Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

Pecōuerſationē cōuictū exemplarē niſus eſt homines medicare ſaluare. deſcribens fuiſſeexemplar oīs penitētie. exemplar oīs deuotōis latrie. exemplar mititatis paciētie. exēplarliberalitatis et beneficētie. exemplar hūilitatis beniuolencie. exēplar veritatis exiſtentie. ꝯͣomnē ypocriſim. exēplar oīs ꝑfectōis et ſuꝑexcellentis vite. exēplar cōpaſſionis miſericordie atqꝫ clemētie. et ex his octo cōditōibꝰ patetqͣliter ſua cōuerſatō et cōuictꝰ fuit ad medicanduꝫ ſaluandū mundū. Tertio ꝓbat. illiꝰ hominis total̓ conatꝰ rec ollectō fuit ad ſaluāduꝫhoīes: tribuendū eis ſpūalē medicinā: oſtēdit qͣliter homo ille conatꝰ ē ad ſalutē vocare etreducere hoīes ſeip̄m: alios .ſ. duodecimapoſtolos:. lxxij. diſcipulos. Quarto probat. hoīs huiꝰ affectꝰ et eruditō oſtēdit ip̄m fuiſſeoīm hoīm ſaluatorē: qꝛ tota ſua eruditio ordinabat̉ ad pellendū pct̄a: morbos aīaꝝ. ponit plures morales eruditōnes ſūme ac cōmodead hoīm ſalutē curatōnē ſeu remotionē a vicijs ꝑtinētes. Quīto ꝓbat. illiꝰ hoīs diſceſſus cōſumatio mortē. fuit vere medicinalis: etperi ſaluatoris mūdi. Unde ītroducit dicentēhoc eſt corpꝰ meū qd̓ pro vobis tradet̉. et hic eſtſanguis meus pro vobis fundet̉: plura aliav̓ba clemētie ſuꝑius dicta. Sexto ꝓbat. iſtiushomīs regreſſus ad nos et reſurrectio fuit veriſaluatoris mūdi. Un̄ oſtendēdo ip̄e erat vereiſte: oīm gentiū erat medicus ſaluator. īducit ſicut ſcriptū eſt oportebat pati reſurgerexp̄m a mortuis tertia die. p̄dicare ī nomīe eiꝰpenitētiā remiſſionē oīm pct̄oꝝ ī om̄s gentesIohannes v̓o qui ī aſya euāgeliū grece ſcripſit. ītroducit iſtā cōcluſioneꝫ. homo ille quidictus ē ih̓s. fuit vere filiꝰ dei: qd̓ debet intelligi ſit filius dei adoptōeꝫ gratiā hn̄s hūanam naturā. īmo habēs ī ſe vere illū ab eterno fuit filiꝰ a pr̄e genitꝰ ī ſubſtantia diuina: necdebet etiā intelligi. ſit homo ille filius dei percōuerſionē deitatis in carnē: ſed debet intelligi aſſumptionē carnis a filio dei. Hanc cōcluſionem ꝓbat multiplicit̓ deducit. ītendēs ratōeꝫvnā vnicū ſylogiſmū ad eam ꝓbandaꝫ ſic arguit. Homo ille qui ē vere media ꝑſona ītrinſeca ī trinitate. eſt deo equal̓ in autoritate. eſtdeo equalis ī efficacia ſalubritate reſpectu hominū. ē deo equalis ī illapſu īmenſitate. et ēdeo equal̓ in modo oꝑandi actiuitate. eſt deoequalis ī reficiendo mentē: ī cordis ſacietategr̄a. eſt deo equal̓ in īſtruendo et ī vere doctrine claritate. eſt deo equal̓ in duratōne eternitate. ē deo equalis ī honore gloria: ac cultu ſeu latrie: adoratōis dignitate. eſt deo eqͣlis īmo idē pr̄e in eſſencia maieſtate. et eſtdeo eqͣlis ī beniuolencia ad hoīes et pietate. ēdeo equal̓ in dn̄o regni ſolēnitate. eſt deo eqͣlis ī amicitia caritate. ē deo equal̓ in inſiſtētia mutua ī ſeinuicē ītimitate. eſt deo equal̓in cōferenda gr̄a homībꝰ influenda ſanctitate. eſt