et vtilitate. ij. partisſiue ꝙͣtū ad expoſitōeꝫ decalogi et legiſdatōnemautēticā ⁊ nouā. ſiue ꝙͣtū ad multiplicē oꝑatōꝫdeificā ⁊ miraculoꝝ choruſcatōeꝫ mirificā. ſiueꝙͣtū ad cōuerſatōeꝫ pacificā ⁊ humilimaꝫ. ſiueꝙͣtū ad eruditōnē ꝑabolicā ⁊ doctrinā figuratiuā. ſiue ꝙͣtū ad nutritōeꝫ ꝓuidā ⁊ benignaꝫ expanibꝰ multiplicatis. ſiue ꝙͣtū ad deteſtatōnemveridicā oīs ȳpocriſis ⁊ ceremoniaꝝ. ſiue ꝙͣtuꝫad colligatōꝫ geminā duaꝝ naturaꝝ diuine .ſ. ⁊humane ī vno homīe. ſiue ꝙͣtū ad eccl̓iaſticamdiſpoſitōeꝫ ⁊ hierarchicā ordinationē vniꝰ nouiregni eccl̓ie. ſiue ꝙͣtū ad oſtentatōeꝫ pauꝑrimā⁊ ſeſſionē ſuꝑ pullū azine. ſiue ꝙͣtū ad execatōꝫiudaicaꝫ qͦ ad phariſeos ⁊ populi ſeniores. ſiueꝙͣtū ad reſeratōeꝫ ꝓphetie arcanoꝝ ⁊ futurorū.ſiue ꝙͣtū ad inſtitutionē mirabilē ⁊ inſolitā nouorū ſacramētoꝝ. ſiue ꝙͣtū ad tolerāciā amare⁊ ſalutifere paſſionis. ſiue ꝙͣtū ad ſuſcitatōnemmagnificā: ⁊ reſurrectōꝫ ſtupidā. ſiue ꝙͣtum adcōuocationē multimodā oīm gentiū linguarū:⁊ ppl̓oꝝ. Hec em̄ vtiqꝫ verificata ſunt ī hoc hoīeſacro ih̓ū: que ꝓphete p̄dixerāt de xp̄o. ergo ipſeeſt verꝰ xp̄c. nec ē alius expectandꝰ. Marchꝰv̓o apoſtoli petri diſcipulus qͥ in ÿtalia euāgeliū grece ſcripſit. ꝓbat de illo felici hoīe qͥ dictꝰeſt ih̓s: ꝙ fuit rex ⁊ dn̄s oīm. ⁊ excedēs vere inpoteſtate ⁊ virtute omnē hoīem: ⁊ omnē creaturā: qd̓ patet: qꝛ nō tractat niſi de p̄cipuis ⁊ excellentioribꝰ miraculis eius. ⁊ fere ī quolibet capitulo ꝯcludit magnitudinē potētie ⁊ virtutisin eo. ⁊ iſtā cōcluſionē ſemꝑ infert ī toto euāgelio. finitqꝫ dei euāgeliū ī aſcēſione eius ī celū. etſeſſione a dexteris dei: ⁊ ꝙ diſcipuli ꝓfecti predicauerūt vbiqꝫ dn̄o cooꝑante ⁊ ſermonē ꝯfirmāte ſequētibꝰ ſignis. Sic gͦ patet ꝙ ē ꝯcluſio quāmarcus ī euāgelio ſuo intēdit: hoīeꝫ .ſ. ih̓m eſſe⁊ fuiſſe virtutū dn̄m ⁊ imꝑatorē: ⁊ regē oīm. Nāin hac cōcluſione finit euāgeliū ⁊ ip̄am īterſeritin ſuo ꝓceſſu qͣſi ꝑ totū. Hanc aūt ꝯcluſionē ſuoteſtimonio probat narrādo facta illius hominiſ⁊ intēdendo vnū talē ſylogiſmū. Ille homo cuiꝰpirtutē ac poteſtatē extēdi vidimus ad omnemſpm̄ creatū et increatū .ſ. ad ſpm̄ ꝓpheticū ⁊ diuinū ⁊ angelicū ⁊ apoſtaticū. ⁊ quā extēdi vidimus ad languores: ⁊ infirmitates corꝑm. ⁊ quāextēdi vidimus ad remiſſionē pct̄oꝝ: ⁊ ad infirmitates aīaꝝ. ⁊ quā extendi vidimus ad totamlegem moſaÿcā: ⁊ ſabbatū īmutandū. ⁊ quā extēdi vidimꝰ ad trāſferendū virtutē: ⁊ poteſtateꝫin alterū: vt et ille ſil̓r oꝑetur virtuoſe. et quaꝫextendi vidimꝰ ſuꝑ mare et ventū: ⁊ ſuꝑ aque ⁊aeris elementū. ⁊ quā extendi vidimꝰ ad mortispinculum: ⁊ quorūcūqꝫ viuentiū ſiue hoīm ſiuebrutoꝝ. ⁊ quā extēdi vidimꝰ ad multiplicanduꝫcorꝑalem cibū: ⁊ alimēta panū. et quaꝫ extendividimus ad diſpenſandū ſuꝑ omnē ſtatū humanū. et quā extēdi vidimꝰ ad reſtituendū audituꝫ⁊ loquele inſtrumentū. et quā extēdi vidimꝰ adilluminādū tam ſpūalem ꝙͣ corꝑalem viſum. etquā extēdi vidimꝰ ad naturā paſſibilē ⁊ impaſſibilē cōmutandū. et quā extēdi vidimꝰ nō ſolū inCapitulū. lxxxiiij.ꝓpinquū: ſed etiā ad omnē diſtantē locū: duꝫ tn̄īueniret fidelē hoīem et credulū. et quā extendividimꝰ ad īterp̄tandū mādata legalia: ⁊ ſuperaddendū ꝑfectōnis cōcilia. et quā extēdi vidimꝰad regnū et thronū dauid obtinendū: iuxta miraculoſum clamorē ppl̓i. ⁊ iuxta teſtimoniuꝫ qd̓fuerat ꝑ ꝓph̓as p̄dictū. et quā extēdi vidimꝰ adcōuincēdū potentiā: ⁊ omnē aduerſarioꝝ aſtuciā et machinatōeꝫ. et quā extēdi vidimꝰ ad precognoſcendū omnē futuroꝝ euentū: ⁊ totū ſeculi decurſum uſqꝫ in finē. et quā extēdi vidimꝰ adtolerandū ſūme ſortiter et magnanīter om̄e aduerſum: ⁊ p̄cipue mortē amariſſimā q̄ ē vltimuꝫterribiliū. et quā extendi vidimꝰ ad reuoluēdūꝓpriū monumentū: ⁊ inde egrediendū. cū tamēpere mortuus fniſſet. et quā extendi vidimꝰ adaꝑiendū celū: ⁊ ad ſedendū ſuꝑ regale: ⁊ generale glorie ſoliū: ⁊ ad dexterā patris. Ille vtiqꝫ hōvere fuit rex virtuoſiſſimꝰ ⁊ dn̄s oīm. Sꝫ homoille q̄ dictus ē ih̓s hūit ꝯditōes p̄dictas. igit̉ ip̄efuit oīm dn̄s ⁊ rex v̓tuoſus. Hāc minorē ſerioſemarcus deducit. ⁊ ꝙͣtū ad viginti cōditōnes eiꝰin euāgelio ſuo probat. Lucas auteꝫ apl̓i paulidiſcipulus: qͥ in achaie bithinieqꝫ ꝑtibꝰ euangeliū grece cōdidit. intēdit iſtā cōcluſionē .ſ. ꝙ hōille quidictus eſt ih̓s: fuit ſaluator hoīm: ⁊ medicus aīaꝝ qd̓ cōgruebat: qꝛ erat arte medicusvt dicit Hieronimꝰ. Hinc eſt ꝙ in pͥmo capitulointroducit angelū: dicentē. vocabis nomē eiusih̓m id eſt ſaluatorem. ⁊ zachariam eicientem.ſalutem ex inimicis noſtris: ⁊ de manu omniuꝫqui oderūt nos. et angelū euāgeliſantē. natꝰ eſtnobis hodie ſaluator: ⁊ ſymeonē dicētē. viderūtoculi mei ſalutare tuū. Et vbiqꝫ ꝑ totū euāgeliū ſemꝑ agit de illo hoīe: ſub ratōne qͣ ſaluatoreſt ⁊ medicus animaꝝ. Und̓ ſolus ip̄e narrat demaria magdalena: et ſolus ip̄e ponit ml̓tas parabolas ad pietatē et miſericordiā et remiſſionem pct̄oꝝ ꝑtinētes. ꝑ qd̓ patet. ꝙ ſua intentioprincipalis fuit ꝓbare cōcluſionē p̄dictā. Intēdit igit̉ probare eā ꝑ talē ratōeꝫ et ſylogiſmumHomo ille cuiꝰ ingreſſus et introductō. cuiꝰ cōuictus et cōuerſatio. cuius conatꝰ et recollectiocuiꝰ affatus et eruditio. cuius diſceſſus ꝑ mortēet cōſumatio. cuiꝰ regreſſus a mortuis et reſurrectio fuit ꝑ modū cuiuſdaꝫ ſpūalis antidoti etmedicine ſalutaris oīm hominū. vtiqꝫ hō iſte cēſendus ē ſaluator hoīm et medicus animaꝝ: ſꝫita fuit d̓ illo hoīe qͥ dictus eſt ih̓s. ergo ip̄e fuitſpūal̓ hoīm medicꝰ ⁊ ſaluator. Minorē iſtiꝰ qͣntūad ſex cōditiōes poſitas ī maiori. intēdit lucasdeducere ī ſuo euāgelio et probare. Primo em̄ꝓbat ꝙ huiꝰ hoīs introductio ⁊ ingreſſus fuit ꝑmodū cuiuſdā ſaluatoris mūdi et medici ſpūal̓.⁊ tractat de triplici introductione iſtius hominis. pͥma quidē in vterū maternū ꝑ conceptumſcd̓a in munduꝫ ꝑ natiuitatem et ortum. tertiaad totū populū circa annū trice ſimū. Scd̓o ꝓbat ꝙ huius hominis conuerſatio et conuictuscum hominibus. fuit per modum veri ſaluatoris. et oſtendit qualiter iſte homo per ſui