Epilogusdignat̉. Deinde dn̄s ab eis diſceſſit: et more ſolito ad ſāctos pr̄es redijt. Diſcipuli d̓o cū magͦgaudio remāſerūt: et poſtea ī hierl̓m redier̄t.Omine ih̓u xp̄e fili dei viui. qͥ cordadiſcipuloꝝ de morte tua dolentiū. tue exhibitōe pn̄tie gaudio īcredibili ī mōteeis apparēs ꝑfudiſti. da mihi miſero vt nūc celſitudinē ꝑfectōis aſcēdēs: in ÿma ſtudeā deſideria terrenoꝝ calcare. et ab īfimis voluptatibꝰad ſuꝑna d̓ſid̓ria tͣnſire: qͣtenꝰ te merear qn̄qꝫ īaltitudīe celoꝝ vide̓. Fac etiā dn̄e me oīa quemandaſti ẜuare. et mane nobiſcū ī hoc ſeculoꝓtegēdo et dirigēdo: et pꝰ finē ſeculi remunerādo et ſine fine tua p̄ſētia ſatiando Amen.Epilogꝰ apparitionū dn̄i pꝰ reſur rectionem.Capitulum..LXXXI.Abes igitur duodecimpparitōes pꝰ dn̄i reſurrectōꝫ uſqꝫad aſcēſiōē. abſqꝫ duabꝰ cū aſcēſiōeꝓxīo dicēdis: ⁊ ſic apparitōes qͣtuordecī fuerūt. de qͥbꝰ tm̄ decē ī euāgelio ſcripteſūt. Potes etiā meditari de pluribꝰ. naꝫ veriſimile ē ꝙ benignꝰ dn̄s ſepe mr̄eꝫ et diſcipulos ⁊magdalenā dilectā diſcipulam viſitauit: ꝯfortās et exhilarās eos. q̄ ſic vehemēter d̓ ſua paſſione ꝯterriti et ꝯtriſtati fuerāt. Quod etiā beatus aug. ſētire videt̉. loquēs de tꝑe pꝰ dn̄i reſurrectōeꝫ. Nō omnia īqͥt ſcripta ſūt. Crebra eīerat eiꝰ cū illis ꝯuerſatio: priuſꝙͣ aſcēdiſſet ī celū. Et forte ip̄i ſācti pr̄es. maxime abrahā ⁊ dauid ad qͦs ſpālis facta fuit ꝓmiſſio filij dei. veniebant cū eo ad vidēdū illā excellētiſſimā filiamſuā matrē dn̄i. q̄ ꝓ eis et oībus grām īuenit: etredemptorē genuit. O ꝙͣlibēter eā ꝯſpitiebant.et ꝙͣ reuerēter ſe eidē īclinabāt: et oī qͣ poterātbe nedictōe ꝯplebāt: ꝙͣuis ip̄i n̄ viderent̉ ab ill̓qͥ corporaliter ibi erāt. Potes etiā hic ꝯſiderare benignitatē. caritatē et hūilitatē dn̄i. more ſolito q̄ ī oībus factis eiꝰ r̄lucēt. ꝙ etiā poſtꝙͣ glorioſe vicerat et reſurrexerat peregrinari.adhuc ꝑ dies quadragīta voluit: vt ſuos diſcipulos ꝯfirmaret et roboraret. Digne nāqꝫ pꝰtot ānoꝝ curricula. pꝰ tot labores et afflictōespꝰ tācrudelē. ignominioſā et acerbā mortē: poterat triūphator ad ſuā gloriā remeare: et apoſtolos ꝑ ſuos āgelos ꝯfortare: ꝓ ſuo nutu et ꝯformare. Sꝫ hoc nō paciebat̉ caritas ſua. ꝑſonaliter voluit ꝯuerſari cū eis: et veritatē r̄ſurrectōis multis cōprobauit argumētis .i. ſēſibilibꝰ ⁊ euidētiſſimis ſignis. multa in corꝑe ꝓprioon̄dens. p̄ter naturā corꝑis īmortalis. vt ſic beritatē reſurrectōis aſtrueret: et ab apl̓is eorūqꝫ poſteris oēꝫ omnino cauſā heſitatōis amoueret. In corꝑe eī ꝓprio cicatrices on̄dit. cū tn̄a natura corꝑis īmortalis. penitꝰ aliena ſit oīsdeformitas cicatricis. Comedit cū eis et bibit.cū tamē corpꝰ ſpūale ciboꝝ alimonia mīme indige̓t. Sꝫ ſciēdū ē cibos a dn̄o an̄ mortē ſumptos ī eiꝰ alimoniā ceſſiſſe. qꝛ illos ī ſe ꝯuertitpꝰ r̄ſurrectōꝫ v̓o ſūptos nullā ei alīoniā p̄buiſſe. qꝛ illos ī ſe n̄ ꝯue̓tit cū habe̓t corpꝰ gl̓ificatūapparitionū domini⁊ īcorruptibile: ſꝫ mox ſpūali eiꝰ virtute abſūptos ſic abſuit̉ aqͣ miſſa ī igne. alit̓ abſorbet aquaꝫ t̓ra ſitiēs: alit̓ exiccat radiꝰ ſol̓ calēs. Illa abſorbet ⁊ ī ſe trahit indigētia: iſte exiccatet ꝯſumit potētia. Māducauit gͦ dn̄s pꝰ reſurrectōeꝫ pt̄ate nō neceſſitate. vt eo mō reſurrectionē ⁊ vitā verā nō ymaginariā on̄deret. Sinō on̄deret̉ veritas reſurrectōis: ꝑditꝰ eēt fructꝰ paſſionis. Un̄ aug. Et de ſaluatore qͥdē fidesxp̄iana nō ambigit. qͥn pꝰ reſurrectōeꝫ ī carneſpūali ſꝫ tn̄ vera. cibū et potū cū diſcipulis ſūpſerit: nō alimētoꝝ īdigētia: ſꝫ ea qͣ et hoc poterat pt̄ate. nō em̄ edendi et bibendi talibꝰ corporibꝰ aufert̉ poteſtas ſꝫ egeſtas. qm̄ certo etīuiolabili munere īmortalitatis īduent̉. vt nōniſi velīt poſſibilitate. nō neceſſitate veſcant̉.hec aug. Preter hec argumēta lucas ſcribēshiſtoriā actuū apl̓oꝝ: ponit et alia. Fuit eniꝫargumentū vere reſurrectōis. ꝙ ꝑ dies quābraginta multiformiter apparuit eis loquēs de regno dei. Nō eſt intelligenduꝫ. ꝙ ſingulis quadragīta diebꝰ apparuit eis: ſꝫ ꝙ infra numerūtot dierū pluries apparuit. exhibēdo ſe oculisvidendū et manibꝰ palpādū. cū eis comedendoet bibendo ſicut an̄ ꝯſueuerat. vt reſurrectōemſuā pluribꝰ modis on̄deret. Sꝫ ad demonſtrandū gloriā ſue reſurrectōis. nō decebat eū cū illis vt pͥus ꝯuerſari ꝯtinue. ne putaret̉ ad vitāmortalē reſurrexiſſe. Facto gͦ īteruallo apparebat diſcipulis: et nō ꝯuerſabat̉ ꝯtinue cumeis: vt on̄deret ſe reſurrexiſſe ad īmortalē vitāab hoībus huiꝰ vite ſeꝑatā. Itaqꝫ nō ſtatī poſtreſur rectōeꝫ aſcendit. vt multipliciter reſurrectionē ꝓbaret: et diſcipulos ꝯſolādo refoueretet vt nr̄am īformaret pacientiā. qꝛ debemꝰ eqͣnimiter expectare mercedē nr̄am. Un̄ ſicut fuerūt quadraginta hore mortis eius .ſ. qͣtuor ꝑaſceues veſꝑtine: et trigīta ſex duaꝝ noctiū etvnius diei: ita quadraginta diebꝰ cū eis ꝯuerſatus ē poſt reſurrectionem. qꝛ diuina ꝯſolatōexcedit hūanā triſtitiaꝫ. Pro eis fecit hoc ⁊ ꝓnobis: ſꝫ nō aduertimꝰ. Dilexit ⁊ diligit ſic vehementer et nō diligit̉. cū tamen ad talē et tātū igneꝫ nonſolū calefieri. ſꝫ etiā ardere debemus. Un̄ bedā. Reſurrectioneꝫ ſuā certā ⁊ verā multis et varijs documentis ꝑſuadere digͣtus eſt. ꝓpter edificandā fidem: et fugandā decorde ꝑfidiā: omnēqꝫ dubitationeꝫ d̓ ſua reſurrectione tollendā. Un̄ etiam bernh̓. Xp̄c dicit̉triplex panis. ſubcineritius in incarnatione.reuerſatus in reſurrectione. triticeus in nudedeitatis oſtenſionē. Panis ſubcineritius ē deꝰhomo. Nam quid eſt deus niſi vita et panis.quid eſt homo niſi cinis et puluis: et quid eſtin vna perſona deus latens et homo patens.niſi panis ſubcineritius. Panis ergo ſubcineritius eſt panis ſub cinere. deꝰ latens ſub homine. et hoc erat xp̄c an̄ reſurrectionem. Panis reuerſatus ē econuerſo homo deꝰ .ſ. pꝰ r̄ſurrectōeꝫ Prius em̄ quaſi cinis paneꝫ occultauitpꝰ v̓o quaſi panis cinerē celauit: qn̄ eī habuitcorpꝰ gl̓ificatū. tūc hūanitas ī eo qͣi celata fuit