꝯtinet̉ ſub ſpēbus panis et vini: aliares ē ſignata ⁊ nō ꝯtenta. et hec ē corpꝰ xp̄i miſticū. qd̓ ē in p̄deſtinatis vocatis. ⁊ iuſtificatis.Et ſciēdū ꝙ nōnulli doctores aliqua de p̄dictisīcidētalit̓ ad altaris ſacͣmētū r̄ferūt: ſꝫ ī ꝯtinuaexpoſitōne nullus: qꝛ de ſacramēto altaris proprie habetur infra in cena domini. quando hocſacramentum inſtituit.Oratio.Omine ih̓u xp̄e ſufficiēs ſalus aīe mee.da mihi te ſolū deſiderare: deſiderādo teꝓpter te nō ꝓpter aliud q̄rere. querēdoīuenire. inueniēdo tene̓. tenēdo amare. amādopct̄a redime̓. redēpta nō iterare. Illuſtra queſodn̄e cor meū lumīe tue gr̄e diuine. vt te ductorēin oībꝰ vijs meis habeā. ⁊ ſemꝑ te qͥ es ſuꝑ oīap̄ omnibꝰ timeā ⁊ diligā. tuāqꝫ ī omnibꝰ faciamvolūtatē: nec on̄ꝙͣ a te recedā. ſed ſemꝑ tibi adhereā. quia tu ſolus ſufficis. ⁊ vitā eternā promittis. ad quam miſericorditer ꝑducere me digneris Amen.De tranſitu domini ⁊ diſcipulorum per ſata.Capitulum.LXXI.Einde cuꝫ dominꝰ quadā die ſabbati trāſiret per ſata ſeublada .i. ꝑ campos vbi erāt ſegētes.diſcipuli eiꝰ vt hoīes eſuriētes vellebant ſpicas. ꝓpt̓ ciboꝝ defectū ⁊ penuriā ⁊ manibꝰ ſuis ꝯfricātes edebāt gͣna. ꝯſolādo famis īopiā. Ecce fercl̓a apl̓oꝝ .ſ. gͣna ſpicaꝝ. erāt em̄colūbe. quarū ē grana ꝯmede̓. Eſuriebāt tū expauꝑtate. tū ex turbaꝝ īportuītate: in qͦ ſignat̉