Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

Secunde partiset nullus poteſt intrare ī regnū celoꝝ. niſi fuerit īnocens et humilis. qꝛ nihil inqͥnatū intrabit ī illud. Unde ſcd̓m Hiero. ait iſtoꝝ ſꝫ taliū. vt on̄deret etatē regnare. ſꝫ mores. his ſimilē haberēt īnocētiā ſimplicitatē. p̄miuꝫrepromitti. de qͥbꝰ apl̓us: nolite pueri fieri ſenſibꝰ. ſꝫ malitia ꝑuuli eſtote. ſenſu aūt ꝑfecti. vn̄ Ambro. Non etas p̄fert̉ etati. alioqͥn obeſſetadoleſce̓. Cur pueros aptos dicit regnoceloꝝ. Fortaſſe qꝛ malitiā neſciāt. frandare nonnouerīt. referire audeāt. ſcrutari ignorent.opes. honorē. ābitionē appetāt. Sꝫ ignorare iſta birtꝰ eſt: ſꝫ ꝯtēnere. em̄ virtus eſt poſſe peccare ſꝫ nolle. igit̉ pueritia: ſedemula puerilis ſimplicitatis bonitas deſignat̉.Un̄ etiā Criẜ. Et nos itaqꝫ ſi volumꝰ fieri heredes celoꝝ. virtutē hāc multa poſſideamꝰ diligētia. Etem̄ ab om̄ibꝰ malis pura ē pueri anīa eoꝝ ꝯtriſtauerūt memorant̉. ſed ſicut adamicos accedit ſicut nullo facto. ꝙͣtūcunqꝫ amatre flagellatꝰ fuerit hāc inqͥrit om̄ibꝰappreciat̉: ſi reginā on̄deris dÿademate.p̄ponit hāc matri cilicio ſuꝑindute: neceſſarijs nihil plus inquirit: triſtat̉ ī quibꝰ nos.puta damno pecuniaꝝ talibꝰ: letat̉ in qͥbꝰnos. in tēperaneis his: reſpicit ad pulcritudines corpoꝝ. ꝓpter hoc dixit. Hoꝝ em̄ ē regnūceloꝝ: vt electōne hec operemur. que a naturapueri habēt. hec Criẜ. Sūt aūt decē ꝓprietatesbone ī pueris quas imitat̉. regnū celoꝝ ꝯſeq̄tur. que ſūt. īnocentia. mūditia. obediētia. ſimplicitas. hūilitas. veritas. maloꝝ illatorū īmemoratō. fortuitoꝝ nulla reputatō. et p̄ſentiumvalde paruoꝝ ad ſufficientiā acceptō. De inde ꝑuulos ſibi oblatos dn̄s dulciter ſuſcepit: etꝯplexans eos. ī vlnis detinēs: in ſignū ſimplices hūiles puros deuotos diligit: manꝰeis imponēs. vt viris ꝯtinētibꝰ grām ſui auxilijꝯferendā ſignificaret: bn̄dixit illos aliqua vocali bn̄dictōne que ſcripta ē. vt hūiles ſua benedictōne dignos on̄deret. Sic ſpūaliter quotidie hūilibꝰ manꝰ imponit. eis grām auxilium tribuit. qꝛ hūiles ſpiritu digni ſūt eiꝰ gr̄abenedictōe: deꝰ em̄ ſuꝑbis reſiſtit. hūilibꝰ aūtſe manibꝰ pt̄ati eiꝰ ſubiciūt. dat grāꝫ. In quohūiliū dignitas oſtēdit̉. tanta bona merent̉.Un̄ dicit Piero. hūilitas ſola obſeruatrix eſtcuſtoſqꝫ v̓tutū: et nihil ē qd̓ ita deo gratū faciat hoībꝰ. qͣntū ſi vite merito magni. ſed hūilitate infimi videamur. Et bene hūiles ꝑuulis innocētibꝰ ꝯꝑauit. qꝛ hūilitas maculas pct̄oꝝ lauare. īnocētiā reddere ꝯſueuit. Un̄ Bern̄. Decor anime hūilitas ē. a meip̄o hoc dico. cuꝫꝓpheta pͥor dixerit: aſꝑges me ÿſopo mundabor: hūili herba a pectoris purgatiua. hūilitatēſignificās. hac ſe poſt grauē lapſū rex ꝓpheta lauari ꝯfidit. ſic inueīt quendā īnocētie recuꝑare candorē. Et ſciendū xp̄c manꝰ imponendopuulis inſtituit. iniciauit ſacramētū ꝯfirmatōnis. cuiꝰ mīſteriū poſtea ꝯtulit apoſtol̓. Undeꝑuuli ī fontibꝰ criſmate ꝯſignant̉ ab epiſcopisCapitulum. xj.qui in eccl̓ia dei locū obtinēt apoſtoloꝝ: īpoſitionē em̄ manuū apoſtoloꝝ ꝯferebat̉ ſpūſſanctus. ad robur ꝯfirmatōeꝫ fideliū. cuiꝰ īpoſitōnis manuū locū obtinet p̄dictū ſacramētū.