magdalenetur. Un̄ ſi qͥd confeſſio et lacrime pn̄t. vide quidfides ⁊ dilectō oꝑet̉. Paruo tꝑis ſpacio iuſtificata eſt mulier: et ab om̄i peccato mūbata. q̄ vniuerſis vitijs plena: ⁊ tā peccatrix fuerat. vt eaꝫpharizeus videre dedignaret̉. Hanc igr̄ imitanspeccator pct̄a nūc defleat. vt eius lacrimas qn̄doqꝫ deus abſtergat. Nā vt ait Bern̄. Felices lac:ime quas benigna manꝰ cōditoris abſterget: ⁊bt̄i oculi qͥ ī talibꝰ liq̄fieri fletibꝰ elegerūt. ꝙͣ eleuari in ſuꝑbia. ꝙͣ om̄e ſublime videre. ꝙͣ auaricie petulātie famulari. Un̄ ⁊ Criſoſ. Sicut autēvbi vehemēs ÿmber ꝓrūpit. ſit ſerenitas: ſic lacrimis effuſis. apparet trāqͥllitas. ⁊ perit caligoreatuū. Et ſicut ꝑ aquā ⁊ ſpm̄ purgamur. ſic ꝑlacrimas. ⁊ cōfeſſionē denuo mūdamur. Ubi etAnſhel. Iā nūc ingredere domū pharizei. recūbentē ibi dn̄m tuū attēde. accede cuꝫ benigniſſima peccatrice ad pedes eiꝰ. laua lacrimis. terge capillis. demulce oſculis. foue vnguētis. Nōne iā ſacro liquoris illiꝰ odore ꝑfūderis? Si tibiadhuc ſuos negat pedes. īſta. ora. ⁊ grauidos lacrimis oculos attolle. tuiſqꝫ ſuſpirijs inenarrabilibuſqꝫ gemitibꝰ extorq̄ qd̓ petis. luctare cumeo. ſicut iacob. vt ip̄e ſe gaudeat ſuꝑari. Uidebit̉tibi aliqn̄. ꝙ auertat oculos ꝙ aures claudat: ꝙdeſideratos pedes abſcōdit. Tu nihilominꝰ inſtaoꝑtune. īꝑtuneqꝫ clama uſqꝫ qͦ clamabo ⁊ nō exaudies. Redde mihi ih̓u bone leticiam ſalutaristui: qꝛ tibi dixit cor meum. queſiui faciem tuaꝫ:faciem tuam reqͥrā. Hec Anſhel. Nullꝰ gͦ pct̄ordebet de clemētia dei deſꝑare. qꝛ p̄ſto ē cūctis debita relaxare: ⁊ penitētes ad regnū celoꝝ reuocare. Iſtud deꝰ ꝑ manaſſen regē iſrl̓ olim p̄figurauit: quē ꝓpt̓ pn̄iaꝫ ad grāꝫ reuocauit. Manaſſes īfinitis deū offēderat. yſaiā qͥ eū d̓ pct̄is ſuisredarguit. cū ſerra lignea ꝑ mediū deſecari fecit⁊ tot ꝓph̓as ip̄m arguētes trucibauit. ꝙ plateasihrl̓m ſanguine ꝓphetarū purpurauit. Tādemab hoſtibꝰ ē captꝰ: ⁊ ī exiliū deductꝰ. carceri deputatus. Ubi cepit penitere. et ex corde ſceleraſua deflere. Et cū lacrimis orauit dn̄m: dicens.Pec caui dn̄e ſuꝑ numeꝝ arene maris: ⁊ iā nōſū dignus vide̓ celi altitudinē. ꝓpt̓ iniqͥtatū męarū multitudinē. Miſertꝰ dn̄s pn̄iam eiꝰ acceptavit. Nā de captiuitate euꝫ liberauit. ⁊ ī regnumſuū ī hirl̓m reuocauit. Per hūc pct̄or deſignatur: qͥ ꝓph̓as dn̄i ip̄m arguētes cruciat. qn̄ p̄dicatores et docdores audire recuſat. Et ꝙͣdiu tal̓ꝑſeuerat in pct̄o mortali: tādiu ē in captiuitatedÿaboli. Si aūt ex corde egerit pn̄iam: deꝰ paratus ē ſuſciꝑe eū ad grām. Hoc idē p̄figuratū fuit in rege dauid. qͥ adulteriū ⁊ homicidiū perpetrauit. Cunqꝫ redargutus a nathan. peccaui diceret. ſtatim nathan reſpōdit: dn̄s trāſtulit peccatū tuū. id ē dimiſit. O ꝙͣmagna eſt pietas dn̄i⁊ ꝙͣ ineffabilis: qͥ nulllū penitēteꝫ deſpicit. cuiuſcūqꝫ cōditōnis. Nō ergo ꝓpter immanitateꝫ peccatoꝝ nr̄orū deſperemꝰ. qꝛ diuerſos teſtes dīnemiſericordie