Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De aſſumptione etcoloribus adornata: necnō et omnia ignite caritatis deſideria de cordibꝰ te vehemētiſſimo amore diligentiū ꝓcedētia: te laudēt benedicātī ſecula. Optarē etiaꝫ ex ītimis p̄cordijs meis:vt ſi iuuētus celerius cōſumata annoſitatē mathuſalē coequaſſet. vnuſqͥſqꝫ annꝰ longeuitꝑis p̄dicti. vnuſqͥſqꝫ mēſis annoꝝ eorūdeꝫ: etvna queqꝫ ebdomāda hoꝝ mēſiū: et qͥlibet diesebdomadaꝝ: quelibꝫ hora ip̄oꝝ dieꝝ: qd̓libꝫminutū horaꝝ p̄dicti tꝑis. te ex ꝑſona mea collaudarēt: deuote effectuoſe: quātū vnꝙͣ aliqͥs de numero beatoꝝ ſpūuꝫ ī ſplendoribꝰ ſct̄oꝝte laudare ī tanta duratōne potuiſſet: ac ſi hecoīa in ꝓpͥa ꝑſona cōpleuiſſem: hꝰ laudis frequēs īnouatō ī ſua īfinitate om̄s excederet ſpēsnumeroꝝ. Quid plura? Fac de me hoc qd̓ tibiplacuerit: qꝛ ꝙͣdiu eſt alitꝰ in naribꝰ meis. a tuelaudis p̄conijs ceſſabo. Sed et virtus loquēdi mortis hora defecerit: meū ih̓m ampliꝰ debilitate ꝓferre valebo: peto vt ſaltē nutꝰoculoꝝ: vel extēſio digitoꝝ ſit īnouatio cōfirmatio. oīm deſiderabiliū affectuū verboꝝ atqꝫoꝑm p̄teritoꝝ et futuroꝝ: uſqꝫ ad extremū iudicij diē tibi deuoto famulatū offerre vellemſi tādiu viue̓ poſſem. Inſuꝑ dilecte hoc aditiod̓ſiderās corde affectuoſo: vt qn̄ corpꝰ meū fueritī pulueres minutiſſimos redactū lapide clauſuꝫ. de qͣlibet ꝑticula minutiſſima vox amenalaudis: gl̓ie tue exurgat. duriſſimū lapideꝫpenetrās. celoꝝ altitudinē trāſcendat: vſqꝫ adextremā iudicij diē viue laudis p̄coniū extollatdonec ī reſurrectōne beata: corpꝰ aīa ꝑit̓ vnita ī tue laudis gl̓ificatōne eternaliter cōpulēt̉Sane ꝙͣdiu adhuc ſum ī hoc corꝑis ergaſculo.a laude tua tacebo. Nimirū videmꝰ. plerūqꝫīter dulciſſimas nemoris auiculas cintinnantes philomenas. corui qͦꝫ crocitātes aſſūt: ī hoceodē modico qd̓ acceperūt creatori ſuo ſubſeruiētes. Sic et ego pct̄or ſim. cātum ad manus habeo pct̄oꝝ: ꝓut poſſum deū meū ip̄mlaudo gl̓ifico ī eternū. Siquidē alid̓ deo dultius canere neſcio: niſi hoc videlicꝫ. qm̄ ſuauisē dn̄s vniuerſiſ: qd̓ miſericordia eiꝰ ſuꝑ omniaoꝑa eius. O deꝰ meus miſericordia mea. In hocletat̉ aīa: exhilarat̉ ꝯſcientia: gaudio īmenſoirrigant̉ oīa oſſa mea. Hoc ſuaue canticuꝫ aīamea uſqꝫ ī ſeculū. īter ſpūale genus auiū. leto corde. dulci canit carmīe. Quocienſcūqꝫ etem̄mēte reuoluo qͣlis aliqn̄ fui. qualia diſcriminaeuaſi. a quātis ꝑiculis me ꝓtexiſti. a qͥbus malis me eripuiſti. Dirrupiſti vincula mea: ſanaſtipulnera putrida. laqueos ꝑiculoſos ꝯtriuiſti me dulciter ac paterne liberaſti. hec īquā ſil̓ia bona a te mihi exhibita ꝑtracto. mirū eſt in hoꝝ oīm affectuoſa recordatōne. meipſum amore portare valeo. ardētiſſimis ſiquideꝫ amoris ignibꝰ īcandeſco. O deus meꝰ ꝙͣdiu peccatorē tibi recalcitrātē paciēter expectaſti. quotiens ꝙͣ paterne nūc quidē dulciter. nūc v̓o dure me ammōuiſti. ne ſcientē ī benedictōibꝰ dulcedinis p̄ueniſti. filio