ſidera nunc. qͣntum xp̄c ſimplicitatē humilitatem ac īnocētiā ꝑuuloꝝ diligit. qͥbꝰ tanta familiaritatis beniuolētie ſigna on̄dit: et ſtudeas poſſe ꝑuulos imitari. v̓tutes eoꝝ habere. vtvaleas ip̄is regnū celoꝝ poſſidere. Oratō.Omine ih̓u xp̄e nos ad ꝯtinentiā eshortatus. da qd̓ hortaris. et tribue mihi fragili caſtitatē mētis corꝑis: quiꝑuulos venire ad te voluiſti. eis manꝰ imponens bn̄dixiſti: preſta mihi miſero vt ſim ꝑuulus ī oculis meis. quatenꝰ graciā inueniā ī oculis tue maieſtatis: qd̓ ꝑuuli poſſident naturam. ego ꝯſequar miſericorditer graciā tuaꝫ.vt meritis omniū ꝑuuloꝝ humiliū tibi placētium. ego vltimus omniū te rectore. te duce merear ad te ꝑuenire. a te benedictōne in celeſtibus munerari Amen.De ꝑfectōne pauꝑtatis. Capitulum. XI.Abito de perfectōne caſtitatis et obedientie ſeu hum ilitatis. ꝯſequēter agit de ꝑfectōne pauIpertatis. Et ecce enim vnus adoleſcens genu flexo ante ih̓m interrogauit: dicens. Magiſter ꝓpter doctrinā ſanā. bone ꝓptervitam ſanctā: qͥd boni faciēdo. vitam eternampoſſidebo; ẜm Bedā. audierit iſte a dn̄o. tm̄ ſimiles ꝑuulis dignos eſſe regno dei: ideo certior eſſe deſiderans de ingreſſu regni. ꝑabolas. ſed apertiꝰ poſtulat ſibi exponi. qͥbꝰ meritisvel operibꝰ vitam eternā poſſit ꝯſequi. Ih̓s aūtreſpondit ei. primo ꝙͣtum ad eius cogitatōneꝫ.quia iſte cogitabat ih̓m eſſe purum hominem.licet crederet eum eſſe ſanctū. bonū doctorem. ideo quaſi reſpondēs eius cogitatōni: dixit eiQuid me dicis bonū: quaſi diceret. Exquo mecredis purū hominē. non debes me vocare bonum. Nemo em̄ bonus niſi ſolus et vnus deus.hoc eſt dictū. Deus eſt ſolus bonus eſſencialit̓. ſe a ſeip̄o: nullus alius. quia alij ꝑticipatiue. per ipſum ab ip̄o. Unde Criẜ. Hoc autemdicens excludit homines a bonitate. ſed aꝑatione bonitatis diuine. Quaſi diceret dominus. Quare me dicis bonū cum non credas meeſſe deum: Si v̓o ꝯfiteris bonum credas etiameſſe deū. ſolus em̄ deus natura eſt bonus. Deinde ꝯſequēter reſpōdet eius interrogatōni: dicens. Si aūt vis ad vitā ingredi. ſerua mādataquaſi diceret: hoc ſufficit ad ſalutē. qd̓ ampliuseſt. non eſt neceſſitatis. ſed ſuꝑerogatōnis. qͥaẜm Pieroni. Iuſticia legis cuſtodita. non ſolūbona terre: ſed et vitam conferebat eternam.ſuo tempore conſequendā. Et quia adoleſcenshec audierat. ſolicitus factus. īterrogauit queeſſent hec mādata. quorum obſeruantia eſt neceſſaria: hoc auteꝫ ẜm Criſoſti. non temptansfecit: ſed eſtimans alia quedam precepta eſſe