habemus. Neqꝫ vltͣ peccatis ſeruiamꝰ: qꝛ magnā dignitateꝫ amittūt miſeri hoīesſeruiendo peccatis. quodāmodo carnis voluptCapitulum.lxj.tates ⁊ ꝯcupīas. qͥdaꝫ aſpirando ad honores etexcellētias. qͥdā ꝑtinaci ſtudio q̄rētes mundi facultates et diuitias. Et qꝛ pauci ſūt hodie qͥ iſtūtrinariū nephādū nō ſeqͣntur: certe miſeri merito dicūt̉. qꝛ illis rebus q̄ eis deberēt ſeruire etobſeqͥ. ſeruiūt ⁊ obſequūt̉. Tales proculdubio ſeviles on̄dūt nō nobiles. nō dn̄os. ſꝫ potiꝰ gartiones ⁊ ſeruos. Exēpluꝫ de Diogene. de qͦ legit̉. ꝙcū qͣdā vice ratōe ſue eminētis ſcīe ⁊ ſapīe imꝑator eū viſitaret. ph̓us ei aſſurgere noluit: qd̓ vidēs imꝑator. iracundia motus retroceſſit: venerūtqꝫ ſerui eiꝰ ⁊ dixerūt ad eū. Dn̄e: qͣre ſic agere voluiſti. Nō modicuꝫ te imꝑator honorabat.qꝛ te pauꝑem talis ac tātus viſitabat. tu b̓o ecōuerſo ip̄m inhonoraſti. qꝛ ei aſſurgere noluiſti.Quibꝰ rn̄dit. Nō decet dignitatē meam vt ſeruoſerui mei reuerētiā faciā. Seruit iſte ſeruo meoſcꝫ mūdo. q̄ mihi ſeruit: eo factꝰ ē vt mihi ẜuiat.Igr̄ nō decuit me. ſignū alicuiꝰ reuerētie ſibi exhibere. Bn̄ dn̄abat̉ iſte mundo ⁊ imꝑabat: benenature ſue dignitatē ⁊ p̄ſidētiā obẜuabat. Or̄oheſu bone ſpes penitētiuꝫ. qͥ marie peccatrici. ad tuos pedes flenti. ⁊ eos lacrimis rigāti. capillis tergēti. labijs oſculāti. pietatis ſignū aperiēs pct̄oꝝ veniā tribuiſti: ne deſpicias ih̓u miſericors me pct̄orem adclemētie tue veſtigia prouolutū. rigātem lacrimis intime compunctōnis oſculanteꝫ labijs deuote oratōnis. et fac me audire vocem tuam pietate ⁊ clementia. ſuauitate ⁊ miſericordia plenam. quam audire meruit et ipſa. vt dimittant̉mihi peccata mea ml̓ta. ꝑ tuam grāꝫ ⁊ ipſiꝰ merita. Amē De mīſterio marthe ⁊ ocio marie.Capitulum.LXI.T poſt hec quadam vice intrauit iheſus in quoddā caſtellum ſcilicet bethaniam. que interp̄Itatur domus obedientie: per quodſignatum eſt ꝙ libenter intrat dominus domuꝫconſcientie. vbi ei obeditur deuote. Et penit addomum marthe. et marie. ad illam enim domuꝫfrequenter diuertebat ⁊ ſecure: propter ſpecialem ibi habitantium amicitiam ⁊ deuotionem.Sed marthe domus hic appellatur cum dicit̉.et mulier quedam martha nomine. excepit illuꝫin domum ſuam: quia maior natu erat. ⁊ curaꝫdomus habebat. At ille ſorores toto affectu iheſum diligentes. reuerenter ⁊ alacriter eū ſuſceperunt. de tanti hoſpitis aduentu gaudentes. Etmartha quidem ſe incontinenti ad refectionemdomino ⁊ diſcipulis ſuis procurandam parauit⁊ in miniſterio laborauit vt eis conuenienter ꝓuideret: maria vero ad pedes domini ſe poſuit.vt diligentiam. aſſiduitatem. ſolerciam erga auditōnem oſtenderet: ⁊ multam reuerentiaꝫ. quāad dominuꝫ habebat. Illa ſtabat et ſatagebat.vt paſceret dominum cibo vtiqꝫ corporali. hecſedebat et audiebat vt paſceretur a domino ſuocibo ſpūali. Sane quanto melior eſt anima corpore. tantodulcior eſt cibus ſpūalis in mente ꝙͣ