Pecōuerſationē ⁊ cōuictū exemplarē niſus eſt homines medicare ⁊ ſaluare. deſcribens eū fuiſſeexemplar oīs penitētie. exemplar oīs deuotōis⁊ latrie. exemplar mititatis ⁊ paciētie. exēplarliberalitatis et beneficētie. exemplar hūilitatis⁊ beniuolencie. exēplar veritatis ⁊ exiſtentie. ꝯͣomnē ypocriſim. exēplar oīs ꝑfectōis et ſuꝑexcellentis vite. exēplar cōpaſſionis ⁊ miſericordie atqꝫ clemētie. et ex his octo cōditōibꝰ patetqͣliter ſua cōuerſatō et cōuictꝰ fuit ad medicanduꝫ ⁊ ſaluandū mundū. Tertio ꝓbat. ꝙ illiꝰ hominis total̓ conatꝰ ⁊ rec ollectō fuit ad ſaluāduꝫhoīes: ⁊ tribuendū eis ſpūalē medicinā: ⁊ oſtēdit qͣliter homo ille conatꝰ ē ad ſalutē vocare etreducere hoīes ꝑ ſeip̄m: ⁊ ꝑ alios .ſ. ꝑ duodecimapoſtolos: ⁊. lxxij. diſcipulos. Quarto probat.ꝙ hoīs huiꝰ affectꝰ et eruditō oſtēdit ip̄m fuiſſeoīm hoīm ſaluatorē: qꝛ tota ſua eruditio ordinabat̉ ad pellendū pct̄a: ⁊ morbos aīaꝝ. ⁊ ponit plures morales eruditōnes ſūme ac cōmodead hoīm ſalutē ⁊ curatōnē ſeu remotionē a vicijs ꝑtinētes. Quīto ꝓbat. ꝙ illiꝰ hoīs diſceſſus⁊ cōſumatio ꝑ mortē. fuit vere medicinalis: etperi ſaluatoris mūdi. Unde ītroducit eū dicentēhoc eſt corpꝰ meū qd̓ pro vobis tradet̉. et hic eſtſanguis meus qͦ pro vobis fundet̉: ⁊ plura aliav̓ba clemētie ſuꝑius dicta. Sexto ꝓbat. ꝙ iſtiushomīs regreſſus ad nos et reſurrectio fuit veriſaluatoris mūdi. Un̄ oſtendēdo ꝙ ip̄e erat vereiſte: qͥ oīm gentiū erat medicus ⁊ ſaluator. īducit ꝙ ſicut ſcriptū eſt oportebat pati ⁊ reſurgerexp̄m a mortuis tertia die. ⁊ p̄dicare ī nomīe eiꝰpenitētiā ⁊ remiſſionē oīm pct̄oꝝ ī om̄s gentesIohannes v̓o qui ī aſya euāgeliū grece ſcripſit. ītroducit iſtā cōcluſioneꝫ. ꝙ homo ille quidictus ē ih̓s. fuit vere filiꝰ dei: qd̓ nō debet intelligi ꝙ ſit filius dei ꝑ adoptōeꝫ ⁊ gratiā hn̄s hūanam naturā. īmo habēs ī ſe vere illū qͥ ab eterno fuit filiꝰ a pr̄e genitꝰ ī ſubſtantia diuina: necdebet etiā intelligi. ꝙ ſit homo ille filius dei percōuerſionē deitatis in carnē: ſed debet intelligiꝑ aſſumptionē carnis a filio dei. Hanc cōcluſionem ꝓbat multiplicit̓ ⁊ deducit. ⁊ ītendēs ratōeꝫvnā ⁊ vnicū ſylogiſmū ad eam ꝓbandaꝫ ſic arguit. Homo ille qui ē vere media ꝑſona ītrinſeca ī trinitate. ⁊ eſt deo equal̓ in autoritate. ⁊ eſtdeo equalis ī efficacia ⁊ ſalubritate reſpectu hominū. ⁊ ē deo equalis ī illapſu ⁊ īmenſitate. et ēdeo equal̓ in modo oꝑandi ⁊ actiuitate. ⁊ eſt deoequalis ī reficiendo mentē: ⁊ ī cordis ſacietate ⁊gr̄a. ⁊ eſt deo equal̓ in īſtruendo et ī vere doctrine claritate. ⁊ eſt deo equal̓ in duratōne ⁊ eternitate. ⁊ ē deo equalis ī honore ⁊ gloria: ac cultu ſeu latrie: ⁊ adoratōis dignitate. ⁊ eſt deo eqͣlis īmo idē cū pr̄e in eſſencia ⁊ maieſtate. et eſtdeo eqͣlis ī beniuolencia ad hoīes et pietate. ⁊ ēdeo equal̓ in dn̄o ⁊ regni ſolēnitate. ⁊ eſt deo eqͣlis ī amicitia ⁊ caritate. ⁊ ē deo equal̓ in inſiſtētia mutua ī ſeinuicē ⁊ ītimitate. ⁊ eſt deo equal̓in cōferenda gr̄a homībꝰ ⁊ influenda ſanctitate. ⁊ eſt deo equal̓ in ſapientia ⁊ ſcientie luminopenthecoſtenſitate. ⁊ eſt deo equalis ī beatitudine ⁊ eterna ſelicitate. ⁊ eſt deo equal̓ in paciētia ⁊ longanimitate. ⁊ eſt patri equal̓ in ꝓducendo ſpiritū ⁊ īſpiratiua fecūditate. ille vtiqꝫ homo ē vere filiꝰ deiNam iſte. xvij. conditōnes intermedie probantip̄m eſſe verum deum. prima b̓o conditio ⁊ vltima oſtendūt ip̄m eſſe verū deum qui eſt filiꝰ dei:quia he duę ꝓprietates competūt filio. Sꝫ homoiſte qui dictus eſt ih̓s. habuit ſupradictas. xix.conditōnes: vt manifeſta exꝑientia iohannem⁊ alios diſcipulos edocuit: ergo ip̄e vere eſt filiꝰdei. Orobat ergo iohannes iſtas. xix. conditōesfuiſſe in homine qui dictus eſt ih̓s. ſcd̓m ꝙ ipſevere exꝑtus eſt: ⁊ ceteri diſcipuli qui fuerūt cūeo: tandē concluſionē diffuſe probatā infert recolligit et cōcludit: dicēs. Hec autē ſcripta ſuntvt ⁊ vos credatis: qꝛ ih̓s eſt xp̄c filius dei viui:⁊ ponit vlteriorē finē ad quē ordinat̉ iſta cōcluſio ſubdēs: ⁊ vt credentes vitā habeatis ī nomīeeius. Ultimo v̓o tanꝙͣ tabellio ⁊ notarius publicus cōcludit. ꝙ ip̄e eſt diſcipulus ille qui teſtimoniū ꝑhibet de his: ⁊ ſcripſit hec. ⁊ ſcimus: qꝛverū eſt teſtimoniū eius. Ponitqꝫ cōditionē ſuāde familiaritate: qꝛ recubuerat in ſinu eius in cena illius hoīs. ⁊ idcirco multa ſecreta didiceratvnd̓ p̄dicta probant̉. ⁊ notarius ille autenticusreddit̉ ⁊ ſolēnis. Ad hanc ꝑtē ſacre ſcripture teſtimonialē ⁊ euāgelicā. aſcendēdū eſt ꝑ aſcenſūſcalarē ⁊ celicū. Sūt em̄ euāgelia ſcala iacob:qꝛ eis īnitit̉ dn̄s. et ibi reꝑitur. ibiqꝫ vident̉ angeli aſcendētes ⁊ deſcendētes: qꝛ dīna oꝑa quibꝰvoluit nobis cōdeſcendere: ⁊ nos ī celū erigereibi ꝑ euāgeliſtas: qͣſi ꝑ vera quatuor cherubin:ſcd̓m Hiero. diſſerūtur. De quo aſcenſu ſcriptūeſt ī geneſi. ꝙ vidit iacob in ſomnis ſcalā: et cacumen eius tāgens celū. et angelos dei aſcendētes ⁊ deſcēdētes ⁊ dn̄m ip̄i ſcale īnixū. Oratio.Omine ih̓u xp̄e: qui nos ꝑ ſcripturā etdoctrinā euāgelicā vocare dignatus esad fidē catholicā: vt credētes vitā habeamus eternam. nūc quidē in ſpe ⁊ in futuro ī reet hoc in nomīe tuo ⁊ ꝑ fidem nomīs tui: qꝛ noneſt aliud nomē ſub celo datum hominibꝰ ī quooporteat nos ſaluos fieri. preſta mihi īmerito etoīm infimo: vt corde credā ad iuſtitiā: et ore cōfiteat̉ ad ſalutē: ac oꝑe oſtendā ad vite fructum⁊ vtilitatem: quatenꝰ te miſerāte ad eterne beatitudinis gloriā. nūc mēte accēdar: ⁊ tandem reipſa ꝑuenire merear ih̓u mūdi ſaluator. Amē.De penthecoſten. Capitulum. LXXXIIII.Ie vo pethecoſtes ideſthuīquageſima a reſurrectōne: ſꝫ decima ab aſcenſione dn̄i. narrat dn̄sih̓s patri de ꝓmiſſo ſuo: qd̓ diſcipul̓fecerat de ſpūſctō mittēdo. Patre gͦ gratuꝫ hochabente. mittūt ſpm̄ſanctū vt ad diſcipulos deſcēdat: eoſqꝫ r̄pleat et cōſolet̉. roboret ac īſtruat: ac cumulū virtutū et gaudioꝝ eis cōferat.Et ſtatim ꝑatus ſpirituſſanctus ſubito venit etſuꝑ eos deſcēdit. Notandū autem ſcd̓m Bedamꝙ dominꝰ ih̓s eundem ſpir itum veritatis: et a ſe
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten