Pe maledictione ficulneeluce pigilo. Et quia dn̄s ſic diebꝰ et noctibꝰ tūcp̄cipue laborauit. ideo tota illa ſeptimana penoſa dicitur. qꝛ ꝑ totam illā laborauit recreando. ſicut ꝑ prima mūdi ebdomadā oꝑatus ē creando. Et qͥ vna ſeptimana cūcta creauit. multo labore hac ſeptimana hominē refecit. VndeBeda. Que verbis p̄cipit dn̄s: ſuis confirmatexēplis. Nā qui nos an̄ repētinū iuditij vniuerſalis aduentū. an̄ incertū ſinguloꝝ nr̄m exitūdelitijs ſimul et curis huius vite neglectis. advigilādū hortat̉ et orandū. ⁊ ip̄e impēdente ſuetꝑe paſſionis. doctrine. vigilijſqꝫ ⁊ p̄ciꝝ inſtatꝑiter ⁊ exemplo. inſinuās hoc eſſe digne deo vigilare. dicto vel facto ꝓximis quibuſqꝫ viā veritatis oſtēdere. et eos ꝓ quibꝰ paſſurus erat. velverbo ad fidē ꝓuocans. vl̓ pr̄i or̄one ꝯmendās.Et nos qͦꝫ cum inter ꝓſpera ſobrie ⁊ iuſte ⁊ piecōuerſamur. inter aduerſa v̓o nunꝙͣ de diuinemiſcd̓ie celſitudine deſꝑamus. diebꝰ ꝓfecto cunctis in tēplo docemus. et fidelibꝰ oꝑis boni formā p̄bemus. noctibꝰ v̓o in mōte oliueti moramur. qꝛ in tenebris anguſtiarū gaudij ſpūaliscōſolatione reſpiramus. iuxta eū qui dixit. egoaūt ſicut oliua fructifera in domo dn̄i. ſperauiin miſcd̓ia dei mei .i. ſicut is qui miſcd̓ie fructuꝫquibꝰ voluit impēdit: ei a dn̄o miſerendū eſſe n̄ambigo. Et ad nos qͦꝫ audiēdos om̄is populusmanicat. cū vel diſcuſſis oꝑbꝰ tenebrarū. veleuictis dei gr̄a nebulis p̄ſſuraꝝ. ſicut in die honeſte ambulātes. nō in ꝯmeſſatōnibꝰ ⁊ ebrietatibꝰ nos filij lucis imitant̉ Hec Beda. Oratio.Eus om̄ipotēs. preſta mihi pauꝑi tibiderelicto. vt duo minuta .ſ. corpꝰ ⁊ aīaꝫque de te habeo. tibi cū deuotione offeram. vt vtroqꝫ tibi ẜuire et placere valeā. Miſerere ſuplici tuo. qꝛ nō ſum ſicut īnumeri ſeruituo iuſticie merito gl̓ioſi. velud etiā multi poſtflagitia penitēdo tibi facti d̓uoti. O deus ꝓpitieſto mihi pct̄ori. et reſpice me oculis miſcd̓ie.quibꝰ publicanū reſpexiſti. vt per verā cordis.oris. et oꝑis humilitatē. corā te merear iuſtificari. et cum hominibꝰ exaltari Amen.De maledictōne ficulne e. et grano frumētiet de principe mundi. Capitulū. XXXI.Equēti aūt die. ſcilicetferia ſecunda. iteꝝ mane et diluculo exiens ih̓s a bethania et rediensin hirl̓m. eſurijt ẜm ſuſpitōnem diſcipuloꝝ. eo ꝙ ad arborē acceſſit. Ubi nota morem ſtudioſi oꝑatoris. dum dr̄ mane reuertiſſein ciuitatem vt p̄dicaret. et vt aliqͦs deo patriacquire ret. Eſurijt aūt nō quaſi homo indigēscibū corꝑalem. ſꝫ qͣi deus miſericors humanaꝫſalutē. Un̄ iſta eſuries naturalis non fuit. qꝛ inſero p̄cedenti ꝯmederat. nec adhuc hora ꝯmedēdi erat: ſed ſicut maledictō arboris de qͣ ſubdit̉figurabat maledictōem infructuoſi. ſic iſta eſuries ſignificabat deſideriū xp̄i de ſalutē ppl̓i. Etiō adhuc mane eſurit qͥ iuſtitiā eſurit. Et vidēsarborē fici inter betphage et montē oliuēti ſecus viā. acceſſit ad eā. et nullū in ea fructū niſi⁊ grano frumentitm̄ folia inueniēs. maledixit