ꝓdigo peccatis p̄grauatolaude beate virginisac gratijs nudato ī occurſum veniēs paterne occurriſti. abiterāte vias pͣuas miſericordeꝫ faciē auertiſti: ſed ſemꝑ vbiqꝫ pius miſericorsfuiſti? Et qd̓ his oībꝰ maius eſt. his oībus bonis tam ml̓tiplicibꝰ īgratus ſemꝑ extiti. nec tuſumma bonitas ꝓpter hoc deſtitiſti. donec tandēme dulciter ad te traxiſti. Achſumma ineſtimabilis pietas. nūqͥd ī his oībus meip̄m a laude cōtinere potero. Nequaꝙͣ. Deus meus miſericordia mea. his omnibꝰ alijs īnumeris beneficijs opto deſidero: vt talis tāꝙͣ iocūdā laudatio ſit tibi ex me qualis fuit beatoꝝ ſpirituūlauſ. tūc ī pͥmo aſpectu tue diuiniſſime maieſtatis. gaudebāt ſe eternalit̓ in tua laude cōfirmatos. malos d̓o a te ſine fine detruſos. Itemqꝫ magna tamqꝫ iocūda ſit illa laudatio. quātaē aīaꝝ ſanctaꝝ. a carcere purgatorij erepte.bultui gl̓ie tue pͥmo p̄ſentāt̉: vt tuā iocūdā faciē intueant̉. quāta erit laus in plateis cele.ſtis hieruſalē. poſt finalē omniū reſurrectōneꝫqn̄ electi a malis ſegregati. deū iocūdo corde laudabūt. ac de ſua ſaluatōne eternalit̓ gloriabūt̉O amātiſſima ſapiētia bonitatis īmenſa te precor: vt omni mane diluculo ad te ſurrexero oculos aperuero. ſimul qͦꝫ cor meū ī tua laudeaꝑiat̉. ac quodā lucifero ſplendore flammeoardore laubis tue facula īmenſa ex eo ſimul exurgat. Et peto vt hec laus tamblande ſuauit̉reſonet in corde tuo paterno. ſicut ſonare cōſueuit ſuo omniū cijtharedoꝝ. ac muſicaliū inſtrumētoꝝ ſuauis modulatō ī corde iocūdo ſtatu iuuētutis florido. Et ī hac laudis facula ſiml̓aſcēdat tue laudis tāodorifera fumi virgulagratioſa. ac ſi eſſet ꝯpoſita ex oībus aromatibꝰmirre thuris: vniuerſi pulueris pigmētaritam ſpecioſa ſicut vernali tēpore fiores herbarū pullulant ī campis coloribus pulcris. etarbores ſtant frondibꝰ ornatis gͣtis odoribus.Sitqꝫ laudis huiꝰ facula tamamaroſa delicioſa. vt in ea oculi tui delectabiliter ferāt̉. totaqꝫceleſtis aula reſultet: hec iugiter ſine ītermiſſione feruidiſſimo eſtu. rapidiſſimo colore tuiamoris exurgat. ex corde deuotā meditatōnēex labijs feruidam locutonē. ex omnibꝰ operibus meis ſanctā ac celeſtē cōuerſatōneꝫ. Ethec laudis facula ſua virtute om̄s inimicos repellat. gratiā augeat. finē beatū obtineat. gloriā eterne beatitudinis acquirat: vt finis huiꝰtemporalis laudis. ſit iniciū eterne laudis patrie celeſtis. Ut aūt ad dei laudē magis ꝓuoceris. abſtrahr q̄ſo mētē tuā a terrenis. eleuaad celeſtia toto cōatu poteris. ac ꝯſidera qūoilliꝰ celeſtis curie ciues delectāt̉. iubilāt exultāt ī deo ꝯtinue. ſingl̓orūqꝫ gaudia rememorāstādē ꝓut poteris ꝑmitteris. ip̄is letantibꝰ iubilantibꝰ te īgere īmiſce. Exclama corde toto. dic ex ītimis. Anſelmo. Deꝰ meꝰ. qͥd melius. qͥd amabilius te eſtimaui ſuper terram: vtabſtraherem cor meum ate. ad concupiſcenduꝫ quicꝙͣ in mūdo abſqꝫ te? Cur amaui quarecōcupiui in omni vita mea. quicꝙͣ p̄ter te ih̓m