Pevarijs linguis ꝑ ignē: qꝛ caritas q̄ in cordibꝰ ꝑſpm̄ſanctū diffundit̉. duobꝰ p̄ceptis .ſ. dilectōedei et ꝓximi implet̉. In terra dat̉ ſpūs vt diligat̉ ꝓximꝰ. e celo dat̉ ſpiritus: vt diligat̉ deusEt ſicut vna ē caritas ⁊ duo p̄cepta: ita vnꝰ ſpiritus et duo data. Et qꝛ ꝑ dilectōeꝫ ꝓximi ꝑuenit̉ ad dilectōeꝫ dei. recte pͥmo dat̉ ſpūs ī terra⁊ poſtmodū ē celo. Sicut em̄ ait Iohannes quinō diligit fratrē ſuū quē videt. deū quē nō videtqūo diligere poteſt. Inſuꝑ etiaꝫ datus ē apl̓isſpūſſanctꝰ ante paſſionē: ad purgandū qn̄ fuerūt baptiſati. ⁊ ad faciendū miracula qn̄ ad predicandū ſūt miſſi: ⁊ dictū ē eis. egros ſanate. demones eijcite. mortuos ſuſcitate. Und̓ Hieroꝰ.Ego quidē audacter ꝓnuncio apl̓os ex eo tꝑe qͦcrediderunt dn̄o. ſemꝑ ſpm̄ſanctū habuiſſe. necabſqꝫ eiꝰ gr̄a ſigna facere potuiſſe: ſed eū ꝓ mobulo atqꝫ mēſura recepiſſe. Primo aūt die r̄ſurrectōis eiꝰ acceperūt gratiā ſanctiſpūs. qͣ pct̄adimitterēt ⁊ baptiſarēt. ac ſpiritū adoptōis credētibꝰ traderēt. Die v̓o penthecoſtes eis ampliꝰrepromiſſuꝫ ē videlicꝫ ꝙ virtutē ex alto reciperēt: qͣ et euāgeliū xp̄i cūctis gentibꝰ predicarētUnde Leo papa. nō igit̉ ambigamꝰ ꝙ cū in diepenthecoſtes impleuit diſcipulos dn̄i ſpiritusſanctus. nō fuit huiꝰ inchoatō muneris: ſed adiectio largitatis. Nam et patriarche et ꝓph̓e etſacerdotes. omneſqꝫ prioꝝ tꝑm ſancti. ſūt eiuſdēſpūs ſanctificatōne vegetati: ⁊ ſine hac gr̄a nulla vnꝙͣ ſunt inſtituta ſacramēta. nullaqꝫ celebrata miſteria: vt eadē ſemꝑ fuerit virtꝰ cariſmatū. ꝙͣuis nō eadē fuerit menſura donoꝝ PecLeo. Et ſciendū ꝙ ſpirituſſanctꝰ dat̉ ſeu mittit̉ viſibilit̓ et īuiſibiliter. Uiſibiliter cū in aliqͦſigno viſibili demōſtrat̉. Eſt autē in quītupliciſpecie demōſtratꝰ. pͥmo in ſpē colūbe ſuꝑ xp̄mbaptiſatū. ſecūdo ī ſpecie nubis lucid̓ ſuꝑ xp̄mtrāſfiguratū. tertio in ſpecie flatꝰ qn̄ inſufflauit⁊ dedit ſpiritūſanctū ip̄o die paſche. quarto ī ſpēignis ⁊ lingue in qͣ duplici ſpecie apparuit hodierna die. Inuiſibiliter aūt mittit̉ cū ad ſanctificandū creaturā mētibꝰ caſtis illabit̉. Un̄ dicit̉Spiritꝰ vbi vult ſpirat: ⁊ vocē eius audis. Sedneſcis vnde veniat aut qͦ vadat. Nec mirū: quiadicet Bernh̓. De verbo īuiſibili ꝑ oculos non ītrauit: qꝛ nō eſt coloratū: ſed neqꝫ ꝑ aures: qꝛnō inſonuit. neqꝫ ꝑ nares: qꝛ nō aeri miſcet̉ ſedmēte. neqꝫ ꝑ fauces: qꝛ nō eſt māſum .i. comeſtūvel hauſtū. nec tactu cōperi illud: qꝛ palpabilenō eſt. Queres igit̉ cū ſint īueſtigabiles vie eiꝰvnde illud adeſſe nouerim? Nempe ex motū cordis intellexi p̄ſentiā eiꝰ: ⁊ ex fuga vicioꝝ carnaliūqꝫ cōpreſſione affectuū. aduerti potētiā virtutis eius: ⁊ ex diſcuſſiōe ſiue redargutōne ocultorū meoꝝ. admiratꝰ ſum ꝓfunditatē ſapientieeius: ⁊ ex quātulacūqꝫ emēbatōne moꝝ meorūexꝑtus ſum bonitatē māſuetudinis eiꝰ. ⁊ ex reformatōne et renouatōne ſpūs mētis mee. ꝑcepi vicūqꝫ ſpeciē decoris eius: ⁊ ex ꝯtuitu omniūhoꝝ ſimul. expaui multitudinē magnitudiniseius Hec Bernh̓. Un̄ et Criẜ. Si qn̄ boni aliqͥdpenthecoſtencogitamus. ſciamus quia