ei: dicens. nūqͣ exte fructus naſcat̉ in ſempiternū. et ſtatī aruitUenit dn̄s ad ficulneā. nō cauſa inueniēdi fructus quibꝰ eſuriens reficeret̉. ſciebat ꝙ in marcio tp̄s ficuū nō eſſet: ſꝫ adiuit ꝓpter miraculū.vt apl̓os ad fidē ꝯfirmaret. Un̄ ẜm Criẜ. Maledixit dn̄s ſiculnee. nō qꝛ fructū in illa n̄ inuenit. cū nō eſſet tēpus ficuū: ſed diſcipuloꝝ gr̄avt ꝯfiderent. ⁊ vt diſcerēt ꝙ poſſit etiā iudeosꝑſequētes ſiccare. et in momēto exterminare.Ideo neqꝫ in alia planta. ſꝫ in oīm hūidiſſimamiraculū hoc fecit. vt et hinc maius appareathoc miraculū. Ad hoc em̄ dn̄s miraculū fecit.vt diſcipulos in fide ſolidaret. qꝛ (vt ait Hiero)dn̄s paſſurus in ppl̓is. et baiulaturus ſcādaluꝫcrucis: voluit diſcipuloꝝ animos ſigni anticipatōne firmare. Qd̓ etiā in ſignum ſynagogemaledicde et arefacte ih̓s fecit. in qͣ fructus iuſticie nō inuenit. Arborem̄ fici eſt ſynagoga.ꝓpter multitudinē granorū ſub vno cortice .i.hoīm ſub vna lege. et vna ꝓpter vniformitatemritus. qꝛ ſecus viā erat. qꝛ legē habebat: ſꝫ nonin via. qꝛ nō credebat in xp̄m qui ē viā ad quāvenit ꝑ pn̄tiam corꝑalem ⁊ ꝑ doctrinā ſpūaleꝫEt nihil inuenit in ea. licet multū queſierit. exemplis doctrinis. ſignis et miraculis. niſi foliaid ē verba legis et traditōnes pharizeoꝝ abſqꝫvllis fructibꝰ. Sancti em̄ hn̄t et folia verboꝝ.et flores moꝝ. et fructus oꝑm. Per talē etiamarborē virentē folijs ⁊ carentē fructibo. poſſūtintelligi ÿpocrite. et ſimulati. exn̄tes extra viāiuſticie. ⁊ nō in via poſiti ꝑ ſimulatōem v̓tutū.folijs circundati: ſꝫ a fructu iuſticie alieni. qꝛexteriorē apꝑentiaꝫ ſāctitatis hn̄tes. interiusſunt vacui ab oꝑbꝰ veritatis. ⁊ infructuoſi. etideo a dn̄o maledicti: fiūt aridi et hūore deuotōnis pͥuati. Un̄ Criẜ. Folia veritatis ſūt ſpēstm̄modo ſāctitatis in hoīe. aut ſine fructu v̓bareligioſa. Quicūqꝫ gͦ religioſus .i. arbor rōnabilis: ꝓfitet̉ ſe eſſe dei. et iuſticiā nō oꝑatur: ēarbor tm̄ modo folia hn̄s ſine fructu. Secꝰ prāaūt eſt iuxta mundū. mūdus em̄ viā eſt ꝯmunis. ꝑ quā omnes tranſeūt qui naſcūtur. Quicunqꝫ gͦ homo fidelis .i. arbor rōnabilis. iuxtamundū vixerit: nunꝙͣ p̄t in ſe iuſticie fructustenere. Tranſeūtes em̄ et retrāſeuntes demōesvel mīſtri ip̄oꝝ per viā .i. vagantes ꝑ munduꝫiſtū: excutiūt eos. Sicut gͦ difficile ē arboremiuxta viā poſitā fructꝰ ſuos uſqꝫ ad maturitatēẜuare. ſic difficile ē viꝝ fidelem iuxta iſtū mundū diuentē. in ramis .i. in actibꝰ ſuis iuſticiamimmaculatā vſqꝫ ad finē ſeruare. Si vis gͦ fructus iuſticie ad finē tenere. recede de via. ⁊ platare in loco ſecreto. vt nec mūdus tecū aliquidhēat ꝯmune. nec tu cū mūdo Hec Criẜ. Cuꝫitaqꝫ eſuriens dn̄s ficus q̄ſiuit aliquid aliud ſequerere ſignificauit. non em̄ ficus ſꝫ fidē. neqꝫfructus arboris: ſed fructꝰ oꝑis q̄ſiuit. Ex hocergo (ẜm Bedam) patet. ꝙ ſicut dn̄s multa dixit in ꝑabolis. ita ⁊ fecit. Cur em̄ in ficu fructūquereret cuius tp̄s nōduꝫ eſſet. quilibet homo