deo equal̓ in ſapientia ſcientie luminopenthecoſtenſitate. eſt deo equalis ī beatitudine eterna ſelicitate. eſt deo equal̓ in paciētia longanimitate. eſt patri equal̓ in ꝓducendo ſpiritū īſpiratiua fecūditate. ille vtiqꝫ homo ē vere filiꝰ deiNam iſte. xvij. conditōnes intermedie probantip̄m eſſe verum deum. prima b̓o conditio vltima oſtendūt ip̄m eſſe verū deum qui eſt filiꝰ dei:quia he duę ꝓprietates competūt filio. Sꝫ homoiſte qui dictus eſt ih̓s. habuit ſupradictas. xix.conditōnes: vt manifeſta exꝑientia iohannem alios diſcipulos edocuit: ergo ip̄e vere eſt filiꝰdei. Orobat ergo iohannes iſtas. xix. conditōesfuiſſe in homine qui dictus eſt ih̓s. ſcd̓m ipſevere exꝑtus eſt: ceteri diſcipuli qui fuerūteo: tandē concluſionē diffuſe probatā infert recolligit et cōcludit: dicēs. Hec autē ſcripta ſuntvt vos credatis: qꝛ ih̓s eſt xp̄c filius dei viui: ponit vlteriorē finē ad quē ordinat̉ iſta cōcluſio ſubdēs: vt credentes vitā habeatis ī nomīeeius. Ultimo v̓o tanꝙͣ tabellio notarius publicus cōcludit. ip̄e eſt diſcipulus ille qui teſtimoniū ꝑhibet de his: ſcripſit hec. ſcimus: qꝛverū eſt teſtimoniū eius. Ponitqꝫ cōditionē ſuāde familiaritate: qꝛ recubuerat in ſinu eius in cena illius hoīs. idcirco multa ſecreta didiceratvnd̓ p̄dicta probant̉. notarius ille autenticusreddit̉ ſolēnis. Ad hanc ꝑtē ſacre ſcripture teſtimonialē euāgelicā. aſcendēdū eſt aſcenſūſcalarē celicū. Sūt em̄ euāgelia ſcala iacob:qꝛ eis īnitit̉ dn̄s. et ibi reꝑitur. ibiqꝫ vident̉ angeli aſcendētes deſcendētes: qꝛ dīna oꝑa quibꝰvoluit nobis cōdeſcendere: nos ī celū erigereibi euāgeliſtas: qͣſi vera quatuor cherubin:ſcd̓m Hiero. diſſerūtur. De quo aſcenſu ſcriptūeſt ī geneſi. vidit iacob in ſomnis ſcalā: et cacumen eius tāgens celū. et angelos dei aſcendētes deſcēdētes dn̄m ip̄i ſcale īnixū. Oratio.Omine ih̓u xp̄e: qui nos ſcripturā etdoctrinā euāgelicā vocare dignatus esad fidē catholicā: vt credētes vitā habeamus eternam. nūc quidē in ſpe in futuro ī reet hoc in nomīe tuo fidem nomīs tui: qꝛ noneſt aliud nomē ſub celo datum hominibꝰ ī quooporteat nos ſaluos fieri. preſta mihi īmerito etoīm infimo: vt corde credā ad iuſtitiā: et orefiteat̉ ad ſalutē: ac oꝑe oſtendā ad vite fructum vtilitatem: quatenꝰ te miſerāte ad eterne beatitudinis gloriā. nūc mēte accēdar: tandem reipſa ꝑuenire merear ih̓u mūdi ſaluator. Amē.De penthecoſten. Capitulum. LXXXIIII.Ie vo pethecoſtes ideſthuīquageſima a reſurrectōne: ſꝫ decima ab aſcenſione dn̄i. narrat dn̄sih̓s patri de ꝓmiſſo ſuo: qd̓ diſcipul̓fecerat de ſpūſctō mittēdo. Patre gratuꝫ hochabente. mittūt ſpm̄ſanctū vt ad diſcipulos deſcēdat: eoſqꝫ r̄pleat et cōſolet̉. roboret ac īſtruat: ac cumulū virtutū et gaudioꝝ eis cōferat.Et ſtatim ꝑatus ſpirituſſanctus ſubito venit etſuꝑ eos deſcēdit. Notandū autem ſcd̓m Bedam dominꝰ ih̓s eundem ſpir itum veritatis: et a ſe