ſpirituſſanctus habitat in nobis. ſi v̓o aliquid mali. ſignū eſt ꝙ ſpūſſanctꝰ receſſit a nob̓. Unde etiā Augꝰ. Primistēporibꝰ cadebat ſuꝑ credētes ſpūſſanctꝰ: ⁊ loq̄bant̉ linguis qͣs nō didicerāt qūo ſpūſſanctꝰ dabat eis ꝓnūciare. Signa erāt tēpore oportunoOportebat em̄ ita ſignificare ī oībꝰ linguis ſpiritūſanctū: qꝛ euāgeliū dei ꝑ om̄s linguas curſurū erat toto orbe terraꝝ. Significatū ē illud⁊ trāſijt. Si ergo ꝑ hec miracula nō fiat modoteſtimoniuꝫ p̄ſentie ſpūſſancti. vnde fit. vnd̓ cōgnoſcit quiſqꝫ accepiſſe ſe ſpm̄ſanctū. Interroget cor ſuū ſi diligit fratrē. manet ſpūs dei ī illoUideat probet ſeip̄m corā oculis dei. Uideat ſi ēin illo dilectō pacis et vnitatis: ⁊ dilectō eccl̓ietoto terraꝝ orbe diffuſe. Non attēdat eū ſolumdiligere fratrē. quē attēdit ante ſe. Aultos em̄fratres nr̄os nō videmꝰ: ⁊ in vnitate ſpūs illiscopulamur. Quid mirū qꝛ nobiſcū nō ſunt? Invno corꝑe ſumꝰ. vnū caput habemꝰ ī celo. ergoſi vis noſſe: qꝛ accepiſti ſpm̄ſanctuꝫ. interrogacor tuū: ſi ē tibi dilectō fratris ſecurus eſto. nōpoteſt eſſe dilectio ſine ſpū dei: qꝛ paulꝰ clamatCaritas dei diffuſa eſt ī cordibꝰ nr̄is. ꝑ ſpm̄ſanctū qui datus ē nob̓ Hec Augꝰ. Miſſio gͦ ſpiritꝰſancti īuiſibilis ſit in habitatōne creature ratōnalis: ſed miſſio viſibilis fit ad inhabitatōnē demōſtrādā alijs.; Et notandū ꝙ ſpm̄ſanctū alicui īeſſe certitudinalit̓ ſcire nō poſſumꝰ: qꝛ ſpiritus vbi vult ſpirat: ⁊ neſcis vnde veniat: autquo vabat. Cōiecturaliter tamen poſſimꝰ colligere aliqͣ ſigna ꝑ effectus. ex qͥbus vtcūqꝫ conijcere poſſimꝰ ſpm̄ſanctū alicui adeſſe vel ineſſe.⁊ hoc differenter ẜm triplicē ſtatū .ſ. incipiētiuꝫꝓfitentiū. ⁊ ꝓfectoꝝ. Nā ſcd̓m cuiuſlibet ſtatusexigentiā ſpūſſanctꝰ diuerſimode in homībusoꝑat̉. Et ẜm hoc diuerſimode ſigna accipiūtur.Nam ſpūſſanctꝰ. ſpirat. īhabitat. ⁊ replet. Spirat qͦ ad incipiētes. inhabitat quō ad ꝓficiētes.⁊ replet quo ad ꝑfectos. Signa autē ſpūſſanctiquibus ſpirat qͦ ad incipiētes ſcd̓m Bernh̓. ſunttria. Primū ē. dolor de culpa p̄terita: qꝛ ſpūſſanctus odit ſordes. nec habitare pt̄ in corꝑe ſubdito pct̄iſ. Secūdū ē. firmū ꝓpoſitū cauēdi futuracū effectu. qd̓ nullatenꝰ hr̄i pt̄ conatu ꝓpͥo: ſineſpūſancto ꝑ gr̄aꝫ aſſiſtente: ⁊ infirmitatē nr̄amadiuuāte. Tertiū ē. promptitudo boni: qꝛ ſcd̓mGrego. amor dei qͥ ē ſpūſſanctꝰ. nūꝙͣ eſt ocioſusoꝑat̉ em̄ magna ſi ē. Quo ad ꝓficiētes v̓o ſunttria alia ſigna qͥbꝰ conijcit̉ ſpm̄ſanctū eos inhabitare. Primū ē frequēs ⁊ iuſta ꝯſciēcie examinatō. nō ſolū de pct̄is mortalibꝰ. īmo de venialibus: qꝛ ſicut ſpūſſanctꝰ opponit̉ pct̄o mortali:ita feruor caritatis qͥ ē a ſpūſancto. opponiturpct̄o beniali: vt ip̄m ab aīa expellat. ne ſpūiſancto diſpliceat. Secūdū ſignū ē ꝯcupiſcētie dimnutō: qͣnto eī in ꝓficiēte caritas ſꝑ auget̉: tantocor a tēꝑalibꝰ elogat̉. Un̄ dicit Aug. Ꝙ caritatis venenū ē ꝯcupiſcētia tꝑaliū: ⁊ nutrimētumcaritatis ē diminutō cupiditatis. Tertiū ſignuꝫē ſtudioſa mandatoꝝ obſeruatio: qꝛ obſeruatio
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten